The Mom Song

Momsense:

Words by Anita Renfroe Copyright 2007 Bluebonnet Hills Music/BMI

Get up now
Get up now
Get up out of bed
Wash your face
Brush your teeth
Comb your sleepy head
Here's your clothes
And your shoes
Hear the words I said
Get up now
Get up and make your bed
Are you hot?
Are you cold?
Are you wearing that?
Where's your books and your lunch and your homework at?
Grab your coat and your gloves and your scarf and hat
Don't forget you got to feed the cat
Eat your breakfast
The experts tell us it's the most important meal of all
Take your vitamins so you will grow up one day to be big and tall
Please remember the orthodontist will be seeing you at three today?
Don't forget your piano lesson is this afternoon

So you must play
Don't shovel
Chew slowly
But hurry
The bus is here
Be careful
Come back here
Did you wash behind your ears?
Play outside
Don't play rough
Would you just play fair?
Be polite
Make a friend
Don't forget to share
Work it out
Wait your turn
Never take a dare
Get along
Don't make me come down there
Clean your room
Fold your clothes
Put your stuff away
Make your bed
Do it now
Do we have all day?
Were you born in a barn?
Would you like some hay
Can you even hear a word I say?
Answer the phone
Get Off the phone
Don't sit so close
Turn it down
No texting at the table
No more computer time tonight
Your iPod's my iPod if you don't listen up

Where you going and with whom and what time do you think you're coming home?
Saying thank you, please, excuse me
Makes you welcome everywhere you roam
You'll appreciate my wisdom
Someday when you're older and you're grown
Can't wait 'til you have a couple little children of your own
You'll thank me for the counsel I gave you so willingly
But right now
I thank you NOT to roll your eyes at me
Close your mouth when you chew
Would appreciate
Take a bite
Maybe two
Of the stuff you hate
Use your fork
Do not you burp
Or I'll set you straight
Eat the food I put upon your plate
Get an A, Get the door
Don't get smart with me
Get a Grip
Get in here I'll count to 3
Get a job
Get a life
Get a PhD
Get a dose of...
I don't care who started it
You're grounded until your 36
Get your story straight
And tell the truth for once for heaven's sake
And if all your friends jumped off a cliff
Would you jump too?

If I've said it once, I've said at least a thousand times before that
You're too old to act this way
It must be your father's DNA
Look at me when I am talking
Stand up straight when you walk
A place for everything
And everything must be in place
Stop crying or I'll give you something real to cry about
Oh!
Brush your teeth
Wash your face
Get your PJs on
Get in bed
Get a hug
Say a prayer with Mom
Don't forget
I love you
**KISS**
And tomorrow we will do this all again because a mom's work never ends
You don't need the reason why
Because
Because
Because
Because
I said so
I said so
I said so
I said so
I'm the Mom
The mom
The mom
The mom
The mom
Ta-da

Words by Anita Renfroe Copyright 2007 Bluebonnet Hills Music/BMI

แต่อิชั้นคิดว่าป้าคนนี้ร้องดีกว่ามากนะคะ

เครื่องหอม

ใครที่หงุดหงิด อกหัก รักคุด มีตุ๊ดมาจีบ โดนปั๋วถีบ หรือคิดว่าตอนนี้ชีวิตช่างอับเฉา นั่งดมเต่าเหม็นอยู่กับบ้าน โปรดอย่าคิดสั้นไปก่อม๊อบใดๆ มามะมาดมอะไรหอมๆ กัน วันนี้ไปงัดแงะแคะเขี่ยน้ำหมอที่มีอยู่มาปัดฝุ่น เพราะอีมี่เค้าอ่านหนังสือพบชีวะประวัติของ Coco Chanel สนอกสนใจมากมายวิ่งแร่มาถามแม่ แม่ๆๆๆๆๆ เคยเห็นแม่มีน้ำหอม โคโค่ ชาแนล ใช่ป่าว เลยยกตู้น้ำหอมออกมาทำสะอาดกัน ตู้ที่ว่าก็คือตู้ลิ้นชักเล็กๆ สำหรับเก็บซีดีไงคู้นนน….. เรียกตู้น้ำหอมดูอลังการดีเน๊าะ ที่เลือกเก็บน้ำหอมในตู้นี้เพราะมันทึบแสง และขนาดไม่ใหญ่ยักษ์มาก ส่วนไอ้เจดีย์อิเซ้ มิยาเกะนั่นต้องโดดเดี่ยวอยู่นอกกล่อง เพราะเจือกสูงโด่เด่อยู่คนเดียว น่าฉงฉาน-เลยใส่เสื้อให้ 5555 เมื่อตอนอยู่กุงเต้บเมืองฟ้าอมรนะ ทั้งเครื่องบำรุงผิวและน้ำหอมน่ะอยู่ในตู้เย็นหมดแหละ เวลาฉีดที ทาที…เย้นนนน…เย็น ชื่นใจ อยู่ที่นี่ไม่มีปัญญาซื้อตู้เย็นจิ๋วแล้วห้องนอนก็เล็กและรก ไม่มีที่ตั้งตู้เย็นแน่นๆ

จะเห็นว่าไม่ได้มีมากมายอะไร เพราะอิชั้นไม่ใช่เซียนน้ำหอมเจ้าค่ะ เคยโละทิ้งไปล๊อตนึงตอนท้องอีมี่เค้า เพราะแพ้ซะมากมายแล้วก็เริ่มซื้อใหม่ทีละเล็กน้อยเรื่อยมา พอไม่ได้ทำงานทำการก็ไม่ค่อยได้มีโอกาศใช้ มีของแถมของตัวอย่างเยอะแยะ ให้เค้าไปเยอะ เวลาเดินเข้าออกห้างเมซี่ส์ เค้าก็จะไล่แจกตัวอย่างน้ำหอมเรื่อยๆ ถ้าเป็นหลอดแบบหัวสเปรย์ก็จะเก็บไว้ ถ้าเป็นหลอดแบบจุกแกนพลาสติกเอาไว้แตะๆ ก็ไม่ค่อยเก็บ ให้ลูกเอาไปเล่นมั่ง เอาแปะๆ แตะๆ ทาๆ ผ้าม่านในส้วมบ้าง 5555

ไอ้เจ้า TOMMY GIRL For Women By TOMMY HILFIGER นั่นของอีมีเค้า พ่อมันซื้อให้หลายปีแล้ว กับ Minnie Mouse Perfume by Disney for Women นั่นด้วย พ่อมันสั่งซื้อจากแอมะซอน.คอม ให้ลูกเลยนะนั่น หลายปีมาแล้วเหมือนกัน เพียงแค่อีแม่พล่ามว่าเคยมีน้ำหอมมินนี่อันนี้ จำไม่ได้แล้วว่ากลิ่นแบบไหน เลยสั่งมา ซตพ. สุดท้ายกลิ่นมันเด็กๆ ไม่ทนทาน ลูกฉีดไปโรงเรียน ไม่ทันเบรคแรกก็หายหมดแหล่ว ตอนนี้ยิ่งกำลังแตกสาว-เริ่มคุกคามข้าวของของแม่ เฮ้อออออ….

