คับที่ - คับใจ … ไม่ชอบซักอย่าง

แต่คับที่อยู่ได้ คับใจอยู่ยาก..อยู่ไม่ได้เลยแหละ เป็นเรื่องจริงแสนจริง ตั้งแต่ย้ายมาอยู่บ้านนี้ (ยังไม่ถึงเดือนเลยนะ) มีเรื่องรกใจไม่เว้นวัน ก็เพราะไอ้+อีเจ้าของบ้าน (น่าจะเป็น) เพื่อนสุดที่รักของอีซะมี ก็จุกจิกจู้จี้ ก่อกวนความไม่สงบได้ไม่เว้นวัน ทุกข์ใจจริงๆ จะย้ายอีกก็ไม่ไหวแล้ว เหนื่อยสาหัส..ยังไม่หาย ขอตั้งหลักซะหน่อย แก่ๆ กันทั้งสองคน มาเหนื่อยใจรายวันอีก ไม่ไหว ไม่ไหว

ล่าสุด (ไม่ขอเล่าทั้งหมด…มันเยอะมากกกก) เมื่อวันอาทิตย์ ยิ๋งทดพาบุตรธิดาไปซื้อของเล่นที่ Toys“R”Us (ลูกๆ ไม่ค่อยมีของเล่นน่ะ 555) ส่วนอีก๊อตไม่ได้ไปเพราะต้องไปทำงาน พอกะลังขับรถกลับบ้าน อีก๊อตโทรไปบ่น ว่าเนี่ยเพิ่งตัดหญ้าเสร็จ เพราะไอ้จอห์นมาบ่นว่าลูกสาวมัน “อับเซ็ต” มากที่บ้านเราไม่ตัดหญ้าหน้าบ้าน แล้วก็พูดจากวนตีน แบบ..ถ้าอึงไม่ตัดเดี๋ยวกรูโทรให้ใครเค้ามาตัดอึงต้องจ่ายตังค์นะ … อีก๊อต (ซึ่งเก่ง ปากดี เฉพาะเวลาอยู่กะเมียเท่านั้น) กลายเป็น “หงอ-คง” ซึ่งคงหงอกับคนอื่นอีกตามเคย..ยอมไปตัดหญ้าอย่างง่ายดาย พอกลับมาถึงบ้าน ปั๋วก็ได้ออกไปทำงานแล้ว เห็นเศษหญ้าที่ตัดตามขอบๆ ไดร๊ฟ์เวย์ ก็เลยพาลูกๆ ออกไปกวาดเก็บซะ ให้มันเสร็จๆ ซะ แต่มัน ฮึ่มๆๆๆๆ อยู่ในใจ พยายามข่มใจไว้อย่างหนัก ไม่อยากบ่นเรื่องย้ายมาเช่าบ้านไอ้บ้านี่ เพราะได้บ่นไปเยอะแล้ว แถมอีก๊อตก็มีเรื่องกลุ้มๆ ที่ทำงานเยอะแล้ว ถ้าไปบ่นมันอีกเดี๋ยวจะเส้นเลือดฝอยแตกตายไปซะ จะเดือดร้อนหนัก หรือถ้าไปบ่นหนักๆ เข้า ก็ไม่มีอะไรดีขึ้นนอกจากผัวเมียทะเลาะกันเอง เลยต้อง “หุบ” ปากซะให้สนิท

จากรูป ถ่ายเมื่อกี้นี้เลย (วันพฤหัสฯ) มันออกมาตัดหญ้ากัน บ้านเราที่เพิ่งตัดไปเมื่อวันอาทิตย์ก็เลยยาวกกว่ามันหน่อยนึง เดี๋ยววีคเอนด์นี้มันก็คงมาอาละวาดอีก เฮ้อ…. แล้วจะมารายงาน

