โคลงโลกนิต

๏ ปลาร้าพันห่อด้วย ใบคา
ใบก็เหม็นคาวปลา คละคลุ้ง
คือคนหมู่ไปหา คบเพื่อน พาลนา
ได้แต่ร้ายร้ายฟุ้ง เฟื่องให้เสียพงศ์๚ะ๛
การคบคนชั่วหรือคนพาลย่อมนำมาซึ่งความมัวหมอง ตรงกับสำนวนคบพาลพาลพาไปหาผิด

๏ ใบพ้อพันห่อหุ้ม กฤษณา
หอมระรวยรสพา เพริศด้วย
คือคนเสพเสน่หา นักปราชญ์
ความสุขซาบฤาม้วย ดุจไม้กลิ่นหอม๚ะ๛
การคบคนดีย่อมนำซึ่งความสุขและชื่อเสียง ตรงกับสำนวนคบบัณฑิต บัณฑิตพาไปหาผล

๏ ผลเดื่อเมื่อสุกไซร้ มีพรรณ
ภายนอกแดงดูฉัน ชาดบ้าย
ภายในย่อมแมลงวัน หนอนบ่อน
ดุจดังคนใจร้าย นอกนั้นดูงาม๚ะ๛
การคบการคบคนอย่ามองเพียงความงดงามภายนอก ตรงกับสำนวนรู้หน้าไม่รู้ใจ หรือ ข้างนอกสุกใสข้างในเป็นโพรง

๏ ขนุนสุกสล้างแห่ง สาขา
ภายนอกเห็นหนามหนา หนั่นแท้
ภายในย่อมรสา เอมโอช
สาธุชนนั้นแล้ เลิศด้วยดวงใจ๚ะ๛
การคบให้มองที่ความงามภายในเหมือนกับขนุน ตรงกับสำนวนข้างนอกขรุขระข้างในต๊ะติ๊งโหน่ง

๏ คนพาลผู้บาปแท้ ทุรจิต
ไปสู่หาบัณทิต ค่ำเช้า
ฟังธรรมอยู่เนืองนิตย์ บ่ทราบ ใจนา
คือจวักตักเข้า ห่อนรู้รสแกง๚ะ๛
คนเลวที่แม้คบคนดี อยู่ในสิ่งแวดล้อมที่ดีก็ยังไม่สามารถปรับปรุงตัวได้เป็นเสมือนจวักตักแกงที่แม้จะอยู่ในหม้อแกงแต่ไม่อาจรู้รสของแกงได้ ตรงกับสำนวน สีซอให้ควายฟัง หรือตักน้ำรดหัวตอ

๏ หมูเห็นสีหราชท้า ชวนรบ
กูสี่ตีนกูพบ ท่านไซร้
อย่ากลัวท่านอย่าหลบ หลีกจาก กูนา
ท่านสี่ตีนอย่าได้ วากเว้วางหนี๚ะ๛
ผู้ต่ำต้อยที่ไม่รู้จักประมาณตน อาจนำมาซึ่งความเดือดร้อน ตรงกับสำนวนถ่มน้ำลายรดฟ้า

๏ สีหราชร้องว่าโอ้ พาลหมู
ทรชาติครั้นเห็นกู เกลียดใกล้
ฤามึงใคร่รบดนู มึงมาศ เองนา
กูเกลียดมึงกูให้ พ่ายแพ้ภัยตัว๚ะ๛
ผู้ใหญ่หรือผู้มีอำนาจที่วางเฉยไม่ลงมาต่อกรด้วย พฤติกรรมของราชสีห์ตรงกับสำนวน อย่าเอาพิมเสนไปแลกกับเกลือ

๏ กบเกิดในสระใต้ บัวบาน
ฤาห่อนรู้รสมาลย์ หนึ่งน้อย
ภุมราอยู่ไกลสถาน นับโยชน์ ก็ดี
บินโบกมาค้อยค้อย เกลือกเคล้าเสาวคนธ์๚ะ๛
คนที่อยู่ใกล้ของมีค่าแต่ไม่มีโอกาสเป็นเจ้าของ ตรงกับสำนวนใกล้เกลือกินด่าง

๏ ไม้ค้อมมีลูกน้อม นวยงาม
คือสัปบุรุษสอนตาม ง่ายแท้
ไม้ผุดังคนทราม สอนยาก
ดัดก็หักแหลกแล้ ห่อนรื้อโดยตาม๚ะ๛
กิ่งไม้ที่อ่อนค้อมย่อมดัดตามรูปทรงได้ง่ายกว่าไม้ที่แก่หรือผุเช่นเดียวกับการสอนคน สอนคนที่พร้อมจะรับฟังง่ายกว่าการสอนคนที่อวดดี เชื่อมั่น หรือคนที่ไม่ดี อาจจะใช้ได้กับสำนวนตักน้ำรดหัวตอ ไม้อ่อนดัดง่ายไม้แก่ดัดยาก

๏ นาคีมีพิษเพี้ยง สุริโย
เลื้อยบ่ทำเดโช แช่มช้า
พิษน้อยหยิ่งโยโส แมลงป่อง
ชูแต่หางเองอ้า อวดอ้างฤทธี๚ะ๛
ผู้มีความรู้ ความสามารถย่อมไม่อวดตนหรือคุยโม พฤติกรรมของนาคีตรงกับ้ ตรงกับสำนวนคมในฝัก

๏ ความรู้ผู้ปราชญ์นั้น นักเรียน
ฝนทั่งเท่าเข็มเพียร ผ่ายหน้า
คนเกียจเกลียดหน่ายเวียน วนจิต
กลอุทกในตระกร้า เปี่ยมล้นฤามี๚ะ๛
คนที่มีความหยันหมั่นเพียรแม้ทำกิจการใดที่ยากก็ย่อมสำเร็จ(ทั่งคือแท่งเหล็ก) แต่คนเกียจคร้านทำสิ่งใดไม่สำเร็จเหมือนกับการตักน้ำในตะกร้า (อุทก=น้ำ) พฤติกรรมของปราชญ์ตรงกับสำนวนหนักเอาเบาสู้

๏ งาสารฤาห่อนเหี้ยน หดคืน
คำกล่าวสาธุชนยืน อย่างนั้น
ทุรชนกล่าวคำฝืน คำเล่า
หัวเต่ายาวแล้วสั้น เล่ห์ลิ้นทรชน๚ะ๛
คำพูดของคนที่ยึดมั่นในคำพูดเปรียบเสมือนงาช้างที่งอกแล้วไม่หดคืนแต่คำพูดของคนชั่ว (ทุรชน) ย่อมกลับไปกลับมาเหมือนหัวเต่าที่ผลุบๆ โผล่ๆ

๏ ห้ามเพลิงไว้อย่าให้ มีควัน
ห้ามสุริยแสงจันทร์ ส่องไซร้
ห้ามอายุให้หัน คืนเล่า
ห้ามดังนี้ไว้ได้ จึ่งห้ามนินทา๚ะ๛
การห้ามธรรมชาติทั้ง ๔ ประการไม่ให้ดำเนินไปว่าเป็นสิ่งที่ยากแล้วการห้ามไม่ให้คนนินทายังยากกว่า ตรงกับสำนวนอันนินทากาเลเหมือนเทน้ำ ไม่ชอกช้ำเหมือนเอามีดมากรีดหินแม้องพระปฏิมายังราคิน มนุษย์เดินดินหรือจะสิ้นคนนินทา