เลี้ยงลูกไทยพลัดถิ่น

วันนี้ขุนลูกๆ ด้วยอาหารที่คุ้นเคยเมื่อตอนอยู่เมืองไทย หนูดีอพยพมากับแม่เมื่อยังเล็กนัก (เพียง 2 ขวบเศษ) แต่ก็ยังพอจำอาหารรสอร่อยที่เคยกินเมื่อครั้งยังเป็นเบบี้ที่เมืองไทยได้เป็นอย่างดี มีอยู่วันหนึ่งนานมาแล้ว หลายปีแล้วแหละ แม่ท่องเว๊บตามปกติ ดูรูปโน่นนี่ไปเรื่อย ได้ยินเสียงลูกร้องไห้กระซิกๆ อยู่ข้างหลัง หันไปถามคิดถึงคุณยายเหรอ คิดถึงแม่จ๋าเหรอ ลูกก็ส่ายหัวไปมา แล้วก็ชี้รูปบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ของแม่ I miss that thing!!! คือคำตอบ จ้างให้ก็ไม่มีใครทายถูก 55555 เฉลย..มันคือ โรตีใส่ไข่ ค่ะท่านผู้ชม คุณยายขับรถพาออกมาซื้อหน้าหมู่บ้านแทบทุกเช้า 55555 จากวันนั้นแม่ก็หาทางทำโรตีให้ลูกกินเป็นครั้งคราว (เมื่อนึกออก 555) วันนี้ก็ทำให้ลูกๆ กินอีก อยากขุนไอ้ตัวเล็กให้มันอ้วนๆ เหมือนพี่ มันก็ไม่สนใจจะกินเสียนี่ เสร็จอีหมูรอมมี่ซะเลย (ตามระเบียบ) 555 เชิญชม

จากนั้นก็ทำข้าวมันไก่สไตล์คุณแม่อู๋ พืชผักแตงกวาไม่มี ผักชงผักชี ใบตงใบเตย ไม่ต้อง รื้อตู้เย็นมีขิง มีไก่ สรุปออกมาเป็นข้าวมันไก่ น้ำจิ้มอร่อยสุดๆ วันนี้เผ็ดไปนิด (หนูดีมันบ่นน่ะ แต่แม่ชอบอร่อยซาดิสท์นิดๆ) น้ำจิ้มสูตรนี้ของอิชั้นไม่มีการชั่งตวงวัดค่ะ ใช้วิธีดึกดำบรรพ์ “ชิมๆ เติมๆ” จนพอใจ…ค่ะ อาหารไม่เคยสีสันสวยเหมือนที่ใครๆ ทำ แต่อร่อยมากๆ 5555 ทำเองนี่หว่าเน๊าะ

จากนั้นตบท้ายด้วยมะม่วงกรุบกรอบอมเปรี้ยวอมหวานของโปรดของทั้งพ่อและลูกๆ แต่วันนี้พ่อไม่ได้กินหรอกเพราะไปทำงาน

Cooking is like love.

It should be entered into with abandon or not at all.

As Promised

I scanned this from Real Simple (January 2009 issue). Enjoy!

PS. All the red circles and marks are made by me!

เดิม เดิม

๙
๙๙
๙๙๙
๙๙๙๙
๙๙๙๙๙
๙๙๙๙๙๙
๙๙๙๙๙๙๙
๙๙๙๙๙๙๙๙
๙๙๙๙๙๙๙๙๙
๑๑๑ 

ขอเจิมกันหน่อยนะคะ วันนี้ไม่มีอะไรแปลกประหลาด ทำโน่นนี่ตามปกติ วันก่อนอบเค้กให้ลูก เอา 2 กล่องมาคนรวมกันตอนก่อนเข้าเตาอบเลยได้ “มาเบิ้ลเค้ก” รูปโคลสอัพดูแห้งแก่กไม่น่ารับทาน แต่จริงๆ แล้วนุ่มชุ่มอร่อยนะคะ คราวนี้ไม่ได้อบเค้กในหม้อหุงข้าว เพราะอยากอุ่นบ้านด้วยการอบอาหารค่ะ ถ้าอยากรู้เชิญไปดูนี่เลย http://oohsworld.blogspot.com/2008/06/i-baked-cake-with-my-rice-cooker.html

อันนี้ก็รูปแตงโมลูกเล็กๆ ธรรมด๊า ธรรมดา แต่ที่มาสิที่ไม่ธรรมดา คืออีก๊อตเค้าไปแวะซื้ออะไรๆ ก่อนกลับบ้าน แล้วตั้งใจไปซื้อดอกไม้ให้คุณเมีย ปรากฏว่าเหลือบไปเห็นแตงโม เลยคิดเอาเองว่า อีอ้วนคงจะแฮ้ปปี้ที่ได้กินแตงโมมากกว่าได้ชื่นชมดอกไม้แน่นอน เลยลากแตงโมกลับบ้านมาฝากคุณเมีย 5555 (The Thought Does Count. ใช่ปล่าว) แล้วก็รูปแม๊กกาซีนที่ได้รับวันนี้ ขอบอกว่า Real Simple ฉบับนี้น่าอ่านมากๆ เดี๋ยวถ้าขยันจะไปสแกนมาโพสต์หน่อยนึง ส่วนรูปหมอกนั่นโผล่หัวออกไปถ่ายที่หน้าบ้าน ในรูปคือตอนบ่ายๆ ในวันที่ไม่โหดเท่าไหร่ เพราะถ้าหมอกหนักๆ ก็ไม่ต้องถ่ายอะไร รูปที่ได้คือกำแพงหมอกขาวๆ ไม่เห็นอะไรอื่นๆ อีกเลย สุดท้ายก็คือ แกงเผ็ดหมูใส่ฟักทอง ไม่มีโหระพาก็ไม่ต้องใส่ อร่อยแต่ไม่สวยเช่นเดิมค่ะ