พอวันต่อมา อีก๊อตเลิกงานมา หน้าจ๋อยๆ บ่นเรื่องงานอีก นาย (สายตรง) ถูกเลย์ออฟ เรื่องโน้นเรื่องนี้อีก ดูเหมือนปัญหาที่ทำงานมันมากมายเหลือเกิน นั่งถอนหายใจเฮือกๆ แล้วก็โพล่งออกมาว่า “John owes me an apology…blah blah..b’coz he‘s very rude when he’s telling to mow the lawn…. ฟังแล้วด็เดือดดาล มืงจะไปคาดหวังอะไรกะม๊านนนนน… ก็เลยบ่นสมทบไปว่า You know what!!! I really don’t like when he and his family marching in and out my house even we rent this house from him… but it’s my property! ทนไม่ได้ ต้องพ่นไปซะหน่อย อีก๊อตก็ได้แต่เงียบ ต้องพ่นเพราะมันหาความสงบใจไม่ได้เลย จะนั่งรื้อของกระจัดกระจายจัดข้าวจัดของให้เข้าที่ก็ไม่กล้าทำ กลัวมันมาเคาะประตู ฯลฯ หรือไม่แกะข้าวของออกมาดี เผื่อต้องระเห็ดไปไหนอีก มันเหมือนผีซ้ำดั้มพลอย เสียบ้านไป เช่าบ้านเค้าอยู่ก็ “โอเค” แหละ รอจนตั้งหลักได้เราค่อยซื้อบ้านใหม่ แต่เช่าเค้าอยู่แล้วหาความสุขใจไม่ได้ มันเศร้า หงุดหงิด มันเป็นทุกข์ที่ จิก หยิก ทุบ หัวใจทุกวินาที

บ่นหน่อยละกัน

Take Care of Yourself.

And Each Other.

But Mostly Yourself.

ยังเหนื่อยไม่หาย

เอารูปมาให้ดูแก้เซ็งไปก่อน จริงๆ มีหลายเหตุการณ์ หลายกิจกรรม เกิดขึ้นระหว่างที่เราขนย้าย อย่างเช่น พาไอ้ตี้ไปหา Dietician พากันไปกิน Sopas ที่ Portuguese Feast แล้วก็ต้องไปงานวันเกิดไอ้เวนสตี๊ฟ (อันหลังนี่ไม่อยากไปที่สุด แต่จำเป็นต้องไป เพราะเป็นอะไรๆ ที่อันตรายมากหากพลาด สัตว์ร้ายอาจแว้งกัดได้ 555)

ตอนที่พาไอ้ตี้ไปพบ Dietician เป็นที่รู้ๆ กันอยู่ เค้าจะต้องบอกให้ลูกกินโน่น แด๊กนี่ ซึ่งเป็นอะไรที่ทด “เอ๊กสะเปิด” อยู่แล้ว อธิบายสั่งสอนอยู่พักนึง ทดก็ เออ เหรอ อ๋อ ค่ะ yeah right อยู่พักใหญ่ อีนั่นเค้าชักเอะใจเลยถามว่า รู้เยอะนิ เรียนมาเหรอ เลยบอกไป…ป่าวหรอก มิใช่มายเมเจ้อร์แต่อย่างใด เพียงแต่ชอบอ่านและสนใจก็เท่านั้น 5555 เรื่อง nutrition สารอาหารและวิตามิน ไม่เป็นปัญหาสำหรับทดเลย ออกจะเชี่ยวชาญซะอีก แต่เรื่องลูกแด๊กยากและ picky เนี่ย ร้าวรานใจมากๆ พอมันไม่อยากกิน ก็ตามใจมัน เพราะเดี๋ยวทดโมโหแล้วจะมีการลงไม้ลงมือ สุดท้ายอีแม่มันต้องไปนอนซังเต แล้วพอมันอยากกิน junk ก็ต้องยอมให้มันกิน และ แม่จัดห้ายยยยย… ดีกว่ายอมให้มันเดินกระเพาะกลวงๆ ไปทั้งวัน พูดเรื่องไอ้ตี้กินยากแล้วอยากเดินไปเบิ๊ดกะโหลกมันในทันที ไม่เหมือนอีรอมกินมากซะจนแม่อยากจะเบิ๊ดโหลกมันให้หยุด 5555

มาดูรูปห้องครัวบ้านเก่าหลังจากทำฟามสะอาดซะจนออกแสง เห็นแล้วเจ็บใจ ตอนที่กรูอยู่ทำไมไม่น่าอยู่น่าใช้แบบนี้ รก ship หาย โดยเฉพาะเตา เห็นแล้วเศร้าจายยยย… อยากได้ อยากขโมยของเค้ามาด้วย 5555 ตอนแรกย้ายเข้าไป โมโหมาก ไม่ชอบเล้ยยย… ให้ตายห่าสิ พอยิ่งใช้ก็ยิ่งชอบ สุดท้ายหลงรักและอยากจะ “ลัก” ขโมยเอามาด้วย ทำความสะอาดง่าย it’s a breeze … แต่ไอ้วอลล์เปเป้อร์เนี่ย ไม่ช้อบ ไม่ชอบ โบ…มากๆ 555