๏ ภูเขาเหลือแหล่ล้วน ศิลา
หามณีจินดา ยากได้
ฝูงชนเกิดนานา ในโลก
หานักปราชญ์นั้นไซร้ เลือกแล้วฤๅมี๚

๏ พริกเผ็ดใครเผ็ดให้ ฉันใด
หนามย่อมหนามเองใคร เซี่ยมให้
จันทร์กฤษณาไฉน ใครอบ หอมฤๅ
วงศ์แห่งนักปราชญ์ได้ เพราะด้วยฉลาดเอง๚

๏ ภูเขาเอนก ล้ำ มากมี
บ่มิหนักแผ่นธรณี หน่อยไซร้
หนักนักแต่กระลี ลวงโลก
อันจักทรงทานได้ แต่พื้นนรกานต์๚

๏ ดารามีมากน้อย ถึงพัน
บ่เปรียบกับดวงจันทร์ หนึ่งได้
คนพาลมากอนันต์ ในโลก
จะเทียบเท่าปราชญ์ไซร์ ยากแท้ฤๅถึง๚

๏ ถึงจนทนสู้กัด กินเกลือ
อย่าเที่ยวแล่เนื้อเถือ พวกพ้อง
อดอยากเยี่ยงอย่างเสือ สงวนศักดิ์
โซก็เสาะใส่ท้อง จับเนื้อกินเอง๚

๏ ตีนงูงูไซร้หาก เห็นกัน
นมไก่ไก่สำคัญ ไก่รู้
หมู่โจรต่อโจรหัน เห็นเล่ห์ กันนา
เชิงปราชญ์ฉลาดกล่าวผู้ ปราชญ์รู้ เชิงกัน๚ะ๛
คนประเภทเดียวกันย่อมรู้เท่าทันซึ่งกันและกัน ตรงกับสำนวนไก่เห็นตีนงู งูเห็นนมไก่

๏ เว้นวิจารณ์ว่างเว้น สดับฟัง
เว้นที่ถามอันยัง ไป่รู้
เว้นเล่าลิขิตสัง- เกตว่าง เว้นนา
เว้นดั่งกล่าวว่าผู้ ปราชญ์ได้ฤามี๚ะ๛
คนที่จะเป็นปราชญ์นั้นต้องยึดถือหัวใจนักปราชญ์ คือ สุ. จิ. ปุ. ลิ. ฟัง คิด ถาม เขียน

๏ รู้น้อยว่ามากรู้ เริงใจ
กลกบเกิดอยู่ใน สระจ้อย
ไป่เห็นชเลไกล กลางสมุทร
ชมว่าน้ำบ่อน้อย มากล้ำลึกเหลือ๚ะ๛
คนที่อยู่ในโลกหรือสังคมที่แคบย่อมคิดว่าสิ่งที่ตนพบเห็นนั้นยิ่งใหญ่แล้วตรงกับสำนวน กบในกะลา อึ่งอ่างในกะลา หิ่งห้อยในกะลา

๏ เสียสินสงวนศักดิ์ไว้ วงศ์หงส์
เสียศักดิ์สู้ประสงค์ สิ่งรู้
เสียรู้เร่งดำรง ความสัตย์ ไว้นา
เสียสัตย์อย่าเสียสู้ ชีพม้วยมรณา๚ะ๛
การรักษาความสัตย์สำคัญเหนือสิ่งใด ตรงกับสำนวนเสียชีพอย่าเสียสัตย์

๏ ตัดจันทน์ฟันม่วงไม้ จัมบก
แปลงปลูกหนามรามรก รอบเรื้อ
ฆ่าหงส์มยุรนก กระเหว่า เสียนา
เลี้ยงหมู่กากินเนื้อ ว่ารู้ลีลา๚ะ๛
การทำลายสิ่งที่ก่อประโยชน์เพื่อสิ่งที่ไม่มีประโยชน์ สอนให้ตระหนักถึงความคุ้มค่าในกิจที่ทำ ตรงกับสำนวน ขี่ช้างจับตั๊กแตน

๏ น้ำเคี้ยวยูงว่าเงี้ยว ยูงตาม
ทรายเหลือบหางยูงงาม ว่าหญ้า
ตาทรายยิ่งนิลวาน พรายเพริศ
ลิงว่าหวัวหวังหว้า หว่าดิ้นโดดตาม๚ะ๛
การหลงเชื่อในสิ่งที่ผิด หรือการหลงผิด โดยขาดการไตร่ตรอง อาจจนำมาซึ่งอันตรายถึงชีวิต เช่นนกยูงมองจากที่สูงเห็นสายน้ำที่คดเคี้ยวไกลๆ ว่าเป็นงู กระโดดลงไปตาย เนื้อทรายมองแพหางนกยูงเป็นหญ้าก็กระโดด หมายจะกิน ก็ตายตามไป ขณะเดียวกันลิงเห็นตาทรายที่โผล่พ้นน้ำเป็นลูกหว้าก็กระโดดหมายจะกินอีก ต่างตายตามไปด้วย ตรงกับสำนวนเห็นผิดเป็นชอบ

๏ พระสมุทรสุดลึกล้น คณนา
สายดิ่งทิ้งทอดมา หยั่งได้
เขาสูงอาจวัดวา กำหนด
จิตมนุษย์นี้ไซร้ ยากแท้หยั่งถึง๚ะ๛
ความลึก ความสูง ขนาดของสิ่งใดที่ยิ่งใหญ่มนุษย์สามารถวัดได้แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่อาจสามารถวัดได้คือจิตใจของคน กวีสอนให้ระวังในการเชื่อหรือคบคน ตรงกับสำนวนรู้หน้าไม่รู้ใจ

๏ รักกันอยู่ขอบฟ้า เขาเขียว
เสมออยู่หอแห่งเดียว ร่วมห้อง
ชังกันบ่แลเหลียว ตาต่อ กันนา
เหมือนขอบฟ้ามาป้อง ป่าไม้มาบัง๚ะ๛
กวีสอนให้คนรักกัน เพราะหากอยู่ใกล้ชิดในสังคมเดียวกันมาโกรธหรือขุ่นเคืองกัน ย่อมสร้างอึดอัดให้ทั้งสองฝ่าย

๏ ให้ท่านท่านจักให้ ตอบสนอง
นบท่านท่านจักปอง นอบไหว้
รักท่านท่านควรครอง ความรัก เรานา
สามสิ่งนี้เว้นไว้ แต่ผู้ทรชน๚ะ๛
โคลงบทนี้สอนให้คนรู้จักกตัญญู การเป็นผู้ให้ซึ่งกันและกัน ตรงกับสำนวนหมูไปไก่มา

๏ แม้นมีความรู้ดั่ง สัพพัญญู
ผิบ่มีคนชู ห่อนขึ้น
หัวแหวนค่าเมืองตรู ตาโลก
ทองบ่รองรับพื้น ห่อนแก้วมีศรี๚ะ๛
สอนให้คนที่มีความรู้ความสามารถตระหนัก ไม่เย่อหยิ่งจองหองเพราะแม้นว่ามีความสามารถปานใดก็ตามหากขาดคนสนับสนุนส่งเสริม ก็ยากที่จะมีใครเห็น เฉกเช่นเดียวกับ เพชรพลอย งดงามเมื่อมีแหวนทองรองรับ

