Warrior & Worrier

Warrior คือ ลูกชาย… ไอ้ก๊อตตี้ของแม่ ส่วน Worrier คือ อิชั้นเองค่ะ เพราะ worry วอรี๊…..วอรี่ โน่นนี่ตลอดเวลา จริงๆ แล้ววันนี้มีข่าวดีมาแชร์นะคะ แต่ข่าวดีก็ออกผลพวงให้อิชั้นต้องวอรี๊…วอรี่นิดนึงค่ะ (ไม่มาก ค่ะ ไม่มาก) คือ ไอ้ตี้ของแม่จะไปโรงเรียนแล้วค่ะ กระโดดข้ามขั้นไปเข้าเรียนชั้น Kindergarten ในเดือนสิงหาที่จะถึงนี้แน่นอนค่ะ Yee….Ha!!!! เพราะหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นได้มีประกาศของ Unified School District ว่า เด็กหญิงและเด็กชายที่จะอายุครบ 5 ขวบภายในวันที่ 31 December 2011 นี้ ให้ไปรายงานตัวเข้าเรียนชั้นอนุบาล ในโรงเรียนที่บ้านตัวเองอยู่ในเขตนั้นๆ ค่ะ ดีใจ ดีใจ ดีใจมากกกกก….. ดีใจเอ๊ย ดีใจจัง เพราะอินโฟเก่า เค้าบอกว่า (ไม่รู้ไอ้บ้าไหนบอกต่อๆ กันมานิ) ปีการศึกษาใหม่ที่จะถึงนี้ เค้าจะตัดโควต้าเด็กที่มีสิทธิ์เข้าเรียนอนุบาล (Kindergarten) ต้องอายุครบ 5 ขวบภายในเดือนสิงหาคม ไอ้ตี้ของอิชั้นก็จะหลุดกระเด็นไปเริ่มเป็นเด็กอนุบาลปีการศึกษาหน้าโน้นนนน… เพราะไอ้วันปิยะของแม่จะอายุครบ 5 ครบก็วันที่ 23 ตุลาโน่น แก่ไปอีกปี แขวนต่องแต่งอยู่บ้านกับแม่ไปอีกปี

คือครอบครัวเรามีปัญหาการเงินติดต่อกันมาหลายปี หลายๆ คนที่ไม่ได้ติดตามอ่านก็คงไม่ทราบว่า เราเสียบ้านไปกับ foreclosure ทำให้ต้องทำ bankruptcy เช่าบ้านเค้าอยู่ 2 ปีแล้ว หนูดีต้องระเห็ดออกมาจากโรงเรียนแคธอลิค ฯลฯ เราพยายาม very hard to dig ourselves out from this hole ด้วยการ ลด ละ เลิก ตัดค่าใช้ทุกอย่างที่ตัดได้ แต่ก็เหมือนมีปัญหาที่อยู่เหนือการควบคุมก็เกิดขึ้นมาให้แก้ไขอยู่ไม่ได้หยุด เราอยู่แบบ “ทรงๆ” มา 2 ปีแล้ว ทั้งหมดคือปัญหาทางด้านการเงินของครอบครัว แต่โดยรวมแล้วเราก็มีความสุขดีค่ะ เพราะเราอยู่กันพร้อมหน้า 4 คน พ่อ แม่ ลูก เราบอกรักกันตลอด ครอบครัวเรา “เน้น” เรื่อง การแสดงความรู้สึกที่มีต่อกัน (affection) แม่-ลูกชื่นชมและภูมิใจที่พ่อทำงานหนัก เพื่อให้ทุกคน มีบ้าน (เช่า) อยู่ กินอิ่ม นอนหลับ หาความบันเทิงใส่ตัวและหัวใจตามอัถตภาพ ที่เล่ามาเสียยืดยาว จริงๆ ที่อยากจะบอกก็คือ พอการเงินตึงๆ เราก็เลยไม่สามารถส่งให้ลูกชายไปเรียน preschool ได้ (รู้สึกผิด ทั้งพ่อและแม่เลยค่ะ) เหมือนเที่เราได้เคยส่งรอมมี่ไปเรียนพรี-สคูลตอนประมาณ 4 ขวบ สมัยโน้น ค่าเรียนพรีสคูลของรอมมี่วันละ 27 เหรียญ แต่ตอนนี้ โรงเรียนเดียวกัน ค่าเล่าเรียนของพรีสคูลประมาณวันละ 40 เหรียญ ถือว่าแพงมากสำหรับครอบครัวเราในตอนนี้ค่ะ