My Blackberry

ดูรูปแล้วอย่าอยากตื้บกันนะ 55555 เป็น Blackberries จริงๆ 5555 ไม่ใช่โทระสับหรือพีดีเอใดๆ ทั้งสิ้น ไม่มีตังค์ซื้อหรอก แต่เป็นพืชผักผลไม้ก็พอซื้อไหว 5555

เมื่อวานไปจับจ่ายกับข้าวมานิดหน่อย ได้มาหลายอย่าง ลากเบบี้สปิแนชมา 5 ถุง สะโม้กซอสเซสไว้กินยามขี้เกียจ (หนักๆ) เจอไข่ไก่เปลือกสีสวยเหมือนที่เมืองไทย แผงละเหรียญ เลยซื้อมาให้ลูกดูเล่น แต่ก็คงกินกันจริงๆ แหละ 555 แล้วก็ซื้อช๊อคโกแล๊ตให้คุณครู 3 คน คนนึงเป็นครูตั้งแต่ไอ้ดีเป็น “คินเด้อ” ไปแวะเยี่ยมเค้า อีกคนเป็นครู ป. 5 ที่เรียนกับเค้าแค่เดือนครึ่ง เค้าก็ไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบศิษย์รอมมี่ไม่ได้ขาด เพราะสามีเค้าสอนอยู่ที่โรงเรียนปัจจุบันของอีรอมเค้า ส่วนอีกครูที่ฝากช๊อคฯ ไปให้ก็คือครูประจำชั้นคนปัจจุบันของอีรอมเค้า ไม่ได้ซื้ออะไรวิเศษวิโสหรอก ไปลากจากวอลมาร์ทแต่มาแต่งกิ๊บเก๋หน่อยๆ ด้วยการ์แลนด์แซนต้ากับต้นคริสต์มาสที่ลากมาจาก 99 Cent Store มีคุณแม่ Cheap Cheap แต่ช่างประดิษฐ์นะคะ ทำเสร็จแล้วออกมาก็ดูน่ารักดี

ส่วนสปิแนชก็เอามาทำแกงจืดเลี้ยงลูกผัว กินกันตามมีตามเกิดนะคะ ฟาดกันคนละถุงฝ่าๆ เลย 5555

จากนั้นก็ไปดูอีหนูดีร้องเพลงคริสต์มาสที่โรงเรียน ห่วยมากๆ ไม่ใช่ลูกห่วยนะ โปรแกรมห่วย ผู้ปกครองทั้งหลาย โลว์ไล้ฟ์เม๊กซิกันซะ 90% โลว์ไล้ฟ์ไว้ท์แทรชอีก 8% ผู้ดีมีมารยาทอย่างอิชั้นก็ 2% ที่เหลือแหละ พวกมันไม่เคารพงาน ไม่เคารพสถานที่ หรือใครๆ ใดๆ ทั้งสิ้น เทียบกับที่โรงเรียนแคธอลิคไม่ได้เลย ฟ้ากับเหว หน้ามือกับหลังตรีน #@$*&>+฿* มากๆ แม่มเสียงดัง เดินกันเพ่นพ่าน ยืนไม่เกรงใจคนข้างหลัง ถ้ามันอยากถ่ายรูปก็ไปยืนมันหน้าสุด-แต่ละคนตัวยังกะฟาย ยืนที 5-6 คน ก็ไม่ต้องดูอะไรกัน แล้วส่วนใหญ่แต่ละไอ้ละอีนะก็ไม่มีกล้องก็เอาโทรศัพท์มือถือแหละไปยืนถ่ายจ่อหน้าลูกๆ พวกมันเลย แม้แต่ครูที่เค้าต้องคอนดักท์นักเรียน มันยังไปยืนบังหน้าเค้าเล้ยยยยย…. สงสารไอ้ครูใหญ่ก็ประกาศกรุณานั่ง กรุณาเงียบ ทุกๆ เบรคก็ไม่ได้ผล เด็กๆ ร้องเพลงก็ไม่ได้ยินอะไรกันหรอก น่าสมเพศมากๆ อีหนูดีบ่นคิดถึงโรงเรียนเก่า สงสารลูก เพราะเหมือนทำร้ายจิตใจลูก เอ้าดูรูป (รูปดูไม่เหมือนที่บ่น เพราะลูกเป็นโชว์สุดท้าย ไอ้พวกเวนนั่นพอลูกเต้ามันร้องเสร็จ มันก็พากันไสหัวไป เลยพอหายใจหายคอออกหน่อยนึง)

ไปเข้าคลาสคนล่มจมมาแล้ว

เอาลูกๆ ไปฝากน้องคนไทยที่รักกันไว้ เกรงใจเค้านะ แต่จนมุมจริงๆ ก็นั่งฟังแบบเบื่อๆ 2 ชั่วโมงครึ่ง พรุ่งนี้เอาไปแฟ๊กซ์ให้คุณทนาย รอจดหมายจากศาลว่าปิดคดี ก็จบเรื่องล้มละลายซะที เฮ้อ เหนื่อย…

ขากลับพาลูกแวะกิน A&W ที่นี่เค้าขายรวมกันกับ Long John Silver กินๆ นั่งรถหลับคร่อก ถึงบ้าน มาแต๊ดแต๋หน้าคอมพ์ 5555 ผัวชมเลย 555 นึกว่าถึงบ้านจะแจ้นไปนอนเลย ยังมานั่งอดทนอยู่ได้ 5555

ผัดไทย @ มาเดร่า

วันนี้ (วันอาทิตย์) อยู่บ้านกันโม้ดดดดด…. ตามแบบฉบับของครอบครัว “หลังยาว” ไม่มีใครอยากออกไปไหน อีแด้ดดี้รีเควสอยากกินผัดไทย ก็เลยต้องไปซื้อเต้าหู้กับถั่วงอก จัดการผัดๆๆๆๆๆ กินๆๆๆๆๆ จบ

ที่เห็น “ฮาราเพนโย่” น่ะของอีแด้ดดี้ ม้ามมี่ไม่กินเผ็ดจ้า (Jalapeño,  it is pronounced: hah lah pain yo.) ผัดไทยบ้านนี้สีสันไม่สวยเลยแฮะ

Naughty Mama

Not a Hoochie Mama 5555!!! I went to the “TOYs SHOP” after the party, it wasn’t Toys“R”Us Ha Ha Ha.