๏ เจ็ดวันเว้นดีดซ้อม ดนตรี
อักขระห้าวันหนี เนิ่นช้า
สามวันจากนารี เป็นอื่น
วันหนึ่งเว้นล้างหน้า อับเศร้าศรีหมอง๚ะ๛
โคลงบทนี้สอนให้เป็นผู้เอาใจใส่ปฏิบัติต่อกิจที่ทำอยู่เป็นนิจ เพื่อผลประโยชน์แก่ตน

๏ ใครจักผูกโลกแม้ รัดรึง
เหล็กเท่าลำตาลตรึง ไป่หมั้น
มนตร์ยาผูกนานหึง หายเสื่อม
ผูกเพื่อไมตรีนั้น แน่นเท้าวันตาย๚ะ๛
ไม่มีเสน่หาหรือมนตร์ใดที่จะผูกมัดคนให้คงมั่นต่อกันเท่าไมตรี ความเอื้ออาทรที่ดีต่อกัน

๏ ผจญคนมักโกรธด้วย ไมตรี
ผจญหมู่ทรชนดี ต่อตั้ง
ผจญคนจิตโลภมี ทรัพย์เผื่อ แผ่นา
ผจญอสัตย์ให้ยั้ง หยุดด้วยสัตยา๚ะ๛
สอนให้ใช้คุณธรรมต่าง ๆ เมื่อจะต้องคบค้าสมาคมกับบุคคลต่างๆ ที่มีพฤติกรรมตามที่กล่าวถึง

๏ คนใดคนหนึ่งผู้ ใจฉกรรจ์
เคียดฆ่าคนอนันต์ หนักแท้
ไป่ปานบุรุษอัน ผจญจิต เองนา
เธียรท่านเยินยอแล้ ว่าผู้มีชัย๚ะ๛
การชนะใจตนเองคือความยิ่งใหญ่ เป็นที่ยอมรับมากว่าการที่ชนะผู้อื่น

๏ ความรู้ดูยิ่งล้ำ สินทรัพย์
คิดค่าควรเมืองนับ ยิ่งไซร้
เพราะเหตุจักอยู่กับ กายอาต มานา
โจรจักเบียนบ่ได้ เร่งรู้เรียนเอา๚ะ๛
ความรู้มีความสำคัญที่สุด เพราะไม่มีใครสามารถมาเบียดเบียนไปได้

๏ คนใดโผงพูดโอ้ อึงดัง
อวดว่ากล้าอย่าฟัง สัปปลี้
หมาเห่าเล่าอย่าหวัง จักขบ ใครนา
สองเหล่าเขาหมู่นี้ ชาติเชื้อเดียวกัน๚ะ๛
คนที่คุยโวโอ้อวด ชอบพูดข่มขู่ จะไม่กล้าทำจริง เหมือนหมาที่เห่าแต่ไม่กัด ตรงกับสำนวน หมาเห่าใบตองแห้ง หรือ หมาเห่ามักไม่กัด

๏ โทษท่านผู้อื่นเพี้ยง เมล็ดงา
ปองติฉินนินทา ห่อนเว้น
โทษตนเท่าภูผา หนักยิ่ง
ป้องปิดคิดซ่อนเร้น เรื่องร้ายหายสูญ๚ะ๛
ธรรมชาติของคนมักจะมองเห็นแต่ความผิดของผู้อื่น ขณะเดียวกันความผิดพลาดของตนแม้ใหญ่หลวงก็พยายามปกปิด

๏ ราชาธิราชน้อม ในสัตย์
อำมาตย์เป็นบรรทัด ถ่องแท้
ฝูงราษฎร์อยู่ศรีสวัสดิ์ ทุกเมื่อ
เมืองดั่งนี้เลิศแล้ ไพร่ฟ้าเปรมปรีดิ์๚ะ๛
ประเทศหรือสังคมใดก็ตามที่มีผู้นำและข้าราชการอยู่ในศีลธรรม มีศีลสัตย์ประชาชน ย่อมอยู่อย่างสงบสุขตรงกับสำนวนไพร่ฟ้าหน้าใส

๏ คนใดละพ่อทั้ง มารดา
อันทุพพลชรา ภาพแล้ว
ขับไล่ไม่มีปรา นีเนตร
คนดั่งนี้ฤาแคล้ว คลาดพ้นไภยัน๚ะ๛
บุคคลใดก็ตามที่ละเลย ละทิ้งการดูแลบิดามารดา ที่ชราภาพ หรือทุพพลภาพ ย่อมนำมาซึ่งภัยอันตรายสู่ตัวเอง ตรงกับสำนวน ลูกอกตัญญู

๏ หอมกลิ่นดอกไม้ที่ นับถือ
หอมแต่ตามลมฤา กลับย้อน
หอมแห่งกลิ่นกล่าวคือ ศีลสัตย์ นี้นา
หอมสุดหอมสะท้อน ทั่วใกล้ไกลถึง๚ะ๛
กลิ่นหอมของดอกไม้ แม้หอมอย่างไร กลิ่นโชยไปตามลมเท่านั้น แต่ชื่อเสียงหรือคำสรรเสริญของคนที่มีศีลธรรมกลับหอมไปอย่างทั่วถึงกว่า

๏ ก้านบัวบอกลึกตื้น ชลธาร
มารยาทส่อสันดาน ชาติเชื้อ
โฉดฉลาดเพราะคำขาน ควรทราบ
หย่อมหญ้าเหี่ยวแห้งเรื้อ บอกร้ายแสลงดิน๚ะ๛
ความยาวของก้านบัวสามารถบอกความลึกตื้นของแหล่งน้ำที่มันอยู่ได้ มารยาทบอกให้ทราบถึงความเป็นไปของชาติตระกูลคำพูดของคนสามารถแสดงให้เห็นว่าบุคคลนั้น ฉลาด เขลา ชั่ว หรือเลว เหมือนกับที่หญ้าเหี่ยวแห้งบอก ถึงความไม่สมบูรณ์ของดิน ตามตรงกับสำนวนสำเนียงส่อภาษา กริยาส่อสกุล

๏ อย่าเอื้อมเด็ดดอกฟ้า มาถนอม
สูงสุดมือมักตรอม อกไข้
เด็ดแต่ดอกพยอม ยามยาก ชมนา
สูงก็สอยด้วยไม้ อาจเอื้อมเอาถึง๚ะ๛
โคลงบทนี้กวีสอนให้รู้จักประมาณตน ใฝ่ฝัน หรือปรารถนาในสิ่งที่เป็นไปได้จะได้ไม่ต้องพบกับความผิดหวังเจ็บปวด หากมีพฤติกรรมตรงข้ามกับสิ่งที่กล่าวตรงกับสำนวนดอกฟ้ากับหมาวัด หรือ กระต่ายหมายจันทร์

๏ เบิกทรัพย์วันละบาทซื้อ มังสา
นายหนึ่งเลี้ยงพยัคฆา ไป่อ้วน
สองสามสี่นายมา กำกับ กันแฮ
บังทรัพย์สี่ส่วนถ้วน บาทสิ้นเสือตาย๚ะ๛
การทำกิจการใดก็ตามหากมีคนเบียดบังผลประโยชน์ หรือโกงกินคนโกงกินหนึ่งคน ผลงานของก็ย่อมไม่สมบูรณ์ และยิ่งมีคนโกงกินมากกิจการนั้นย่อมไม่สำเร็จ ตรงกับสำนวนคดในข้องอในกระดูก