ในรูปนี้เป็น นังนู๋ Eva มาช่วยเก็บของ หันไปดูอีกทีเห็นมันใส่ปีกปีศาจค้างคาวของอีรอมเดินเก็บของอยู่..ดูขำดี เลยถ่ายรูปเก็บไว้ซะ รูปล่างเป็นรูปเตาที่บ้านใหม่ แงๆๆๆๆๆ โคตรไม่ชอบเลย แงๆๆๆๆ ระเบิดเมื่อไหร่จะไปรีเควสให้เค้าซื้อแบบรูปข้างบนให้ 555 ส่วนไอ้รูปเก๊ะ และชั้นต่างๆ ในตู้ครัวและห้องน้ำจะเป็นแบบในรูปหมด เป็นไม้ผุๆ ขีดข่วน ขรุขระ น่าขยะแขยงมากๆ ต้องไปซื้อ Lining Paper มาแปะทั้งหมด พอแปะเสร็จแล้วก็ดูดี สะอาดหู สะอาดตา น่าใช้ขึ้นมา แต่กว่าจะแปะจนเสร็จครบก็แบบ…เฮ้อ…. เหนื่อยๆๆ

รูปชุดนี้มีอยู่คืนหนึ่งระหว่างเก็บของขนย้าย ก็เลยพากัน Take a Break ไปกิน Sopas จริงๆ มันก็คือ ซุปของชาวโปรตุกีส เค้าจัดอยู่เรื่อยๆ มั๊ง ปีละ 2-3 ครั้งไม่ค่อยแน่ใจ ครอบครัวเราจะไปทุกครั้งแหละ เพราะพ่อทูลหัวของลูกทั้งสองตัวเป็นชาวโปรตุกีส ที่สำคัญ Everything is FREE! ของชอบของครอบครัวอยู่แล้ว 555 ในงานก็จะมี ซุปเนื้อเป็นก้อนๆ ขนาดมหึมา กะหล่ำปลี - หัวนึงผ่าแบ่งเป็น 4 ชิ้น แล้วมีขนมปังก้อนใหญ่ๆ แห้งๆ แข็งๆ หั่นเป็นแว่นๆ หนาๆ แช่มาในซุป ทุกโต๊ะมีไวน์แจกให้ดื่ม 2-3 ขวด วันนั้นทดไม่ดื่มเลยเพราะรู้ว่าต้องกลับไปเป็นกรรมกรเก็บของอีก…กลัวเสียงาน ไอ้หนวดหงอก 2 คนนั่น คนนึงน่ะผัวอิชั้น อีกคนนั่นเพื่อนมันชื่อ Dexter มาช่วยขนของหนักๆ ขอบใจจริง ไอ้ 2 คนนี้เหมือนแฝดคนละฝา คุยอะไรๆ ได้เป็นตุเป็นตะ เออออห่อหมก ไม่ขัดคอกัน เพราะรสนิยมทางการเมือง การศาสนา และอื่นๆ อีกมากมาย เป็นแบบเดียวกัน แอบฟังแล้วก็แอบขำ “ฮานาก้า” มากๆ

ในงานจะมีการเต้นรำ วงดนตรีจะเล่นเพลงเป็นภาษาโปรตุกีส อีพวกที่แต่งตัวฟูๆ เจ้าหญิงนั่น เป็นควีนและปริ๊นเส็ซ (555 ดีกว่าปริ๊นไม่เสร็จนิ) อีรอมไปงานนี้ทีไรอยากได้มงกุฏเค้าทุกที ไอ้ก๊อตตี้ออกไปวิ่งซนแล้วก็เหล่สาวๆ เลยต้องเต้นระบำแก้เก้อกับพี่สาว 5555 ส่วนรูปนี้เป็นครัวที่เค้าทำอาหารแจก ดูหม้อยักษ์ซะก่อน ก่อนกลับก็แวะไปข้างหลัง (ที่ครัวนั่นแหละ) ขอทานอู๋ไปเข้าแถวรอเค้าแจกทาน 555 ไอ้พวกเม๊กซิกันมาเข้าแถวรอเพียบ คืนนั้น Godfather ของลูกๆ ไม่ได้ไป ไม่งั้นก็ไม่ต้องไปรอ “ปาป้า” จะเอามาถวายที่โต๊ะเลย ที่ได้มาก็จะเป็นซุปถาดใหญ่กับขนมปังหิน 1 ก้อนใหญ่ ไอ้ตี้แทะกินทั้งวัน ดูเหมือนจะอุดมไปด้วยคุณค่าทางโภชนาการ มันเลยชอบ 5555