โปรดอย่าตำหนิกัน อยากเอามาให้เพื่อนๆ ได้ดูได้เห็นเท่านั้น เพราะบ้านเราผิดกฏหมาย มิได้สัปดนหรือลามกแต่อย่างใด เพียงแต่หลังจากปาร์ตี้เลิกขับรถออกมาจากโรงแรมไม่เท่าไหร่เห็น “ร้านของเล่น” เข้าอีก๊อตก็ถามจะหยุดดูกันมั๊ย (ลูกๆ อยู่กับเบบี้ซิทเต้อร์ที่บ้าน) ไม่ค่อยจะมีโอกาสไปไหนๆ โดยไม่มีลูกๆ หนีบไปด้วย เลยตอบไปว่า…เอาก็เอาวะ แต่จะถ่ายรูปไปลงบล๊อกด้วยนะ อีก๊อตก็เออ-ออตามเคย แถมบอกว่า ยูน่าจะบอกคนที่เค้าน์เต้อร์นะว่าถ่ายรูปได้ป่าว อยากจะเบิ๊ดกะโหลกผัว ป้ายห้ามถ่ายรูปหลาอยู่หน้าประตู แอบเอากล้องตัวเล็กใส่กระเป๋าแจ๊คเก็ตไว้ *เปิดกล้อง*ปิดแฟลช*พร้อม*เริ่มเลย* แผนกของเล่น แผนกหนังสือ แผนกดีวีดี แผนกเครื่องมือลงโทษ (5555 คิดได้ไงฟระตรู 555) แผนกเครื่องแต่งตัว (ชาย-หญิง) แผนกกิ๊ฟช๊อปของกุ๊กกิ๊ก แผนกจิวเวอรี่ แผนกสารหล่อลื่น 5555 (ยังก๊ะน้ำมันเครื่องรถยนต์) แผนกเครื่องหอม (เทียนหอม ธููปหอม) แช๊ะๆๆๆๆ

แต่คนเยอะแยะเลย ดูแบบเบลอๆ กันนี่แหละ เพราะเผื่อลูกเด็กเล็กแดงเข้ามาดู 555 ต้องบอกว่าถ่ายลำบากมากๆ รูปคุณภาพต่ำเพราะไม่เปิดแฟลชและช่างภาพตื่นตะหนกกลัวโดนตื้บ ก็แช๊ะๆๆๆๆ เรื่อยไป เจือกเผลอไปกดปิดกล้อง พอล้วงกระเป๋าไปกดสวิชท์กล้องคราวนี้มันก็ออโต้โหมดใช่ปล่าว ถ่ายแช๊ะตรงแผนกหนังสือสาดแฟลชสายฟ้าเปรี้ยงเข้าให้ ผู้คนหันมามองอีซิ่มอ้วนกันใหญ่ เลยจ้ำอ้าวหนีออกมาที่ลานจอดรถ อีก๊อตก็ช้า-เดิน-อืด-ย้วย-กว่าจะมาถึงรถ มีพวกสาวๆ เปิดประตูออกมามองหน้า แล้วก็ผลุบกลับเข้าไปในร้าน มันคงกลัวเราถ่ายรูปพวกมันมั๊ง จากนั้นก็รีบเพ่น ขอบอกก่อนไม่รับฝากซื้อนะคะ 5555 กลัวโดนค้นกระเป๋า เพราะเป็นขาประจำเรื่องโดนค้นกระเป๋าเลย 5555 จบเรื่องลามกก่อน ถ้าหากอยากให้ลบก็คอมเม้นต์มากันนะคะ

คราวนี้มาดูกันว่าอิชั้นใส่รองเท้าคู่ไหน 5555 …Who’s care? ใช่ปล่าว 555 ไม่แคร์ไม่สนก็ช่างแต่อยากบอก ใส่ Enzo Angiolini ค่ะ เขย่งเกงกอยไป คือสูงไง ถ่ายรูปมาให้ดูซะเลย งานเลี้ยงก็เรียบง่าย กินๆๆๆๆ ดื่มไปหลายแก้ว แต่ไม่เมาเช่นเคย คนแต่งตัวแบบลากชุดราตรียาวมาเพียบ ชายหนุ่มๆ แก่ๆ ก็ใส่ “สูทเตี๋ยว” มากัน หลายคนก็แบบแต่งหน้าทำผมมาจากร้านเลย ดูออกน๊าาาา… เพราะจะแบบๆๆๆๆ เกล้าผมมีงวงมีงามาเลย ไม่งั้นก็ช่อระย้าย้วย แต่งหน้าแบบโบ๊ะฉ่ำๆ เลย ดูออกอยู่แล้ว ใครชอบยังไงก็เอาให้ถูกใจตัวเอง เราคนดูก็เพลินดี สวยๆ งามๆ ชอบดู บางคนก็…แหม….อยากจะบอกบ้านแกไม่มีกระจกเหรอวะ หรือคงไม่มีใครรัก เลยไม่มีใครบอก 5555 เพราะเธอๆ ใส่ราตรีเปลือยหลังเปลือยไหล่ เสื้อยกซง..ดั๊น ลอยขึ้นมาตั้งครึ่งหลังหลายคนหลายแบบ แต่ไอ้เสื้อในลอยกับสายเสื้อในโผล่นี่เพียบเลย ไม่กล้าถ่ายรูปเค้า รีบกินรีบกลับ เป็นห่วงลูก (ยังเสือกไปแวะเซ็กส์ช้อป 5555 แล้วมาบอกว่าห่วงลูก 5555) แล้วก็ถ่ายรูปที่เค้าตกแต่งไฟคริสต์มาสที่พอจะถ่ายได้ทันตอนนั่งรถกลับบ้าน โชเฟ่อร์ “แม่ม” ขับรถเร็วบอกจอด บอกชะลอไม่ทัน เพราะเห็นปุ๊บ แว๊บ แป๊บ ผ่านเลยไปซะแล้ว อดถ่ายเลย