ตอนที่รู้ว่าไอ้ตี้คงได้เข้าเรียนชั้น K ก็ปีการศึกษา 2012 โน่น พ่อแม่ก็ไม่ได้นิ่งนอนใจ สงสารลูกที่ไม่มี quality of life แบบวัยเรียนก่อนอนุบาล ก็พากันไล่ล่าหาโรงเรียนพรี-สคูลราคาย่อมเยาให้ลูก โรงเรียนฟรี..เราก็ไม่มีสิทธิ์ เพราะพ่อบ้านทำมาหากินมีรายได้สูงไปนิดนึง โรงเรียนไหนที่พอรับได้ ราคาพอทน ไอ้ตี้ของแม่ก็ติด waiting list แบบ..ลืม..ไปเลยค่ะ โทรติดตามทวงถามก็ไม่เห็นว่าจะถึงคิวลูกของอิชั้นซักที โทรถามบ่อยๆ ก็ดูเหมือนเค้าจะชังหนังหน้าซะแล้ว พยายามจะไม่ถอดใจ เมื่อไม่กี่อาทิตย์มานี้ได้รู้มาว่าที่ City Collage มีบริการ Child Development Center ราคาเพียง 8 เหรียญ ต่อครึ่งวัน (ประมาณ 3.5 ชั่วโมง) มีรอบเช้าและรอบบ่ายค่ะ (ขึ้นอยู่กับว่า..รอบไหนมีที่ว่าง) กำลังติดต่อสอบถามอยู่ว่าต้องเป็นนักศึกษาที่นั่นหรือปล่าว..จึงจะใช้บริการได้ ถึงแม้จะต้องขับรถไปรับ-ส่งลูกไกลหน่อยก็ยินดี (ประมาณ 12 ไมล์ ไป-กลับวันละ 2 รอบ ก็เอาการอยู่นะคะ) ขอแค่ให้เค้ารับลูกเราเข้าไปเรียนก็พอ (Although the gas price is getting sore…..$4.00 per gallon…huh?!?!…..) ขณะที่เรากำลังดำเนินการเรื่องนี้แบบช้าๆ ไม่เร่งรีบอะไร เพราะเข้าใจว่า ไอ้ตี้ต้องใช้บริการนี้ไปร่วมๆ ปี เราก็ได้ข่าวดีที่เล่าไปข้างต้น (ไอ้ตี้จะได้ไปโรงเรียนแล้ว เย้ๆๆๆๆ ดีใจอีกที 5555) เรื่องที่ซิตี้คอลเลจก็หยุดลงชั่วขณะ พอรู้ข่าวอิชั้นก็ตูดแป้นไปที่โรงเรียนเลยค่ะ ไปรับแพ๊คเกจเอกสารต่างๆ ที่ต้องใช้ในการสมัครเรียน จะได้เตรียมตัวให้พร้อมในวันรับสมัคร (21-31 March 2011)

พอได้รับเอกสารมา ก็อ่านๆๆๆๆ ก๊อปปี้เอกสารที่ต้องการ โทรนัดหมอและหมอฟัน เพื่อพาลูกไปตรวจสุขภาพทั่วไปและสุขภาพฟัน คนที่มีรายได้น้อย ก็ไม่ต้อง เขียนแบบฟอร์มขอทำ waiver ได้อีก (แม่ม….อะไรๆ ก็ฟรีไปหมดแล้ว ยังจะมีเว๊บโว่ง- เวฟเว่อร์อีก เบื่อไอ้พวกนี้จัง สันหลังยาวแล้วมีรัฐดูแล บุญจริงๆ) พรุ่งนี้เช้าก็ต้องพาไอ้ตี้ไปทำสะอาดฟันอยู่แล้ว แต่หมอฟันดันไม่อยู่ พรุ่งนี้ไปก็ได้แค่ทำสะอาดตามกำหนดกับ dental hygienist แต่ต้องทำนัดเพื่อ visit หมอฟันอาทิตย์หน้าอีก ซึ่งก็ต้องเสียตังค์อี๊กกก… เฮ้อออ…. เพราะต้องเอาฟันไปให้เค้าดู แล้วก็เอาฟอร์มที่ได้รับมาไปให้หมอกรอก-เซ็นต์ให้เรียบร้อย ส่วนตรวจสุขภาพก็นัดอาทิตย์หน้าเหมือนกัน นอกนั้นก็มีรายการฉีควัคซีนให้ครบ พร้อมกับทำ TB Test ด้วย