รูปนี้เป็นตอนที่ไปซื้อสแน๊ก ผลไม้ และน้ำแข็งกัน หลังจากพากันไปดินเน่อร์ที่ Perko’s (กินที่นั่น 4 คืนรวดเชียวนะจะบอกให้) เนื่องจากไม่มีครัวแล้ว ตู้เย็นไมโครเวฟไม่มีใช้ ขนไปบ้านใหม่หมดแล้วแต่ยังนอนที่บ้านเก่ากัน คืนนั้นอีรอมออกลายอย่างแรง ไม่อยากจะเซด อยากตื้บมันเลยแหละ ดราม่าและงอนมากมายกว่าปกติหลายร้อยดีกรี จนแม่มันอยากกระโดดถีบมันในสโตร์เลย พอออกมานอกร้านเค้า อีพ่อกับอีแม่ก็ด่ากันนุงนัง อีดีก็บีบน้ำตา (ตามเคย) คืนนั้นแย่มากๆ ปรี๊ดแตกแบบสุดๆ ไม่อยากนึกถึง แซดสุดๆ ลูกตัวเองเลี้ยงมากับมืออย่างดีที่สุดที่แม่คนนึงจะสามารถ กลายเป็นคนแบบนี้ รูปล่างเป็นครัวบ้านใหม่ เล็ก แคบ อึมครึม ฮ่วย บ่อชอบเล้ยเด้อ

อันนี้เป็นสนามหน้าบ้านใหม่ แคบจิ๊ดนึง แล้วเป็น “busy street” ลูกๆ ไม่มีสิทธิ์ออกมาเล่นหน้าบ้านเลยแหละ พอดีวีคเอนด์ที่ขนย้ายเค้ามี Air Show ซึ่งสามารถดูได้ทั้งเมือง ก็เมืองมันจิ๊ดเดียว ลูกๆ ก็เลยวิ่งออกไปดูกัน เสียงเครื่องบิน “หึ่ง” ทั้งวัน มีทั้งเจ็ทเครื่องบินรบ และ เครื่องบินโบราณ อีแม่มันคุยทับลูกและผัว เชอะ..คนอย่างทดจะตื่่นเต้นทำมายยยย… เพราะเคยชม “โปร” ระดับโลก อย่าง Blue Angels มาแย้ว…555 (แต่ไม่ได้บอกหรอกว่าดูมาจากทอทัด 555) ส่วนรูปที่เห็นถนนนั่นก็คือถนนที่ถ่ายจากสนามหน้าบ้านแหละ เห็นฝูงเจ็ทอยู่ไกลๆ ส่วนอีบาร์บี้ที่น่าสงสารนั่น เห็นปุ๊บถ่ายรูปมาปั๊บ ตอนไปซื้อของที่วอลมาร์ท เห็นไอ้รถแวนบุโรทั่งนั่นมาแต่ไกล แต่มาสะดุดตาอีบาร์บี้ที่โดน “ตรึง” ไว้ เห็นแล้วก็ทั้งขำและสยอง เลยถ่ายรูปมาอวดกัน ส่วนไอ้ Frappuccino กับ Madeleine Cake กลายเป็นของที่กินดื่มบ่อยระหว่างที่ขนย้าย ขับรถผ่านเป็นแวะจกเอามาซะหน่อย แล้วก็แวะซื้อ Cheese Roll-Up ที่ Taco Bell ให้ลูกผัวได้สแน๊กอยู่หลายหน