“งานเข้า” อีกแล้วเจ้าข้าเอ้ยยยย…

พักนี้ต้องไปงานเลี้ยงถี่ งานจริงๆ นะ (ไม่ใช่ไปเถิดเทิงปาร์ตี้กับเพื่อนๆ ชาวลาวแบบทุกวีคเอ็นด์แบบเมื่อก่อน เลิกไปนานแล้ว ร่วมปีแหละ ปาร์ตี้กัน “หนัก” มากมายถี่ยิบ ไม่มีเวล่ำเวลาทำอะไรเลย ยังรักเพื่อนๆ อยู่เหมือนเดิมแหละ เพียงแต่ชีวิตช่วงหลังมานี้วุ่นวายสิ้นดี) นอกจากงานเลี้ยง ยังมีแบบต้องไปคุยกะทนาย ต้องไปโน่นนี่ที่เป็นทางการหน่อย จะมาทำซกมกใส่ยูนิฟอร์มอยู่ตลอดก็ไม่ได้ ต้อง “เดรส-อัพ” ซะหน่อย (ยูนิฟอร์มของอิชั้นมีหลายเลเว่ลนะคะ ไม่ไปไหนก็ใส่ชุดนอนทั้งวัน ไปซื้อของก็ขาสั้นรองเท้าแตะหรือสเว๊ทเชิร์ท+สเว๊ทแพ้นท์เวลาหนาวๆ หน่อย *เลเว่ลนี้รวมถึงไปปาร์ตี้กับเพืื่อนด้วยนะ* ถ้าหากต้องไปพบปะผู้คนอย่างไปพบคุณครูลูกใส่อะไรที่ดูเรียบร้อยหน่อยแล้วก็หวีหัวทาลิปมันซะอีกนิดนึง 5555 โอ้ย..ยังมีอีกเยอะ ยูนิฟอร์มเนี่ย)

เสื้อผ้าที่เป็นเรื่องเป็นราวก็ไม่ค่อยมี ถ้าเป็น “ลาว” คงมีเยอะแยะ ไม่อยากซื้อเพราะเป็นเรื่องสิ้นเปลือง ซื้อแพงๆ เริ่ด ใส่ครั้งสองครั้งแค่นั้นเอง ไม่คุ้ม ไอ้ที่ว่า “งาม” ที่มีอยู่ก็วนใส่จนคนเค้าคงจำได้ แล้วความอ้วนก็เป็นปัญหาด้วย ใส่อะไรก็ตุ๊เร่ดมากๆ ระยะนี้ก็ใส่สแล๊คดำๆ เข้าไว้ ส่วนเสื้อก็พยายามให้เหมาะกับงาน ใส่แจ๊คเก็ตที่ดูดีหน่อยก็พอดูได้ถ้าไปธุระ แต่พอต้องไปงานเลี้ยง 3 เลี้ยงติดกัน 3 สุดสัปดาห์เลยเดือนนี้ เสื้อตัวเก่งก็ใส่ซ้ำทั้ง 3 งานไม่ได้ เพราะบางคนก็ได้เจอที่งานแรก เจออีกบางคนที่งานสองแล้ว เดี๋ยวจะไปเจอไอ้พวกบางคนจากงานก่อนๆ ที่งานสามอีก เรื่องแค่นี้ไม่น่าเป็นปัญหาถ้าหากตัว “กรู” นี้คือ แม่นางวิค เบคแฮ่ม เน๊อะๆๆๆๆ แต่กรูมิใช่หล่อน อิชั้นเป็นเมียกรรมกร ถึงจะเป็นหัวหน้างาน แต่ก็เป็น บลูคอล่าส์ตัวจริง 5555 ท่านแม่ยังเคยชมยกย่องว่า มีผัวทั้งทีก็ดั้นมีผัว “กุลี” 55555 นั่นแหละ-คุณนายแดงตัวจริง

เฮ้อ…ว่าจะมาบ่นเรื่องแต่งตัวออกงาน ไหง…พล่ามไปถึงโน่น วกมาเข้าเรื่อง เป็นว่าพรุ่งนี้ก็คงจะใส่กางเกงขายาวดำๆ (เข้าไว้) กับเสื้อพอ (ทน) ดูได้ซักตัว แล้วคลุมทับด้วยแจ๊คเก็ต โบ๊ะหน้ามากกว่าปกตินิดนึง ตานี้ก็ถึงอีกปัญหานึง รองเท้าจ้ารองเท้า จริงๆ เป็นคนบ้ารองเท้า แต่หลังๆ มานี้เลิกซื้อแล้ว ตอนอยู่เมืองไทยแทบล่มจมเพราะรองเท้าก็เคย รองเท้าที่เอามาให้ดูวันนี้เป็นรองเท้าเก่าทั้งสิ้น เลือกเอาออกมาเช็ดๆ เพราะยังไม่รู้จะใส่คู่ไหน แต่เน้นสีดำไว้ก่อน

ที่เล็งไว้คู่ที่น่าจะใส่สุดๆ คือ หมายเลข 1. เป็น Enzo Angiolini คู่นี้เป็นส้นเวจ ถ่ายรูปออกมาไม่สวย แต่ตัวจริงสวยค่อตๆ ใส่กับกระโปรงก็สวย กับกางเกงก็ได้ สูง 4 นิ้ว เดินสบาย ไม่กัด เป็นหนังกลับ+หนังมัน แถมกุ๊นหนังสีเงิน สวยถูกใจมากๆ

ส่วนหมายเลข 2 เป็น Guess อันนี้ใส่บ่อยส่วนมากใส่กับกางเกง หนังเรียบๆ มีดำกับหมุดรูปหัวใจหลายหัวใจเชียวแหละ แต่พรุ่งนี้คงไม่ใส่ (1 กับ 2 เป็น Peep Toe และ ส้น  wedge เหมือนกัน)

หมายเลข 3 เป็น Nina เคยเข้าใจว่ายี่ห้อนี้เป็นของไทย โดย นันทิดา 5555 คิดไปเองไม่มีใครบอก คิดได้ไงฟระ 5555 คู่นี้ก็ใส่บ่อยส้นไม่สูงมาก 3 นิ้ว เดินสบาย แต่ไอ้ตรงเพชรๆ นั่นน่าเป็นห่วง กลัวมันหลุดร่วงไป หมดสวยเลย แถมตัวรองเท้าเป็นซาตินดูไม่ทนทานเลยแหละ

หมายเลข 4 เป็นบู้ทของ Nine West ถ้าพรุ่งนี้เสื้อไม่หญิงมากๆ คงใส่คู่นี้ แต่คู่นี้เต้นระบำไม่สะดวก เพราะบู้ทรัดข้อเท้า แต่เดินเหิรพอทน คู่นี้สูง 4 นิ้ว แต่ด้านหน้าไม่มี platform เดินนานๆ จะเมื่อย

หมายเลข 5 เป็นของ Ellen Tracy เดินไม่สะด๊วก ไม่สะดวก แพง -แต่เจือกใส่ไม่สบาย อันนี้เอาออกมาให้อีมี่ใส่เล่น ต้องขอบอกว่าคู่นี้สวยมากๆ สลิงแบ๊คเส้นจิ๋วนึง เอาคากิยัดเข้าไป บ่ง๊าม บ่งามเด้อ