๏ โคควายวายชีพได้ เขาหนัง
เป็นสิ่งเป็นอันยัง อยู่ไซร้
คนเด็ดดับสูญสัง ขารร่าง
เป็นชื่อเป็นเสียงได้ แต่ร้ายกับดี๚ะ๛
สัตว์อย่างวัวหรือควายเมื่อตายไปแล้วยังทิ้งเขา กระดูกหนังไว้ให้ทำประโยชน์ได้ ส่วนคนสิ่งที่จะทิ้งไว้เบื้องหลังความตายให้คนกล่าวถึงก็คือ ความดีหรือความชั่วเท่านั้น

๏ ถึงจนทนสู้กัด กินเกลือ
อย่าเที่ยวแล่เนื้อเถือ พวกพ้อง
อดอยากเยี่ยงอย่างเสือ สงวนศักดิ์
โซก็เสาะใส่ท้อง จับเนื้อกินเอง๚ะ๛
โคลงบทนี้กวีสอนให้คนหยิ่งในศักดิ์ศรีไม่เบียดเบียนผู้อื่นเพื่อแสวงหาผลประโยชน์ให้ตนเอง เหมือนเสือที่ล่าเหยื่อเองเป็นอาหาร ตรงกับสำนวนอดเยี่ยงเสือ

๏ บางคาบภาณุมาศขึ้น ทางลง ก็ดี
บางคาบเมรุบ่ตรง อ่อนแอ้
ไฟยมดับเย็นบง- กชงอก ผานา
ยืนสัตย์สาธุชนแท้ ห่อนเพี้ยนสักปาง๚ะ๛
บางครั้งพระอาทิตย์นั้น อาจขึ้นทางทิศตะวันตกได้แม้นเขาพระสุเมรุ ยังมีวันเอนไฟนรกที่ร้อนแรงยังดับ ลงได้ ดอกบัวสามารถงอกจากบนหน้าผาแต่คำสัตย์ แห่งสาธุชนนั้น ไม่มีเปลี่ยนแปลง
จากกัลยาณมิตร (ปิยะสิทธิ์ บำรุงพฤกษ์)

๏ เพื่อนกิน สิ้นทรัพย์แล้ว แหนงหนี
หาง่าย หลายหมื่นมี มากได้
เพื่อนตาย ถ่ายแทนชี- วาอาตม์
หากยาก ฝากผีไข้ ยากแท้จักหา๚ะ๛
โคลงบทนี้กวีเตือนสติการคบเพื่อน ให้รู้จักระมัดระวัง อย่าประมาทเพราะเพื่อนในคราที่มีความสุขนั้นหาง่ายมาก แต่เพื่อนที่ไปมาหาสู๋ในครามีทุกข์นั้นหายากยิ่ง ตรงกับสำนวนเพื่อนกินหาง่ายเพื่อนตายหายาก

๏ อ่อนหวานมานมิตรล้น เหลือหลาย
หยาบบ่มีเกลอกราย เกลื่อนใกล้
ดุจดวงศศิฉาย ดาวดาษ ประดับนา
สุริยส่องดาราไร้ เมื่อร้อนแรงแสง๚ะ๛
คนที่พูดจาอ่อนหวานย่อมมีเพื่อนชอบคบค้าสมาคม เหมือนกับ ดวงจันทร์ (ศศิ)ที่ส่องแสงนวลเย็นต่างมีดาวมารายรอบ ส่วนคนพูดจากระด้างหยาบคาย ย่อมไม่มีใครคบค้าสมาคมเหมือนความร้อนแรงของดวงอาทิตย์ที่ทำให้ดวงดาวลับหาย

๏ ยอข้ายอเมื่อแล้ว การกิจ
ยอยกครูยอสนิท ซึ่งหน้า
ยอญาติประยูรมิตร เมื่อลับ หลังแฮ
คนหยิ่งแบกยศบ้า อย่ายั้งยอควร๚ะ๛
การจะกล่าวชื่นชมหรือยกยอใครต้องใช้ให้ถูกกาลเทศะ ให้เป็นไปตามจุดมุ่งหมาย แต่สำหรับคนที่บ้ายศศักดิ์ ถือเกียรติสำคัญยิ่งควรพูดจายกยออยู่เป็นนิจ

๏ พริกเผ็ดใครให้เผ็ด ฉันใด
หนามย่อมแหลมเองใคร เซี่ยมให้
จันทน์กฤษณาไฉน ใครอบ หอมฤๅ
วงศ์แห่งนักปราชญ์ได้ เพราะด้วยฉลาดเอง ๚ะ๛
คนที่มีดีด้วยตนเอง

๏ สนิมเหล็กเกิดแต่เนื้อ ในตน
กินกัดเนื้อเหล็กจน กร่อนขร้ำ
บาปเกิดแก่ตนคน เป็นบาป
บาปย่อมทำโทษซ้ำ ใส่ผู้บาปเอง๚ะ๛
ทุกสิ่งย่อมมีสาเหตุที่มา หากเราคิดร้าย โกรธขึ้ง ผลจะส่งให้เรานั่นแหละไม่สบายใจ เหมือนสนิมเหล็กที่กัดกร่อนตัวเอง

๏ ใครจักผูกโลกแม้ รัดรึง
เหล็กเท่าลำตาลตรึง ไป่หมั้น
มนต์ยาผูกนานหึง หายเสื่อม
ผูกเพื่อไมตรีนั้น แน่นเท้าวันตาย๚ะ๛
การผูกมิตรหรือการสร้างความผูกพันต้องใช้การผูกด้วยไมตรีเท่านั้น สิ่งอื่น ๆ ไม่มีความยั่งยืนเท่า ตรงกับร่ายสุภาษิต" ปลูกไมตรีอย่ารู้ร้าง" (หึงในที่นี้ เป็นคำวิเศษณ์ แปลว่านาน บ่มิหึง คือไม่นาน)

๏ ความเพียรเป็นอริแล้ว เป็นมิตร
คร้านเกียจเป็นเพื่อนสนิท ร่วมไร้
วิชาเฉกยาติด ขมขื่น
ประมาทเหมือนดับไต้ ชั่วร้ายฤๅเห็น๚ะ๛
ความเพียรทำได้ยาก ต้องทำด้วยความอดทน เป็นเสมือนศัตรู หากสุดท้ายผลที่ได้คือสิ่งที่ดีเปรียบเสมือนมิตรความเกียจคร้านในเบื้องต้นทำให้ผู้ฏิบัติรู้สึกสบายเปรียบเสมือนเป็นเพื่อนสนิท พร้อมที่จะปฏิบัติิเช่นนั้นได้ทุกเมื่อ แต่สุดท้ายกลับส่งผลเสียแก่ผู้ปฏิบัติ การเรียนรู้ในวิชาต่าง ๆก็เช่นกัน ผู้ปฏิบัติไม่มีความสุขเลยแต่สุดท้ายกลับได้ความรู้ ส่วนความประมาทเหมือนคนที่เดินไปโดยปราศจากแสง (ไต้-คบเพลิงที่ทำจากเปลือกเสม็ด+ยางของต้นไม้ยาง)ย่อมไม่เห็นสิ่งชั่วร้ายหรืออันตรายที่จะเกิดขึ้น