รูปก้อนนี้เป็นงานวันเกิดไอ้สตี๊ฟ รวมญาติวันหยุด แต่มากันไม่ครบหรอก เพราะกัดกันเละยิ่งกว่าเขมร 3-4 ฝ่าย 555 อิชั้นเป็น สวิตเซอร์แลนด์ Neutral ไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับใคร ขนาดนี้นานๆ ที่ยังโดนลอบกัดอยู่ไม่ขาด อีก๊อตบ่นอยู่ไม่ขาด ไม่อยากไป คืนนั้นเป็นวันเสาร์ เราไม่อยากไปกันเลย เพราะการขนย้ายกำลังเข้าที่เข้าทาง แต่ต้องหยุดซะเนี่ย พอไปก็รีบกินรีบกลับ (คงโดนกัดลับหลังอีกแหละ 555) ไอ้ก๊อตตี้แล๋นแต๋นไปเป่าเค้กของไอ้บ้านั่น (ไม่รู้ไปแอบร้องไห้หรือป่าว หลานแย่งเป่าเค้ก 555) รูปอีแวว (Valeri) น้องผัวดูขำดี มันแอบนั่งปลีกวิเวกอยู่คนเดียว ตะโกนเรียกมันพอหันมาถ่ายรูป “ฉับ” เข้าให้ 555 ไอ้ร๊อบบี้ก็โตเป็นฟาย หนาวร้อนแค่ไหนก็ใส่ Beanie บ้านั่นตลอดเวลา อีกรูปเป็นอู๋อ้วนกับอีเจ้ “แยน” เมียใหม่ของไอ้ตี๊ฟมัน อ่อนกว่าอิชั้น 5 ปี วันนั้นเธอแต่งตัว “เช๊ง” น่าดู อีนี่น่าสงสาร ไม่น่าพลาดมาได้ไอ้โรคจิตนี่เลย มันนะต้องเสริฟที่ร้านบั๊ฟเฟ่ต์สุดชีวิตแล้วต้องจ่ายค่าเช่าบ้านด้วย She has always waited on her husband hand and foot. หูยยยย… มันเลยสมหวังได้ obedient slave & wife - 2 in 1 ไอ้เปรตนี่ดูถูกคนเอเชียไว้เยอะ โดยเฉพาะผู้หญิงไทย (มันเคยบอกน้องมันก่อนแต่งงานกับทดว่า…ผู้หญิงไทย 70% เป็นออหรี่ทั้งหมด เชี่ยมากๆ มีอีกเยอะ อย่าให้สาธยายเชียว เดี๋ยวคุณๆ อยากเช่าเหมาลำมา “ตึ้บ” มัน)

จบดีกว่า วันนี้พูดถึงไอ้เชี่ยนั่นเยอะมาก มันทำให้บล็อกอิชั้นมัวหมองมีราครี เสนียดเกาะ เดี๋ยวไปทำพิธีบัดรังควาน ล้างซวยซะหน่อย แล้วคุยกันใหม่นะค้าาาา…..

Have A Nice Weekend Everyone.!.!.

มาแร้วววววว

หายหน้าหายตาไปเป็นกรรมกรแบกหามโดยมิได้ล่ำลาเสียหลายวัน หูยยยยย…เหนื่อยมาก พะยะค่า แทบรากเลือกตาย ย้ายเที่ยวนี้มี “เส้นตาย” – deadline เป็นภาษาไทยดูโหดกว่าเยอะ 555 ต้องไสหัวออกจากบ้านเก่าภายในวันสิ้นเดือน แต่จริงๆ ทำความสะอาดเสร็จหยดสุดท้ายก็เกือบตีห้าของวันที่ 1 มิถุนายน ไอ้ตัวใหญ่ช่วยพ่อแม่มาทั้งวัน พอตี 2 นอนตายใจขาด สลบเหมือดอยู่กับพื้นอย่างนั้นเลย ส่วนไอ้ตัวเล็กก็ไม่ช่วยอะไรวิ่งวุ่นวาย ส่งเสียงดังไม่เกรงใจชาวบ้านข้างเคียง ดึกดื่นตี 2 ตี 3 ยังส่งเสียงกิ๊บกิ้ว วีดวิ้ว เจี๊ยวจ๊าว สนุกสนาน ไม่เกรงใจชาวบ้าน กลัวเค้าเรียกตำรวจพร้อม CPS -Child Protective Services มาบริการ “ฟรี” รับอรุณ 555 สรุปว่า ย้ายเสร็จสรรพ เรียกว่าเหนื่อยที่สุดในชีวิตเลยก็ว่าได้ (แทบร้องไห้ เพราะเหนื่อยมากและเครียดสุดๆ) เขียวช้ำไปทั้งตัว เหมือนโดนผัวกระทืบ 555 ด้วยที่เป็นคนเขียวช้ำง่าย ยกแบกข้าวของ กระแทกโดนโน่นนี่ไม่ได้หยุด bang into something ตลอดเวลา เฮ้ออออ… ขอนั่งพักเหนื่อย on my fat ass โดยไม่หยิบจับอะไรเลยซัก 2-3 วีค คงจะหายเหนื่อย 555