ส่วนหมายเลข 6 ฮิ้ววววว… สุดเลิ๊บเมื่อหลายปีก่อน ใส่อยู่นั่น ใส่แล้วใส่อีก สบ๊าย สบาย สูงแค่ 3 นิ้ว ใส่กะอะไรก็สวย กางเกงหรือกระโปรง เข้าได้หมด ใส่กับชุดนอนยังได้เลย 5555 คู่นี้เป็น Versace-เวอร์ซาเช่ ครั้งสุดท้ายใส่ไปโบสถ์ตอนลูกทำพิธี First Communion พอเดินออกจากโบสถ์สลิงข้างนึงขาดผึ๋ง-ต้องพับเอาเข้าไปเหยียบไว้ แม่ม-ทำตูขายหน้า (รองเท้าแพงแต่ใส่ไปไหนก็ไม่มีใครรู้หรอก เพราะเหยียบยี่ห้อเอาไว้ ใช่ป่าว - อันนี้เป็นคำที่คุณนายแดงเคย “เหน็บ” อิชั้นบ่อยๆ) วันนั้นอีคุณพวกเดินตามหลังมองรองเท้าตูแล้วก็มองหน้ากัน-เสร็จแล้วก็หันมามองหน้ากรูใหญ่ ตั้งแต่วันโน้น จนวันนี้ยังหาที่ซ่อมไม่ได้เล้ยยยย…. ถ้าอยู่เมืองไทยก็ลากไปพบมิสเตอร์มินิทนานแล้ว

อันนี้เป็นรองเท้าที่ชอบใส่หน้าหนาว ด๊อกเต้อร์มาติน – Dr. Martens - ขอบอกว่ามีเหมือนกันเปี๊ยบ 3 คู่ สีน้ำตาล 2 คู่ ดำซะ 1 คู่ เดินสบาย ทนทายาด ดูดีกับยีนส์เท่านั้น ถูกใจตอนซื้อคู่แรกเห็นป้ายเมดอินไทยแลนด์ เลยต้องกลับไปลากมาเพิ่ม ตัวหนังและพื้นรองเท้าคุณภาพดีมากๆ บุกได้ทุกพื้นผิว

แถมท้ายด้วยอันนี้เป็นบู้ทตี้คู่ใหม่ ไว้ใส่ในบ้านอุ่นๆ เท้าและตาตุ่ม ราคาไม่แพง 14 เหรียญ แต่คงไม่ทนทานหรอก เห็นสีดำๆ มืดๆ มีเก๋ๆ เหมือนคาวบอย ขอบอกว่าพวกบู้ทตี้สีอ่อนๆ น่ะ จะอั๊กลี่เร็วมากๆ พอซักครั้งแรกก็มรณภาพเลยก็มี ถ้ายี่ห้อดีๆ ก็อายุยาวไปอีกนิดนึง คู่นี้ยี่้ห้อ Christian Louboutin 55555 เพราะพื้นรองเท้าด้านในสีแดงแจ๋ 5555

The Christmas Tree Lighting Ceremony

Not at my house, OK? 5555 It’s at the Fashion Fair Shopping Mall. It was very nice But I didn’t get good pictures at all!!! My camera battery’s dead, damn!!!

คงถึงเวลาเสียเงินครั้งใหญ่อีกแล้ว แบตทุกก้อนของกล้องทุกตัวเสื่อมสภาพลงพร้อมๆ กัน G5 มี 3 ก้อน เจือกจะมรณภาพพร้อมๆ กัน ถ่ายได้ไม่กี่รูปเตือนให้เปลี่ยนแบตแระ เซ็ง ส่วนไอ้ SD-400 ทั้ง 2 ตัว มีถ่าน 4 ก้อน ก็เป็นแบบเดียวกัน ถ่านบ้าเนี่ยก็แพงซะด้วยนะ บ่นหน่อยนึงนะ อย่าว่ากัน 5555

วันนี้พาลูกไปมอลล์เพราะเค้ามีพิธีเปิดไฟต้นคิดสะมาก ซึ่งก็มีของแจกเด็กๆ เพียบ ขนมนมเนย ร้านรวง เบเกอรี่อร่อยๆ เดินกินได้ไม่มีลิมิต หนังหน้าหนาๆ ด้วย วนกินจนอิ่ม 555 ‘ตาบั๊ค แจกกาแฟร้อนๆ ฮ๊อตช๊อคโกแล๊ต ขนมต่างๆ รวมทั้งจิงเจ้อเบรดโล๊ฟ (ของโปรดที่มาเฉพาะซีซั่นนี้เท่านั้น-ฟาดซะ) เดินวนร้าน สะตาบั๊คซะหลายรอบ แอบอายไอ้หนุ่นน้อยรูปหล่อนั่นหน่อยๆ มันคง อีซิ้มอ้วนนี่กินเยอะจิงโว้ย เสียดายกล้องเด้ดสะมอเร่ อดถ่ายรูปมันมาโพสต์เลย 5555

ดูรูปเท่าที่ได้ละกัน เค้ามีไอ๊ซ์สเก๊ต สโนว์บอร์ดสโล๊พ มาให้เล่นฟรีๆ อีดีเค้าก็ไปสเก็ตอยู่หน่อยนึงเป็นที่หนุกหนาน เอาให้มันส์เลยลูก ของฟรีแม่ชอบ โรงแรมต่างๆ เอาเบเกอรี่กะออเดิ๊ฟมาให้จิ้มๆ สนุกกิน 555 มีพวก “ ควาย” choir (ออกเสียงอย่างนั้นจริงๆ นะเฟ้ย) มา serenade เพลงคิดสะมากตลอดงาน แล้วก็มีสถานีโทรทัศน์มาแจกออนาเม้นต์ฟรีของโรงบาลเซ็นต์จู้ด เอามาแค่ 3 อัน เพราะมันเป็นแก้ว เค้าบอกเอาไปแล้วก็โพสต์รูปที่เว๊บเค้านะ ก็จัดการไปแล้ว เอเม๊กซ์แจกต้นคิดสะมาก-แต่ต้องเอาไปปลูกต่อ 5555 ส่วนไอ้ของเล่นที่เป็นไฟได้มา 5 อัน ทิ้งไว้ในรถ 3 อัน โอ้ยๆ ได้อะไรต่ออะไรมาเยอะ ที่ได้มาเยอะเป็นฝูงๆ คือ แคนดี้เคน 5555