๏ เห็นใดจำให้แน่ นึกหมาย
ฟังใดอย่าฟังดาย สดับหมั้น
ชนม์ยืนอย่าพึงวาย ตรองตรึก ธรรมนา
สิ่งสดับทั้งนั้น ผิดเพี้ยนเป็นครู๚ะ๛
สอนเรื่องการรับข่าวสารข้อมูลอย่าฟังหรืออ่าน ให้ผ่านหูไปเฉย ๆ ให้คิดไตร่ตรองอยู่เสมอ ซึ่งสิ่งเหล่านั้นเป็นบทเรียนได้ (สดับหมั้น จำให้แม่นยำ หมั้นมาจากมั่น ในที่นี้ หมั้นเป็นโทโทษ แทนมั่น)

๏ อย่าโทษไทท้าวท่วย เทวา
อย่าโทษสถานภูผา ย่านกว้าง
อย่าโทษหมู่วงศา มิตรญาติ
โทษแต่กรรมเองสร้าง ส่งให้เป็นเอง๚ะ๛
สอนให้รู้จึกคิดไม่โทษอะไรง่าย ๆ ควรไตร่ตรองว่าเหตุที่เกิดขึ้นเกิดจากการกระทำของเราเองใช่หรือไม่
ตรงกับร่ายสุภาษิต "โทษตนผิดพึงรู้"

๏ โทษท่านผู้อื่นเพี้ยง เมล็ดงา
ปองติฉินนินทา ห่อนเว้น
โทษตนเท่าภูผา หนักยิ่ง
ป้องปิดคิดซ่อนเร้น เรื่องร้ายหายสูญ๚ะ๛
ธรรมชาติของคนมักมองเห็นความผิดของผู้อื่นใหญ่กว่าของตัวเอง ในที่นี้ใช้คำเปรียบเทียบ ระหว่าง ภูผา กับเมล็ดงาซึ่งแตกต่างกันอย่างมากมาย’

๏ เดินทางต่างเทศให้ พิจารณ์
อาสน์นั่งนอนอาหาร อีกน้ำ
อดนอนอดบันดาล ความโกรธ
ห้าสิ่งนี้คุณล้ำ เลิศล้วนควรถวิล๚ะ๛
เมื่อเดินทางไปต่างถิ่นควรตรวจตราเรื่องของที่พัก อาหารและน้ำ ไม่เห็นแก่การนอนเป็นใหญ่ รู้จักระงับอารมณ์ ไม่โกรธฉุนเฉียวง่ายปกป้องตัวเองทั้งเรื่องของอารมณ์ ร่ายกายและจิตใจ (ต่างเทศ คือต่างบ้านต่างเมือง ต่างถิ่น)

๏ เป็นคนคลาดเหย้าอย่า เปล่ากาย
เงินสลึงติดชาย ขอดไว้
เคหาอย่าสูญวาย ข้าวเปลือก มีนา
เฉินฉุกขุกจักได้ ผ่อนเลี้ยงอาตมา๚ะ๛
สอนอย่าให้ประมาท เมื่อออกจากบ้านต้องมีเงินทองติดตัวเสมอ เผื่อความจำเป็นฉุกเฉิน ที่บ้านก็เช่นกัน
ต้องมีเสบียงอาหารพร้อม (ติดชายขอดไว้ นำเงินติดชายพก คือเหน็บไว้ในชายผ้าข้างสะเอว)

๏ พายเถิดพ่ออย่ารั้ง รอพาย
จวนตะวันจักสาย ส่องฟ้า
ของสดสิ่งควรขาย จักขาด ค่าแฮ
ตลาดเลิกแล้วอ้า บ่นอื้นเอาใคร ๚ะ๛
สอนให้รู้จักใช้เวลาและโอกาส อย่าปล่อยให้เวลาผ่านเลยไป ตรงกับสำนวน"น้ำขึ้นให้รีบตัก"

๏ ทรัพย์มีสี่ส่วนไซร้ ปูนปัน
ภาคหนึ่งพึงเกียดกัน เก็บไว้
สองส่วนเบ็ดเสร็จสรรพ์ การกิจ ใช้นา
ยังอีกส่วนควรให้ จ่ายเลี้ยงตัวตน๚ะ๛
การบริหารจัดการกับเงินทอง ต้องรู้จักแบ่งสรรปันส่วนทำบัญชี ค่าใช้จ่ายอย่างมีระบบโดยเงิน 1ใน 4 ส่วนต้องเก็บออมไว้ยามจำเป็น

๏ อย่าขุดขอดท่านด้วย วาจา
อย่าถากท่านด้วยตา ติค้อน
ฟังคำกล่าวมฤษา โสตหนึ่ง นะพ่อ
หยิบบ่ศัพท์กลับย้อน โทษให้กับตน ๚ะ๛
(มฤษา คือ มุสา พูดไม่จริง พูดเท็จ)สอนไม่ให้เป็นคนก้าวร้าวทำร้ายผู้อื่นด้วยคำพูดหรือสายตาตรงกับร่ายสุภาษิต "อย่าขุดคนด้วยปาก อย่าถากคนด้วยตา"

๏ กาน้ำดำดิ่งด้น เอาปลา
กาบกคิดใคร่หา เสพบ้าง
ลงดำส่ำมัจฉา ชลชาติ
สวะปะคอค้าง ครึ่งน้ำจำตาย๚ะ๛
กาน้ำ หมายถึงนกชนิดหนึ่งคอยาว ว่ายน้ำเหมือนเป็ด จับปลาเป็นอาหารกาบก คืออีกา การทำตามหรือเอาอย่างผุ้อื่นโดยไม่พิจารณาไตร่ตรองย่อมนำไปสู่ความหายนะได้ ตรงกับสำนวน"ช้างขี้ ขี้ตามช้าง"(สวะปะคอ วัชพืชที่ลอยอยู่ในน้ำพันคอ)

๏ ไปเรือนท่านไซร้อย่า เนานาน
พูดแต่พอควรการ กลับเหย้า
ริร่ำเรียนการงาน เรือนอาต มานา
ยากเท่ายากอย่าเศร้า เสื่อมสิ้นความเพียร๚ะ๛
สอนมารยาท ให้รู้จักเกรงใจคนไม่รบกวนเวลาของผู้อื่นและให้รู้จักใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ อยุ่กับเหย้าเฝ้ากับเรือนตรงกับร่ายสุภาษิต "ไปเรือนท่านอย่านั่งนาน"

๏ เป็นคนคิดแล้วจึ่ง เจรจา
อย่ามลนหลับตา แต่ได้
เลือกสรรหมั่นปัญญา ตรองตรึก
สติริรอบให้ ถูกแล้วจึงทำ๚ะ๛
(มลน หมายถึง ลนลาน) สอนให้คิดก่อนพูด คำพูดนั้นอาจทำร้ายทั้งตนเองและผู้อื่นได้ซึ่งคำพูดเปรียบเสมือนลูกปืนเมื่อพูดออกไปแล้วไม่สามารถเรียกกลับคืนมาได้