พอจะออนไลน์ อัพบล็อกส่งข่าวซะหน่อย ก็ไม่มีเน็ทใช้ ยิ๋งทดก็โทรๆๆๆๆๆๆๆ หา AT&T วันละหลายหน สอบถาม แจ้งข่าว ต่อว่า แต่ยังไม่ได้มีการด่าทอแต่อย่างใด AT&T เพิ่งส่ง dispatcher มาแก้ไขให้เดี๋ยวนี้เอง (ต้องรอคิวน่ะ) ปัญหาก็คือ ต้อง downgrade DSL speed ลง เพราะย้ายออกมาอีกด้านของเมือง ห่างจากไอ้ศูนย์กระจายคลื่น (555 เรียกเองง่ะ) ออกมานิดนึง แถมไอ้กระบวนการแบบนี้ ซะมีอิชั้นไม่ได้เรื่องเลยแหละ มันเป็นยอด user จริงๆ คือ ยู้ด…เซ่อ ที่เซ่อมากๆ ติดต่อ ติดตั้ง “อ่า” ไร ไม่เป็นเลย อิชั้นเป็นเดี่ยวมือหนึ่งแผนกอิเล็คโทรนิคของบ้านค่ะ คอมพิวเต้อร์ ทอทัด ทอสับ ฯลฯ you name it! ทดทำเองทั้งน้านนนนน….

มีรูปถ่ายไว้เยอะเลย แล้วจะค่อยๆ เอามาแปะ รูปแรกเป็น “ซาพ้ายยยย..” 555 ตอนเก็บขนของจากบ้านเก่า เจอๆ วัตถุลึกลับเพียบ หมกซ่อนอยู่ตามพื้นและซอกหลืบต่างๆ เลยถ่ายรูปบางอันมาให้ดู ไม่ใช่ทั้งหมดนะ ถ่ายไม่ไหว เพราะเยอาม่กกกก… ไอ้ blueberry bagel นั่น หน้าตาสยองนิดนึง เหมือนอะไรวะ 5555 เหมือนไอ้ริดไง 555 ทั้งหมดที่เห็นนั่น แห้ง..แข็งโป้ก ไม้ยักกะมีรา มีเห็ดงอกเลย แปลกดีแต่สยองหน่อยๆ มันใสอะไรเข้าไปวะ ทำให้ปลอดรา แหวะ หรือเพราะอากาศบ้านเมืองนี้มันแห้งแกร่ก..ก็น่าจะเป็นเหตุผลที่ทำให้สบายใจขึ้นหน่อย

ส่วนรูปที่สองเป็นอะไรที่วุ่นวายมาก เพราะว่าไอ้รถขนของที่เช่ามา ลูกๆ ชอบมาก ได้นั่งรถทรักค์ 5555 ต้องเช่ารถ U-Haul มา 2 รอบๆ แรก เช่ามา 3 วัน นึกว่าจะเสร็จ กลับไม่เสร็จ เลยต้องไปเช่ามาอีกรอบ 1 วัน มีแต่เรื่องเสียเงินว่ะ วันนี้จบแค่นี้ก่อน เดี๋ยวมาอัพใหม่ค่า

ข่าวดี หรือ ข่าวไม่ค่อยดีวะเนี่ย ต้องย้ายบ้านอีกแล้ว

สับสน โมโห เหนื่อยหน่าย เซ็งตด ไปเลยแหละ ไม่มีใครเจ็บใครตายหรอก แต่ต้องย้ายบ้านอีกแล้ว เรื่องของเรื่องคือ Godfather หรือ “พ่อทูลหัว” ของลูกทั้งสองคนเค้าซื้อบ้านหลังใหม่ เค้าอยากให้ครอบครัวเราไปเช่าบ้านหลังใหม่ของเค้า อีซะมีดีใจกิ๊บกิ้วมากมาย เพราะเป็นเพื่อนรักเพื่อนเกลอกันมาโกฏปี ไอ้คนเป็นเจ้าของบ้านก็อยากหาคนที่ตัวเองรู้จักดีมาเช่าบ้านตัว-ใช่ป่าว ส่วนอิชั้นนั้นไอ้จะดีใจมันก็ดีใจแหละ แต่ย้ายบ้านนี้ 6 เดือนยังไม่เรียบร้อยเลย พออยู่ได้ก็อยู่กันไป ตู้เตียงยังอยู่ในโรงรถ ข้าวของยังอยู่ในกล่องในถุงดำอีกเพียบ ต้องย้ายอีกแระ คราวนี้ไม่ง่าย เพราะ บ้านหลังนี้ที่เช่าอยู่ต้องแจ้งเค้าล่วงหน้า 60 วัน นั่นไม่ใช่ปัญหา แต่บ้านของเพื่อนผัวนั่น เราจะขอไม่จ่ายค่าเช่าเดือนแรกที่อยู่ในระหว่างขนของจะได้หรือปล่าวไม่รู้ ถ้าไม่ได้มันจะกลายเป็นต้องเช่าบ้าน 2 หลังขณะที่ขนย้าย ตอนนี้จอห์น (เพื่อนเลิ้บของอีก๊อต) กำลังปรับปรุงซ่อมแซมบ้านหลังที่ว่ารอรับพวกเรา เพื่อนก็เพื่อนเถอะนะ ไม่มีอะไรฟรีหรอก ขนาดพ่อแม่ลูก หรือพี่น้อง ฝรั่งมันยังไม่ค่อยจะยอมกันเลย ไม่เหมือนคนไทยหรอก พอเป็นคนในครอบครัวหรือเพื่อนซี้ น้ำก็ท่วมปาก to difficult to say NO 555