ปล. ไอ้คนใส่แจ๊คเก็ตสีส้มน่ะ หารีเทิร์นเค้าน์เต้อร์ไม่เจอ “แม่ม”ซนอิ๊บอ๋าย งอแง เดี๋ยวไปถามที่โรงบาลก่อน-เค้าจะเอามันคืนหรือปล่าว เบื่อแล้ว แงะ…

หลังคาใหม่

แลนด์ลอร์ด หรือ แลนหลอด 5555 เค้าให้คนมาเปลี่ยนลังคาใหม่ค่ะ (เป็นเรื่องเกี่ยวกับประกันภัยค่ะ 10-15 ปี ต้องเปลี่ยนกันที) ก็โครมครามกันมาตั้งแต่เช้าเมื่อวาน หน้าหนาวแบบนี้…เจ็ดโมงเช้ายังมืดอยู่เลยค่ะ แถมตลอดวันเมื่อวานก็หมอกหนัก เป็นหมอกเปียกด้วยค่ะ เห็นแล้วสงสาร หนาวมากๆ แถมยังเปียกกันมะล่อกมะแล่ก ออกไปถ่ายรูปไม่ดวก แค่ 4 โมงก็มืดแล้ว อิชั้นต้องรีบแจ้นออกไปรับลูก ปกติรอมมี่เดินกลับบ้านเองค่ะ พอดีเด็ก GATE มีคลาสพิเศษหลังเลิกเรียน ทีแรกก็นั่งรอที่บันไดหน้าบ้านตามปกติ พอโผล่หัวออกไปนอกบ้านถึงรู้ว่า หมอกจัด แถมถนนหนทางเปียกยังกะฝนตกพรำๆ เดินออกไปที่รถยังเปียกซ้าาา… แล้วลูกจะเดินกลับบ้านคนเดียวได้ไงฟระ มืดแล้วด้วย พอแจ้นไปที่โรงเรียน ต๊กกะใจ ไม่มีใครเหลือเลย นึกว่าลูกหายค่ะ ที่ไหนได้…เด็กๆ ยังอยู่ในห้องเรียน ทำโปรเจ็คกับครู ง่วนกันใหญ่เลยค่ะ ต่อวงจรหุ่นยนต์จะไปแข่งกะเค้าอาทิตย์หน้า เฮ้อ…ค่อยโล่งอก

มาดูเค้าทำหลังคากันค่ะ

1) สภาพหลังคาเดิมๆ เป็นแบบนี้ค่ะ

2) พอเลาะเอาไม้ออกเป็นแบบนี้

3) ไม่ใช่แซนต้าหรือเดอะกริ๊นช์นะคะ แต่เป็นไอ้เม๊กกำลังขน Shingles 555 ใส่รถเพื่อเอาไปทิ้ง (สะกดแบบเดียวกับ Shingles - งูสวัดนะคะ 555) แต่ชิงเกิ้ลส์ (ไม่ใช่ the INGLEs น้าาา…) อันนี้เป็นไม้แผ่นๆ ที่เค้าเอามาปูหลังคา

4) – 5) แอบถ่ายจากในครัว ดูเค้าทำอะไรอย่างไร

6) เต็มกะบะยักษ์ๆ เลยค่ะ

คือวันแรกเค้าก็มาเลาะเอาไอ้ชิงเกิ้ลส์ออกหมด แล้วก็เอาบอร์ดไม้มาตีปิดไว้หมด แต่เจือกไม่ปิดหลังคาโรงรถให้ น้ำเจิ่งนองเต็มโรงรถเลยค่ะ (น้ำจากหมอก) ดีว่าของที่เก็บไว้ในนั้นอยู่ในกล่องปั๊ดติก ไม่งั้นมี “ซู”

พอวันนี้รถบรรทุกมาแต่เช้ามืด เอาของมาลงเพียบเลยค่ะ เห็นโยนๆ ใส่เครนที่เป็น “คอนเวเย่อ - conveyor belt” ไหลขึ้นไปบนหลังคา พอเจ็ดโมง ไอ้เม๊กพวกเดิมมาถึง ขึ้นไปโป้งป้างกันยกใหญ่ เสียงปืนยิงตะปูกระหน่ำไม่ขาดระยะ แสดงขนมาจากคลังแสงหลายสิบกระบอก 5555 นอนไม่ได้เลยค่ะ เมื่อวานคงไม่ได้ตีตะปูไว้แบบแน่นหนาถาวร แค่แปะๆ คลุมไว้กันน้ำ พอวันนี้เลยขึ้นไปยิงกันซะยังก๊ะสุภาพบุรุษนาแก หรือวีระบุรุษเขาค้อ 555

เอารูปไอ้ตี้หน้าแหกมาให้ดูด้วยค่ะ เมื่อก่อน ย๊ากกกก…อยาก มีลูกชาย พอมีแล้ว โอ้ย ปวดเฮดมากๆ ไม่มีหยุดเลยไอ้ตัวแสบ โดนตีตั้งแต่ลืมตาตื่นทุกวันเลย เมื่อวานก็ปีนป่ายหน้าต่างครัวดูเค้าทำหลังคาจนข้าวของพัง แจกันดอกไม้คว่ำ น้ำหกหนังสือหนังหาข้าวของเปียก หก แหก แตก กระจาย แม่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์กินกาแฟอยู่ เลยฟาดไปซะทีนึงค่ะ แล้วก็กระชากม่านลงมาอีก โดนฟาดไปอีก นี่ก็ข้างตาขวาก็แหกอีก ตาซ้ายยังไม่หายดี ก็รอว่าให้แผลที่ตาซ้ายหายซะจะได้พาไปถ่ายรูปกับแซนต้าเสียที ดั๊นเจือกทำตาขวาแหกอีก ไม่รอแล้ว อาทิตย์นี้พาไปถ่ายทั้งหน้าแหกนี่แหละค่ะ

May you always have walls for the winds,

a roof for the rain, tea beside the fire, laughter to cheer you,

those you love near you and all your heart might desire?

Pon De Ring My Love

เมื่อคืน อ่านโน่นนี่จนดึก ดั๊นไปเจออันนี้เข้า นอนไม่หลับเลย อยากกินมากกกกก……

ของโปรดที่หาทานแถวนี้ไม่ได้อย่างแน่นอน

พอนเดอริง เป็นโดนัทที่ดึ๋งๆ หนึบๆ หน่อยๆ อร่อยๆ ชอบๆๆๆๆๆๆ

ชอบแบบเกลซธรรมดา มีท๊อปปิ้งเยอะๆ ไม่ชอบ เกลซช๊อคโกแล๊ตพอไหว อยากกินวุ๊ย….