๏ ปางน้อยสำเหนียกรู้ เรียนคุณ
ครั้นใหญ่ย่อมหาทุน ทรัพย์ไว้
เมื่อกลางแก่แสวงบุญ ธรรมชอบ
ยามหง่อมทำใดได้ แต่ล้วนอนิจจัง๚

๏ คุณแม่หนาหนักเพี้ยง พสุธา
คุณบิดรดุจอา- กาศกว้าง
คุณพี่พ่างศิขรา เมรุมาศ
คุณพระอาจารย์อ้าง อาจสู้สาคร๚

๏ เย็นเงาพฤกษ์มิ่งไม้ สุขสบาย
เย็นญาติสุขสำราย กว่าไม้
เย็นครูยิ่งพันฉาย กษัตริย์ยิ่ง ครูนา
เย็นร่วมพระเจ้าให้ ร่มฟ้าดินบน๚

๏ วิชาควรรักรู้ ฤๅขาด
อย่าหมิ่นศิลปศาสตร์ ว่าน้อย
รู้จริงสิ่งเดียวอาจ มีมั่ง
เลี้ยงชีพช้าอยู่ร้อย ชั่วลื้อเหลนหลาน๚

๏ อย่าหมิ่นของเล็กนั้น สี่สถาน
เล็กพริกพระกุมาร จิดจ้อย
งูเล็กเท่าสายพาน พิษยิ่ง
ไฟเล็กเท่าหิ่งห้อย อย่าได้ดูแคลน๚

ขอขอบคุณ > > http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:MzbSz-jPKLQJ:www.st.ac.th/bhatips/loganit.html+%E0%B9%82%E0%B8%84%E0%B8%A5%E0%B8%87&hl=th&ct=clnk&cd=4&gl=th

ป่วยอีกแล้วค่ะ

คราวนี้หมอบอกว่าเป็น ‘Summer-Cold’ (พิมพ์ไว้หายโท้ดดดด…เจ็บใจวุ๊ย) คือ ไอ้ซัมเม่อร์โคลด์เนี่ย มันก็คืออาการไข้หวัดที่รุนแรง ดูคล้ายๆ allergy attack ด้วย พอเป็นในหน้าร้อน มันจะทรมานมากๆ ไอแห้งๆ นี่ทารุณที่สุด ไอมันทั้งวันทั้งคืน ไอๆๆๆ จน..ตับ ไต ไส้ พุง ย้ายสลับที่กัน บางทีฉี่ “ปริบ” ด้วย 5555 นอกนั้นก็มีปวดหัว-ปวดหาง นอนซม ขี้มูกยืด จมูกตัน ฯลฯ เป็นหนักๆ อยู่เกือบ 2 อาทิตย์ ไอ้ summer cold อาจเป็นไวรัสที่แปลกประหลาดแตกต่างไปจาก winter cold พอดีต้องไปหาหมอฟังผลเลือดประจำควอเต้อร์ด้วย หมอเลยสั่ง anti-biotic (Amaxcilin-500) ให้ ถ้าไม่มีนัดหมอ อิชั้น (หมออู๋ มิใช่ หมอตี๋ 555) ก็ไม่ไปหาหรอกค่ะหมอ จัดยารับทานเองแน่นอน 555 จบมาทาง “เพ-สัตว์” 5555

ดูจากรูป Defense Team ของอิชั้นสิคะ ขนกินเข้าไป เพราะอยากหายป่วย จัดหามารับทานเองเสียมากกว่า 90% 555 แถมมั่วซั่ว เพิ่มเติมเองแบบไม่กลัวตายอีก ไอ้ NyQuil นี่ซดไป ขวดครึ่งค่ะ กับ Alka-Seltzer Plus (Cold & Cough) นั่น ฟาดเข้าไป 2 กล่องครึ่งค่ะ นอกนั้น ก็กินตามอาการ จมูกแน่น ปวดหัว ไข้ขึ้น ก็วนมาควักตะกร้ายาเลือกกินตามดวง…. พอดีดวงดี เลยยังไม่ตาย 555 ปกติต้องกิน Fexofenadine 180 mg* ซึ่งยาแก้ภูมิแพ้วันละ 1 มะเล็ดอยู่แล้วทุกวัน แต่ความที่เป็นคนฉลาดล้ำ-คิดได้หมด ก็ฟาด Claritin เข้าไปอีกวันละ 1 มะเล็ด ซึ่งก็เป็นยาแก้ภูมิแพ้ (anti-histamine) เหมือนกัน 5555 กินจนจมูก ปาก ตา แห้ง ไปหมดเลยค่ะ

*Fexofenadine 180 mg เป็นยา generic ที่ถ้า “พะ” ยี่ห้อ แล้วก็คือ Allegra นั่นเองค่ะ

ตอนที่ป่วยก็ยังต้องลุกขึ้นมา รับ-ส่ง ก๊อตตี้ไปโรงเรียน หุงหาอาหารให้ลูก ซักผ้า ล้างถ้วยลางชามตามปกติ ถึงไม่ใช่ Super Mom แต่ก็ต้องฝืนสังขารลุกขึ้นมาบริการคุณลูกๆ เพราะดันเจือกมีลูกตอนแก่ แต่พอต้องบริการอีคุณปั๋วนี่สิ มันน่าโมโหจริงๆ แต่ต้องอดทน เพราะอีพ่อบ้านอยู่ในขบวนการ “คีโม” ก็เลยกลายเป็น grumpy old man ไป พอพ่อบ้านป่วย แล้วตัวเองก็ป่วย (ถึงจะ seasonal ก็เหอะ ใครจะไปรู้ อมโรคอะไรอยู่หรือปล่าว..นิ) สิ่งที่นอกเหนือไปจากทุกข์กายก็คือ ทุกข์ใจ เพราะถ้าเกิดต้องตายไปทั้ง 2 คน ลูกๆ จะอยู่กันยังไง ก็เลยต้องฮึด ไม่ยอมตายค่ะ

แต่ก็พอจะมีข่าวดีเล็กๆ มาเล่าสู่กันฟังค่ะ คือ ผลเลือดของอิชั้นเที่ยวนี้…ออกมาดีไปหมดทุกอย่าง น้ำตาลในเลือด (หมอส่งเลือดตรวจที่แลปนะคะ ไม่ใช่มิเตอร์จิ๋วที่ใช้อยู่ สูบไปซะตั้ง 5 หลอด) ผลออกมาดีมากๆ คลอเรสเตอรอลก็ผลออกมาเริ่ดไม่แพ้กัน หมอเลยให้หยุด Metformin (ยาแก้เบาหวาน) แล้วค่ะ ส่วนยาคลอเรสเตอรอล จากวันละ 3 รอบ เหลือแค่ 1 มื้อ เจี๊ยกๆ ดีใจ ดีใจ 1 down, 4 to go..Yee Ha! เบื่อกินยามากๆ แต่ก็ยังคงต้องกินยาฟามดัน ไธรอยด์ และธาตุเหล็กต่อไป เพราะยังเป็น anemic* กิน Ferrous sulfate มาเป็น 10ๆ ปีแล้ว ไม่ยักกะหายว่ะค่ะ แต่ก็ยังมียาที่ซื้อหาได้เอง แต่หมอสั่งให้กินต่อไปห้ามหยุดอีกหลายขนาน เช่น B12, Baby Aspirin, Centrum ของหญิงฉะลา ฯลฯ