อิชั้นก็รีบพาลูกแจ้นไปที่ Health Department เลยค่ะ เพราะฟรี 5555 แล้วก็มั่นใจว่าเค้ามีวัคซีนครบแน่นอน พาไปคลีนิคทีไร วันซีนนั้นมี ตัวนี้ขาด ต้องมีการไปรอบ 2 รอบ 3 แต่ละ visit ที่ไปก็ต้องจ่ายตังค์นะคะ ถึงไปแล้วไม่ได้ฉีดซักเข็มก็ต้องเสียตังค์ค่าบริการ หมอ ฯลฯ แถมนั่งรอเป็นนานสองนานให้มีโมโหอีก ที่ Health Department ก็รอนานเหมือนกันค่ะ แต่ไม่ถึงกับรอรากเลือด 5555 ของฟรี อยากได้ก็ต้องทนค่ะ

เมื่อวานที่พาลูกๆ ไปฉีควัคซีน ไปถึงตอนบ่ายสามครึ่ง เค้าเริ่มให้บริการตั้งแต่ 4-6 โมงเย็นค่ะ (เค้าให้บริการฟรีเฉพาะวันพุธ แบ่งเป็น 2 รอบค่ะ รอบเช้า 8-10 โมง รอบบ่าย 4-6 โมง) พอไปถึงได้รับบัตรคิวลำดับที่ 6 ค่ะ แต่ครอบครัวไอ้เม๊ก 5 ครอบครัว ที่ไปก่อนหน้า ก็พาลูกๆ ไป ครอบครัวละฝูงนึงค่ะ นั่งกันเป็นตับเหลือที่นั่งอยู่ไม่กี่ที่เลย เฮ้ออออ…. มีลูกกันบ้านละ 8 บ้านละ 10 ให้ลุงแซม (หน้าโง่) เลี้ยง 5555 ต่อๆๆๆๆๆ พอถึงคิว-เค้าเรียกไป แล้วก็คีย์ๆๆๆๆ ดูคอมพิวเตอร์ ไอ้ตี้ต้องฉีดวัคซีน 5 เข็ม กับ TB Test อีก 1 เข็ม รอมมี่ต้องฉีด Flu Vaccine เข็มเดียว จากนั้นก็ไปนั่งรอต่อข้างในแต่รอไม่นานค่ะ บุรุษพยาบาลเดินมากับ 2 ถาดเล็กๆ ถาดแรกของไอ้ตี้ เข็มเรียงมาเป็นตับ เห็นแล้วสยอง 55555 ส่วนของอีรอม..เข็มเดียวมาโด่เด่ 555

ตอนที่เจ้าหน้าที่เดินถือถาดมานั่ง ไอ้ตี้ยังไม่รู้สึกกลัวอะไร นั่งเลือกสติกเก้อร์กับพาสเต้อร์ปิดแผลอยู่อย่างเมามันส์ จะปิดให้พรึ่บเลย เลือกเอาแต่ลายรถราจากการ์ตูนเรื่อง Cars พอเค้าเริ่มแทงเข็มแรกที่ท้องแขนซึ่งเป็น TB Test ไอ้ตี้ก็ยังนั่งดู ทำปากจู๋ร้อง เอ๊าช์ๆๆๆ ouch-ouch พอเข็ม 2-3-4 ตรงต้นแขนซ้าย ก็ร้อง เอ๊าช์ๆๆๆๆๆ เอ๊าชี่ เอ๊าหวี่ ไปเรื่อยๆ และพยายาม เอี้ยวหน้าไปดูที่แขน อิชั้นก็กอดลูกไว้ พอจะเริ่มเข็มที่ 5-6 ที่ต้นแขนขวา ชักดิ้นหนีแล้ว ต้องกอดไว้ให้แน่นเชียว พอเข็มลง ก็ เอ๊าช์ๆๆๆ ต่อด้วย แงๆๆๆๆๆๆๆๆ แง น่าสงสารมาก 555 พอเสร็จจากไอ้ตี้ เค้าก็ต่อที่อีรอม-บั๊ฟฟี่นั่งเฉยมาก ถ้าฉีดแทนกันได้ ก็คงจะให้เค้ากระหน่ำแทงบั๊ฟฟี่รอมมี่ดีกว่า 5555