กาแฟร้อนๆ กับ พอน-เดอ-ริง ซักโหลนึง อื้มมมมม…อ้วนเข้าไป ไม่ต้องหยุด ยังหนักไม่ถึง “ตัน”  กินได้อีกเยอะ 555

กีฬาสี ???

แนวร่วมประชาธิปไตยขับไล่เผด็จการแห่งชาติ (นปช) หรือ

National United Front of Democracy Against Dictatorship (UDD).

formerly Democratic Alliance Against Dictatorship (DAAD)

is the anti-PAD: People's Alliance for Democracy alliance in Thailand. (กลุ่มผู้ก่อการร้ายพันธมิตร)

Its members are RED-clad during protests.

อ่านข่าว จน “Goo ล่ะเซ็ง Goo ละเบื่อ Goo ล่ะหน่าย สุดท้าย…Goo เลยเศร้า” เหตุการณ์บ้านเมือง แย่จัง (เหตุการณ์บ้าน Goo ก็ไม่ธรรมดา เฮ้อ เหนื่อย) ไอ้พวกเชี้ยนั่นก็ไม่เลิกซะที ทีแรกก็ไม่เขียวไม่แดงกะใครเค้าหรอก (ไม่มีวันเหลืองก็แล้วกั้ลล์-มันช่างน่าละอาย) วันนี้ชักอยากจะแดงๆ คืออยากเป็นซูเป้อร์แมนซะเลย แบกหัวรถจักรไปทอยเล่นเก๋ๆ ที่พวกมันชุมนุมกัน หนามบงหนามบินจะไปแวะทุบพวกมันหมดทุกที่ ให้มัน “เจ๊บบบบบบ….ระนาว และ หมอไม่รับเย็บด้วย บาดทะยักแด๊ก…ตายตกตามกันไปชุมนุมต่อที่นรก”

ไปดีฝ่า มาพ่นๆ ลดความกดดัน แล้วก็ไป 5555

สังขยาพัมพ์กิ้น กับยำวุ้นเส้นสีเทาๆ

วันแต๊งส์กีฟวิ่งที่ผ่านมา ทำขนมนิดนึง เพราะไม่ช้อบบบบบบ ไม่ชอบพัมพ์กิ้นพายเลย เบื่อๆๆๆ แหวะ เลยทำ สังขยาฟ๊ากกก..ทองซะหน่อย ง่าย รวดเร็ว อร่อย ถูกใจ ทุกๆ คน วันนี้ทำ 2 แบชรวมกัน คือต้องทำเยอะหน่อยเพราะต้องมีคนขอเอากลับไปแด๊กต่อที่บ้านค่ะแน่นอน - แล้วก็เป็นจริงไปตามที่คาดหมายค่ะ

ส่วนผสม (สำหรับ 1 แบช)

ไข่ (ไก่ เป็ด ตามแต่จะหาได้)   1 1/2 ถ้วย

น้ำตาลทราย                        1 1/4 ถ้วย

กะทิ                                  1 1/2 ถ้วย

เกลือ                                 1/2 ช้อนชา

ฟักทองหั่นๆๆๆๆ มากน้อยตามชอบ

วิธีทำ

ตีไข่ (ไม่ต้องขะย๋ง ขยำด้วยใบเตย 5555 เพราะหายาก และขี้เกียจ ใช้แฮนด์เบลนเด้อร์ซะเลย)

เติมน้ำตาล เกลือ กะทิ ปั่นๆๆๆๆๆ จนเข้ากันดี ตีด้วยตวามเร็มต่ำ หรือตะกร้อมือก็พอไหว พอใหเข้ากันดูเนียนดีไม่ต้องให้ขึ้นฟู นำไปกรอง พอดีไม่มีผ้าขาวบางเลยใช้ตะแกรงพลาสติกตาถี่ยิบกรอง ใช้ได้ดีที่เดียวค่ะ (ล้างง่ายด้วย)

เอาฟักทองที่หั่น ใส่ถ้วย ใส่พิมพ์ ที่เตรียมไว้ ใส่มากน้อยแล้วแต่ชอบ อิชั้นใส่ครึ่งหนึ่งของพิมพ์เลยค่ะ

อีกเคล็ดลับนึงคือ เลือกพิมพ์ที่ใครเอาไปแล้วไม่ต้องรอให้เค้าเอามาคืน 5555 หรือทำรับทานเองเสร็จแล้วก็โยนทิ้งไปเลย ไม่ต้องมาล้างให้ยุ่งยาก ตามแบบฉบับของแม่บ้านหนังยาวค่ะ

เติมส่วยผสมของสังขยาที่กรองแล้วลงไปจนเต็มพิมพ์ นึ่ง รอๆๆๆๆๆๆ พอสุกก็เชิญรับทานค่ะ

 

อีกเมนูที่กำลังฮิตคือ ยำวุ้นเส้น ครั้งล่าสุดใช้วุ้นเส้นสวีทโพเทโท่ ซื้อมานานจนลืม ลองเอามาทำดู ทานอร่อย ดึ๋งๆ ดี ไม่ดึ๋งมากมายแบบเส้นคอนนิยาคุ แต่สีเทาๆ ไม่สวยเลย เส้นนี้อร่อยกว่าวุ้นเส้นธรรมดา ทิ้งไว้ไม่เปื่อยเละ ไปหามาลองทำทานกันได้เลยค่ะ ส่วนสิงสาราสัตว์ทะเลที่ใส่ไปก็คือที่เหลือจากคราวก่อน 5555 หาทางกำจัดซะ จะได้ไปพ้นๆ สายตา ซีฟู้ดส์รวมมิตรนั่นเป็นชนิดที่คุณภาพต๊ำต่ำ ไม่อร่อยเลย กับกุ้งจิ๋วที่ฟรีซเซ่อร์เบิร์นได้ที่ เอามาลวกๆ ต้มๆ โยนลงไปในจาน (ระ) ยำ ของอิชั้น เติมด้วยหอมแดงใหญ่ซอยบางๆ และผักจากสลัดถุงที่เหลืออยู่ในตู้เย็น คลุกๆ คนๆ เข้ากัน สรุปอร่อยเพราะฝีมือ โปรฯ เชฟอู๋นี่เอง 5555 เชิญชิมรูปไปก่อน 5555