*Anemic คือ คนที่เป็น anemia (deficiency of red blood cells (RBCs) and/or hemoglobin in the blood.) เรียกว่า “โลหิตจาง” หรือปล่าวไม่แน่ใจค่ะ

มาเล่าเรื่องจากรูปดีกว่า 3 รูปข้างบนนี้เป็นรูปวันที่บ้านเราไปฉลอง 4th of July ที่บ้าน อาหม้อแกง (Auntie Megan) เด็กๆ ก็สนุกกันค่ะ แต่พ่อแม่เฉาๆ เพราะป่วยงอมกัน ไอ้ตี้ทำเรื่องนิดนึง คือ เล่น Sparker แล้วไอ้ส่วนที่ลุกเป็นไฟหักหล่นลงไปในรองเท้า เลยไหม้แล้วพองนิดหน่อย มันแหกปากร้องซ๊าาาา…. จนต้องถามว่าจะให้โทร 911 เรียกรถพยาบาลหรือปล่าว ถึงได้หยุด แล้วก็ทำเสียงอ่อน I’m Okay…. ส่วนไอ้คบไฟนั่นถ่ายมาให้ดูกันค่ะ เผื่อว่าไม่เคยเห็น เปลวไฟต่างๆ สี หรือเคยเห็นกันแล้วก็ขออภัยนะค๊าาาาา……

รูปนี้ก็ไม่มีอะไรมาก ไอ้ตี้ดื้อ เอาแว่นขยายของแม่มาเล่น มองแล้วหน้าบานๆ ดูประหลาดดี ตอนปิดไฟก็จะยิ่งน่าขำ เพราะเหมือนมะนุดต่างดาวเรืองแสงที่หน้า 555 แถมใส่กุงเกงลิงตัวเดียวโชว์ก้างอีก ตุ๊เรดจิงๆ ลูกช้าน แล้วก็รูปไอ้ตี้งอแง ตอนที่ลูกงอแงแล้วไปถ่ายรูปนี่ ม๊านจะโมโหมากกกก…. ขำดีค่ะ ส่วนอาหารก็ ซาเต๊กของรอมมี่ ต้องเลือดไหลแบบนี้ รอมมี่กินสเต๊กเหมือนพ่อค่ะ คือ Medium rare ส่วนแม่ขอแค่ medium ก็พอค่ะ จานนี้แม่ทำให้ ไม่ใช่ที่ร้าน ปอบรอมมี่ถูกใจมากๆ แม่ก็ขอรับทานขอบๆ ที่สุกหน่อย ตรงที่เลือดสาด…ปอบรอมมี่เค้าจองค่ะ ส่วนรูปล่าง คือ Escargot จานโปรดของอิชั้นค่ะ อาหารร้านนี้อร่อย ราคาไม่โหด เลยพากันไปกินบ่อยๆ ค่ะ

ข้างบนเป็นรูปลูกๆ แมวๆ ในวันสบายๆ ที่บ้าน ไอ้ตี้จัดการ “ดวด” นมก้นแกลลอน เห็นแล้วขำทุกที เพิ่งถ่ายรูปได้คราวนี้ค่ะ คือ คนที่ตัวผอมๆ กับ อะไรที่อันใหญ่ๆ ไม่สมตัว มันดูตลกดีค่ะ

รอมมี่อายุ 13 แล้ว ก็เลยต้องช่วยพ่อตัดหญ้าค่ะ แด้ดดี้ยังต้องนั่งกำกับการแสดงอยู่ค่ะ พอพี่ออกไปตัดหญ้า ไอ้ตี้ก็รีบลากรถตัดหญ้าของตัวเองออกไปวุ่นวายด้วย พี่ตัดหญ้าไป พ่อล๊งเล๊งไป ไอ้ตี้เดินปล่อยบั๊บเบิ้ลสนุกสนานเลยค่ะ (รถตัดหญ้าของไอ้ตี้เป็นที่เป่าบั๊บเบิ้ลค่ะ ในรูปมองเห็นไม่ค่อยชัด)

ไอ้ตี้มี ไปโยนโบว์ลิ่ง แม่กับพี่ก็เลยต้องตามไป escort ลูกชายอิชั้นได้ที่โหล่ในเลนนั้นค่ะ (3 คนต่อ 1 เลน มีเด็กไปทั้งหมด 30 คนค่ะ) เด็กผู้หญิงที่ชนะในเลนของไอ้ตี้ ตัวจิ๊ดนึง สูงกว่าไอ้ตี้นิดเดียว เก่งมากค่ะ คือพ่อแม่เค้าพาไปโยนโบว์อยู่เป็นประจำ แต่เด็กส่วนมากเพิ่งเคยได้จับลูกโบว์ลิ่งกันเป็นครั้งแรก รวมทั้งไอ้ตี้ด้วย …. ที่โหล่ก็ไม่แปลก ชิมิคะ ที่เห็นมีเด็กตัวโตๆ อยู่ด้วย คือ ช่วงนี้ปิดยาวซัมเม่อร์ เด็กๆ ไม่ไปโรงเรียน แต่พ่อแม่ที่ต้องทำงาน ไม่มีใครดูแลที่บ้าน ก็มาจ้างที่ preschool เลี้ยงให้ค่ะ หากิจกรรมให้ทำ บางทีให้ช่วยดูแลรุ่นเล็กๆ ช่วยเสิร์ฟสแน๊ก เก็บของ ฯลน อยากจะแน๊พกับน้องๆ ก็ตามสบาย น่ารักดีค่ะ วันนั้นเค้าให้พวกตัวโตๆ โยนโบว์ด้วยกันค่ะ ไม่มารวมกับพวกรุ่นจิ๋ว

ฟามเจริญบุกเข้ามาในเมืองอีกหนึ่งรายการค่ะ ท้า….ดา… Baskin Robbins “31” ค่ะ อิชั้นดีใจมากๆ ดีใจ ดีใจ ติดใจ BR ตั้งแต่เค้าอิมพอร์ตเข้าไปขายที่เมืองไทยเมื่อหลายสิบปีก่อน (หลังๆ เค้าเปิดโรงงานผลิตเองในเมืองไทยแล้วค่ะ ถ้าจำไม่ผิด โรงงานอยู่แถวๆ ปทุม หรือ นวนครนี่แหละค่ะ) จำได้แม่นว่า..ทุกครั้งก่อนที่จะเข้าไปจับจ่ายช้อปปิ้งในเซ็นทรัล ต้องไปแวะซื้อ Jamoca Almond Fudge + Rocky Road ใส่ถ้วยเดินกินไปเรื่อยๆ เหมือนกับต้องไปตีตั๋วก่อนเดินห้างยังไงยังงั้นค่ะ ร้านที่มาเปิดในเมือง เป็นร้านเล็กๆ โลเคชั่นเลิศมากๆ อยู่หัวมุมติดถนนของกลางเมืองเลยค่ะ ถ่ายรูปมาได้ไม่สวย เพราะคนเยอะมาก เวลาไปซื้อยังต้องเข้าแถวต่อคิวยาวเหยียดอยู่ค่ะ เดี๋ยวพอเค้าหายเห่อกันแล้วจะลองไปถ่ายมาอัพให้ชมกันอีกค่ะ