ก็ได้บอกอีก๊อตไปว่า คนเรายิ่งรักกันมากก็น่าจะ keep distance หน่อยนะ เพราะเดี๋ยวใกล้ๆ กันก็จะชังกันซะนี่ (บ้านหลังที่ว่า จะเรียงติดกัน 3 หลังเลย หลังแรกบ้านจอห์น หลังที่สองบ้านลูกสาวจอห์น แล้วก็บ้านที่จะให้เราเช่าเป็นหลังที่ 3) แต่ก็เข้าใจผัวตัวเองอ่ะนะ คือ ไม่สบายใจบ้านที่เช่าเค้าอยู่ มีต่อสัญญา มีขึ้นราคา ถ้าราคาบ้านดีแล้วเกิดอยากขายขึ้นมา จะมาไล่เฉดหัวเราออกเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ (ตอนนี้ก็ให้อิชั้นหมั่นถามเพื่อนที่เป็น realtor หรือชื่อใหม่ของ real estate agent ว่าเมื่อไหร่เราจะซื้อบ้านได้ คำตอบที่ได้มาคือ 2 ปี) ตานี้อีก๊อตคิดว่าน่าจะอุ่นใจกว่าถ้าไปเช่าบ้านเพื่อนรักอยู่ แถมเป็นพ่อทูลหัวของลูกด้วย อะไรก็ช่างเถอะ ที่หนักใจก็เรื่องขนย้ายนั่นแหละ จะย้ายแบบทีละถุงทีละกล่องอย่างเดิมไม่ได้ ที่ผ่านมาก็แทบอ้วกเป็นเลือดอยู่คนเดียว ไม่ใช่เป็นง่อยเปลี้ยเสียขาตรงไหนหรอก ผัวทำงาน 7 วัน อิชั้นกระเตงลูก 2 คน ต้องหากินหาอยู่ ต้องวิ่งรับวิ่งส่ง ขอบ่นหน่อยเถอะ มันหนักหนานะ ถึงอีก๊อตจะคอยไปยกตู้เตียง (มาเก็บในโรงรถ) ตอนตี 1 ตี 2 น่ะ ก็รู้ว่าเหนื่อยหนักไม่แพ้กัน แต่บ้านก็ยังไม่ลงตัวเข้าที่เข้าทาง แล้วยังโดนคนเชี่ยๆ มา judge อยู่บ่อยๆ ว่าทำ (ห่า) ไรอยู่ ย้ายไม่เสร็จซะที ไม่ได้มีโคตร (ดีๆ) เป็นขโยงให้จิกหัวมาช่วยนี่หว่า พูดแล้วเซ็งๆๆๆๆ สรุป คือ ย้าย

เปลี่ยนเรื่องดีกว่า เซ็ง…. มาดูรมณีย์กับกิ๊บหูที่หนูรักยิ่ง 5555 เดี๋ยวนี้จะออกจากบ้านทีก็ต้องมีหูคู่ที่สองติดกะบาลไปด้วย สะใจมันมากมาย แม่ยกน้าป๊อบอยากดูรูป 555 ต้องขอบคุณคุณน้องๆ คุณเพื่อนๆ ที่เป็นตุ๊ระวิ่งวุ่นหาซื้อมาฝากมัน รอมมี่ฝาก “ขอบคุณค่ะ” มาตรงนี้ด้วยนะคะ ตอนนี้หยุดสปริงเบรค เปิดเรียนอังคารโน่น มันจะแย่อยู่แล้ว เพราะอยากติดไปโรงเรียน อยากไปอวดเพื่อนๆ ส่วนตุ้มหูน่ารักทั้งฝูงนั่น ต้องคอยบอกให้ถอด เพราะมันจะใส่อาบน้ำด้วยเรื่อยเลย กลัวมันพังน่ะ