ตามปกติแล้วไอ้ตี้เนี่ยจะเป็น little trooper เลยนะคะ คือบักอึ๊ดดีพอใช้ แต่งานนี้มันหลายเข็มเกิ้นนนน…. สุดจะทานรับไหว little warrior ก็เลยต้องเสียน้ำตา 555 พอออกมาก็เลยแวะซื้อโดนัทให้ลูก แล้วตรงดิ่งกลับบ้านเลย แล้วก็หาข้าวหาปลาเลี้ยงลูก พอเสร็จแล้วก็นั่งอ่านระเบียบการต่างๆ ของไอ้ตี้ (เห่อซะมากมาย) พออ่านไปมา…มาถึง Questionnaire for Parents ก็ปวดจี๊ด…เข้าที่หัวใจเลยค่ะ เพราะมีส่วนที่เป็น Kindergarten Readiness Checklist อ่านแล้วก็..สะอึก จึ๊กกะดึ๋ย..เลย เพราะถ้าต้องทำตอบสอบถามเช็คลิสต์อะไรแบบนี้สำหรับรอมมี่ก็จะ อีซี่ อีซี่ แต่พอต้องทำแบบสอบถามเกี่ยวกับไอ้ตี้ แงๆๆๆๆๆๆ ….แม่ขอโทษลูกเอ๊ยยยย….

ต้องสารภาพว่าเลี้ยงลูก 2 คนมาแบบต่างกันราวกับฟ้ากับเหว (ถ้าถามเรื่องรัก…ไม่ต้องคิดเลยค่ะ รักลูกทั้งสองสุดหัวใจ) เพราะหนูดีเป็น first born เกิดมาแบบขาดๆ เกินๆ ตอนเป็นเบบี้ก็ถูกรักฟูมฟัก (อย่างมากกกก…) มาจากครอบครัวใหญ่ คือ มีป้า (แม่จ๋า) และคุณยายเลี้ยงมา ทั้งยังเป็นสุดที่รักของคุณลุงและพี่ภูมิ อิชั้นก็ไปทำงานได้แบบเต็มๆ ไม่มีห่วง เหนื่อยทะเลาะกับแม่หน่อยนึง 5555 อิชั้น take serious มาก กับการดูแลท้อง new born เบบี้ และทุกๆ รายละเอียด ทุกๆ development milestones ของลูก อ่านหนังสือ รีเสิร์ช เหมือนจะสอบ entrance…