ทำไม Baskin Robbins ต้อง “31” รู้มั๊ยค่ะ คือ แรกเริ่มเดิมทีเค้ามี original 31 flavors ค่ะ แล้วเค้าก็เอาเลข “31” มาเล่นในหลายๆ โปรโมชั่น อย่างเช่น ไอศครีมเบรนด์รสต่างๆ (แบบ Blizzard ของ Dairy Queen) เรียกว่า 31° Below บางทีก็มีเข้าร่วม courses ต่างๆ เช่น หาทุน เรี่ยไร ร่วมกับองค์กรต่างๆ อะไรทำนองนั้น แล้วจัดรายการ 31 Cent Scoop Night ก็มีค่ะ …รู้ไว้ใช่ว่า..นะนะ

ท้ายสุด สุดท้าย เป็นรูปไอ้ตี้ในตะกร้าของห้างในดวงใจค่ะ Target (ห้างในดวงใจของไอ้ตี้กับแม่ค่ะ) พอลูกเริ่มขายาว ก็ไม่อยากนั่งที่นั่งเด็กแล้ว ชอบลงไปอยู่ในตะกร้า ซึ่งเป็นข้อห้าม… สากล ไอ้ตี้จะลงไปอยู่ในตะกร้าได้ก็ต้องไปช้อปกับแม่เท่านั้น ถ้าไปกับแด้ดดี้ อด หมดสิทธิ์ เจ๊หนวดแก “ตงฉิน” ค่ะ ห้ามแหกกฏทุกชนิด พอพี่แกมาเห็นรูปนี้เค้า ร่ายยาวเลยค่ะ กาพย์เห่ “ตะกร้า” ห้างทาเก็ต 555 ถ้าจำกันได้ เคยเล่าเรื่องที่เจ๊หนวดเห็นเมียข้ามถนน แล้วเท้าข้างนึงเหยียบนอกเส้นขอบขาวของม้าลาย เจ๊แกตะหวาดแว๊ดดดดด… จนคนอื่นที่เค้าข้ามถนนพร้อมกันตกอกตกใจ 5555 นึกว่าจะโทรเรียกตำรวจมาจับเมีย 5555 ต่อๆๆๆๆ ข้างล่างก็เป็นรูปลูกๆ ถ่ายกับโมเดล Optimus Prime ที่หน้าโรงหนังตอนที่พาลูกไปดู Transformers: Dark of the Moon (Transformers 3) พอก่อนกลับก็แวะเอาขวดไปเติม root beer เย็นๆ ที่ A&W เก็บไปดวดกันที่บ้านค่ะ ขวดนี้เป็นแก้วหนักอึ้ง จุ Half Gallon* ค่ะ (ประมาณ 2 ลิตร..หย่อนนิดหน่อย) ซื้อขวดครั้งแรกรวมน้ำ $3.99 เอาขวดไปเติมได้ตลอดทีละ $0.99 ค่ะ ลาล่ะค่ะ ว่างๆ มาเม๊าใหม่ค่ะ

*ทราบกันหรือปล่าวคะ ว่า US Gallon นี่มีความจุ (ปริมาตร) น้อยกว่า แกลลอนทั่วๆ โลก The US gallon (3.785411784 L) is divided into four liquid quarts (946.352946 mL each) เค้านับ 4 ควอท เป็น 1 แกลลอน แต่สากล (เมตริก-metric system) นับ 4 ลิตร เป็น 1 แกลลอน… (1 ลิตร = 1000 ml)

Other things may change us,

but we start and end with the family.

เรื่องบนเตียง ตอน..ฝัน ฝัน ฝัน

ที่ใครๆ ชอบพูด “ทะลึ่งวันละนิด..จิตแจ่มใส” อืม…ก็น่าจะมีส่วนจริงอยู่บ้าง เรียบร้อยเกิ๊นนนน….เงือกๆ หงอยๆ… อยู่ไปวันๆ ชีวิตก็ไร้สีสัน แต่ถ้าหาก “ลามก+จกเปรต” ซะมากมาย คราวละหนักๆ บ่อยๆ วันละหลายๆ หน ก็คงไม่ไหว วันนี้อิชั้นขอเข้าโหมดทะลึ่งซักนิดนะคะ

This R-rated blog contains some adult material. picture may include adult themes, adult activity, hard language, intense or persistent violence, sexually-oriented nudity, drug abuse or other elements, so that parents are counseled to take this rating very seriously. Children under 17 are not allowed to read R-rated blogs unaccompanied by a parent or adult guardian. Parents are strongly urged to find out more about R-rated blogs in determining their suitability for their children. Generally, it is not appropriate for parents to let their young children to read R-rated blogs.

เรื่องนี้เกิดขึ้นสดๆ ร้อนๆ เมื่อคืนนี้เองค่ะ ถ้าไม่รีบเอามาเล่า…ปะเดี๋ยวจะลืม 555 เรื่องก็คือ เมื่อคืนก็นอนดูหนังฆ่าๆ แกงๆ กับคุณฝาละมีตามปกติ แต่ดันเผลอหลับไป ตานี้ก็ฝันๆๆ ฝันไปเรื่อยเปื่อย เป็นเรื่องเป็นราว ฝันว่านอนๆ อยู่ (ในฝันก็ยังนอน 5555) แล้วก็ตกใจตื่นเพราะได้ยินเสียงรบกวนหัวใจ เลยลุกขึ้นไปดูตามเสียง พอเปิดประตูออกไป อ้าวไหงตูมาเดินอยู่ในโรงเตี๊ยมโลโซได้ฟระ ก็เดินต่อไป แต่ละห้องเปิดประตูแง้มๆ ไว้ โอ้ โห เว้ย เฮ้ย แต่ละห้องฟาดฟันกันอย่างชุลมุนวุ่นวาย ยกล้อ มอร์เตอไซค์ ไถนา ตีลังกา หกคะเมน ฯลฯ พอมาถึงห้องสุดท้ายก็เลยหยุดยืนดูยืนแบบแอบๆ เงียบๆ นิ่งๆ

แล้วก็ต้องตกใจเพราะมีคนมาทุบที่ข้างหลังอย่างแรง จากนั้นก็ได้ยินเสียงคนเอะอะโวยวาย ไล่ฆ่าแกงกันมา เลยตกใจตื่น (ตื่นจากนอนจริงๆ นะคะ ไม่ใช่นอนในฝัน) ตื่นมาแบบตกอกตกใจสุดๆ เห็นพ่อบ้านวิ่งกลับเข้ามาในห้อง เลยถามว่าเป็นไร … พี่แกวิ่งไล่ตีแมวมาค่ะ 5555

คือไอ้แมวสองตัววิ่งเล่นไล่กวดกัน กระโจนขึ้นเตียง เหยียบหัว เหยียบหูพ่อบ้าน แล้วกระโจนมาเหยียบไหล่อิชั้นเข้า พ่อบ้านเลยไล่กวดแมวพร้อมบ่นก่นด่าค่อตพ่อค่อตแม่แมว 5555 พอเหลือบตาขึ้นไปมองทีวี ก็เลยถึงบางอ้อ …อ๋อ มิน่าเล่า…พี่แกนอนดูหนังอย่างว่าอยู่ เสียวครวญครางอีพวกบ้านี้เองมา “เข้าฝัน” ตู 55555 จบแระ