อันนี้เป็นรูปเมื่อเช้านี้ ยอดคุณแม่ดู “โบตั๋นกลีบสุดท้าย” ทั้งคืน ไม่ได้ตื่นมาหาอาหารเช้าเลี้ยงลูกๆ เลยเป็นหน้าที่ของอีพ่อ 555 เห็นเสียงดังโครมครามโหวกเหวกยังก๊ะตลาดสด เลยลุกมาดู อีมี่บ่น Scramble Eggs ของแด้ดดี้ไม่อร่อย 555 จะมาสู้ของแม่ได้ไงเน๊าะ แม่เล่าเรียนมาจาก Le Cordon Bleu เชียวนะเว้ย (โม้ให้ลูกงง) แค่อยากจะให้ลูกรู้ว่าแม่น่ะเป็นเชฟมีครูนะเฟ้ย 5555 ส่วนรูปล่างขวาน่ะ อีแด้ดดี้ขับรถแม่แล้วลืมเอาแว่นตัวเองมาด้วยใส่แว่นแม่อีกแล้ว 5555 ขำดี ไอ้ชม้อย 555

ดอกไม้ท่วมบ้าน กุหลาบเต็มสวนหน้าบ้านหลังบ้าน ตัดมาปักแจกันแทบจะวันเว้นวัน กำลังกลุ้มใจเพราะเพลี้ยลง ใบหงิก ดอกหงิก กันหมด ยังนึกว่าจะไป Home Depot ซื้อยาฆ่าแมลงมาฉีด พอรู้จะต้องย้ายก็ถอดใจ ช่างหัวมัน กุหลาบที่นี่ดอกใหญ่ยักษ์ดี พูดเรื่องดอกไม้ก็นึกถึงอีเจ้าของบ้านแลนด์หลอด Landlord เป็นอีป้า 60 อัพ เดี๋ยวก็บอกเอเจนซี่ให้แจ้งเราจะมาตัดแต่งต้นกุหลาบ จะนั่นจะนี่อยู่เรื่อย เอเจนซี่ต้องขออนุญาตแล้วก็แจ้งให้เรารู้ก่อนไง อย่างน้อย 7 วันล่วงหน้า แล้วอีแลนหลอดก็เลื่อนเข้าเลื่อนออกอยู่นั่น ตอนนั้นก็ปลายๆ หน้าหนาว กอแดฟฟอดิล กับกอทิวลิปแทงขึ้นมาเพียบ ดอกตูมๆ ออกมาร่วมร้อยได้ อีหลอดแลนแลนหลอดก็มาดึงดอกไปโม้ดดดดด…. เหลือแต่ใบเขียวๆ ให้ดูเท่าทุกวันนี้ แค้นมาก เลยตัดดอกกุหลาบมันให้เกลี้ยงซะเลย 5555

ส่วน Baby Red Carnation นั่น คุณสก๊อตต์ซื้อมาให้เมื่อคืนนี้ รู้ว่าคุณเมียชอบดอกไม้ ซื้อมาให้เรื่อยแหละ ถ้าแวะซื้อของตอนดึกๆ แล้วเห็นมันลดราคา รู้ดีไปหมดและวันไหนร้านไหนดอกไม้ใหม่สดมาลง ล๊อตเก่าเค้าก็ลดราคา ครอบครัวนี้ ชี๊บ ชี๊บ cheap cheap 5555 พอจะจัดดอกไม้หาแจกันไม่มี อยู่ลังไหนไม่รู้ ที่ๆ มีอยู่ก็เตี้ยไปบ้าง เล็กไปบ้าง ปากบานไปหน่อย เลยเอาใส่โหลกาแฟซะเลย 5555 ตอนนี้ดอกไม้เต็มบ้าน ถ่ายในครัวไม่สวยเพราะ wallpaper ดอกดวงโหดมาก เลยต้องลากมาถ่ายบนปริ้นเต้อร์ 555 ดูฝีมือจัดดอกไม้ซะก่อน อีก๊อตขำกร๊ากกกก… ทุกที มันบอกว่าฝีมือ flower arrangement สวยหรูงามเริ่ดแบบนี้ ระวังพวก florists จะมาแย่งซื้อตัวกัน 5555