พอมาอยู่กันที่เมกา อิชั้นไม่มีงานการทำแล้วก็แพมเพ่อร์หนูดีแบบสุดๆ สอนอ่าน เขียน (โฮมสคูลแบบฝีมือแม่ 100%) พอสามขวบกว่าๆ หนูดีก็อ่านหนังสือชั้น K และ เกรด 1 ได้เกือบหมดค่ะ เขียนชื่อแซ่ ตัวเอง พ่อ แม่ ญาติโกโหติกาได้หมด ที่อยู่เบอร์โทร อ่าน-เขียนคำง่ายๆ ได้เยอะเกินอายุ (อย่าเอาไปเทียบกับเด็กอัจฉริยะนะคะ 555 ไม่สู้เค้าค่ะ) ใครเห็นใครตะลึง พอเอาไปเรียนพรี-สคูล ครูๆ ก็ชื่นชม เอาเป็นตัวอย่างในชั้นเรียนตลอด ล้ำนำหน้าชั้นไปไกล พอเข้าชั้น K ก็กลายเป็น Teacher Pet สุดยอกนักเรียนอีก ก็เป็นแบบนั้นเรื่อยมาค่ะ เวลาลูกใกล้ๆ เปิดเทอมก็จัดซื้อหนังสือเพิ่มเติมนอกเหนือไปจากหนังสือเรียน คู่มือสำหรับสำหรับพ่อแม่ ฯลฯ อ่านอย่างตั้งอกตั้งใจ เหมือนกับว่าดีใจมากมายที่โรงเรียนจะเปิดเทอม จะได้ไปโรงเรียนเสียเอง..ตื่นเต้น ดีใจมากกว่าลูกอีกค่ะ 5555 พอโตๆ มาหน่อยก็ off track บ้าง นานๆ ครั้ง แต่ก็กลับเข้าร่องเข้ารอยเป็นเด็ก เอ-รวด บ้างๆ ไม่เอ-รวดบ้าง คือถ้าพูดเรื่อง academic หนูดีก็พอใช้ได้ค่ะ แต่ก็ต้องคอยจ้ำจี้จ้ำไชอยู่บ้าง เพราะถ้าไม่กวดขันเลย ก็คงไม่เข้าท่าเหมือนกันค่ะ ถ้าพูดเรื่อง attitude & behaviors อย่าให้เซดค่ะ ต้องให้รางวัลยอดแย่ ตั้งแต่เป็นพรีทีนมา เทอ-เปี่ยน-ไป๋ ค่ะ เธอเปลี่ยนไป … ไปในทางแย่ๆ งี่เง่า sassy & talk back จบเรื่องอีรอมดีกว่า แค่นึกถึง ก็อยากเดินไป “เบิ๊ด-โหลก” มันซะเฉยๆ ค่ะ 5555

มาถึงคราวไอ้ตี้ ไม่รู้จะแก้ตัวยังไงดี คือ มีไอ้ตี้ตอนแก่ โรคขี้เกียจก็รุนแรงกว่าเมื่อก่อน ไอ้ตี้ก็เลยถูกเลี้ยงมาด้วย NOGGIN ตอนหลังเปลี่ยนชื่อเป็น nick jr. เพราะเค้าโฆษณาว่าเป็น preschool on TV 55555 อีกช่องนึงคือ PBS KIDS Sprout ก็เลี้ยงเด็กเก่ง แม่สันหลังยาว ก็เลยให้ไอ้ตี้เบบี้ซิตตัวเองซะเป็นส่วนใหญ่ 5555 อิชั้นเลี้ยงลูกชายแบบนอนเลี้ยง ไอ้ตัวโตไปโรงเรียน ไอ้ตี้ก็ถูกเลี้ยงด้วยทีวี รู้จักโม้ดดดด… A-Z นับ 1 ถึง 18-19-20 พอวันไหน แม่มีอารมณ์จะสอนหนังสือหนังหาไอ้ตี้ซะหน่อย ความอดทนของทั้งแม่และไอ้ตี้ต่างมีจำกีด ไอ้ลูกก็ไม่อยากเรียน ไม่อยากเขียนตามที่แม่บอกให้เขียน อิแม่ก็ไม่ได้อยากสอน 555 พอลูกงอแง งี่เง่า ทำอะไร ม่าย-ล่าย-หลั่ง-จาย แม่มันก็… “class dismissed” เลิกรากันไป กร๊ากกกก…. 5555 พอต้องมาตอบแบบสอบถาม เหมือนหัวจะระเบิดค่ะ ถ้าตอบให้อีรอมเร๊อะ เช๊อะ ง่ายมาก ถูกหมด ได้หมด outstanding หมด

งานนี้ “จุก” แต่ไม่ยอมจอดค่ะ ต้องแจวให้ถึงที่สุดค่ะ ตอนนี้กำลังติวเข้มไอ้ตี้อยู่ เพราะไม่อยากให้มัน behind เพื่อนร่วมชั้น เพราะถ้าเกิดในชั้นมีเด็กที่ ahead (แบบเบบี้รอมมี่) เยอะๆ ไอ้ตี้ตายแน่ค่ะ เพราะไอ้ตี้ ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการอ่านการเขียนมากนัก แถมไม่มีวินัยใดๆ เลย ตายๆๆๆๆๆ คิดไปก็ปวดกบาลมากค่ะ พ่อบ้านบอกว่า ก่อนที่ลูกจะไปเรียนคินเด้อ จะพยายามเอาไปเรียนที่ซิตี้ตอลเลจซักเดือน สองเดือนค่ะ

อยากให้ทุกๆ คนได้เห็นแบบฟอร์มที่เค้าให้ตอบคำถามค่ะ แต่ขี้เกียจพิมพ์ จะสแกนก็ใหญ่โตแปะยาก แปะเล็กๆ ก็อ่านลำบาก เลยลองไปก๊อปอันนึงจากอินเตอร์เน็ตมาแบ่งๆ ให้อ่านกันเล่นๆ ค่ะ ไม่เหมือนกันฟอร์มที่ได้รับมาแบบเป๊ะๆ แต่ก็คล้ายๆ ค่ะ แบบสอบถามที่ต้องทำจริงๆ ยาวกว่า ถามละเอียดกว่า เน้นเรื่องช่วยเหลือตัวเอง รู้จัก recognized ข้าวของของตัวเอง กินอาหารเอง เปิด-ปิดภาชนะ การใช้ห้องน้ำ แต่งตัวเอง เรื่องมารยาท วินัย การเล่นร่วมกับคนอื่น ไม่ทำร้าย ทุบตีเพื่อน ฯลฯ ใครที่มีลูกรุ่นเล็ก ก็ลองๆ ทำดูนะคะ หรือเตรียมลูกๆ ให้พร้อมกว่าอิชั้นค่ะ

Kindergarten Readiness Checklist

(คำตอบสำหรับไอ้ตี้เป็นสีแดง และ ความเห็นเป็นสีม่วงค่ะ)

Part 1: Concept Development

Does Your Child. . .

recognize and/or name colors? ____Yes ____Not yet

match or sort items by color and shape? ____Yes ____Not yet

participate in art and music activities? ____Yes ____Not yet

understand concepts such as: in, out, under, on, off, front and back? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No ค่ะ)

know her/his body parts (head, shoulder, knees, etc.)? ____Yes ____Not yet

draw a picture of her/himself including head, body, arms and legs? ____Yes ____Not yet

demonstrate curiosity, persistence and exploratory behavior? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No ค่ะ)

Part 2: Physical Development

Does Your child . . .

put puzzles together? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No ถ้าไม่ complicated เกินไปค่ะ)

cut with scissors? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No ค่ะ พอตั้งใจให้ตัดกระดาษก็จับกรรไกรเก้ๆ กังๆ พอไม่ได้บอกให้ตัด ก็ไปตัดผ้าม่าน โซฟา ฯลฯ แหกหมดแล้ว ไม่เห็นตอนมันทำลายของว่ามันจับกรรไกรเข้าท่าหรือปล่าว 5555)

try to tie her/his shoes? ____Yes ____Not yet

enjoy outdoor play such as running, jumping and climbing? ____Hell Yessssss ____Not yet

hold a crayon or marker? ____Yes ____Not yet

ride a tricycle? ____Yes ____Not yet

bounce a ball? ____Yes ____Not yet

Part 3: Health and Safety

Does Your Child . . .

have a set routine and schedule for: preparing for bed, personal hygiene (e.g., brushes teeth, takes a

bath), and eating meals? ____Yes ____Not yet

use good habits (e.g., uses spoon to eat, closes mouth when chewing, covers nose and mouth to sneeze, washes hands after using toilet and before eating)? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No เพราะยังต้องบอกและเตือนตลอดค่ะ)

follow simple safety rules? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No สอนตลอดแต่มันไม่ฟังค่ะ)

visit the doctor and dentist regularly? ____Yes ____Not yet

eat healthy foods? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No ค่ะ)

Part 4: Number Concept Development

Does Your Child . . .

arrange items in groups according to size, shape or color? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No ถ้าเงื่อนไขข้อจำกัดมากๆ ก็ทำไม่ได้ค่ะ)

group items that are the same? ____Yes ____Not yet

arrange toys or objects in size order, big to small or small to big? ____Yes ____Not yet

use words like bigger, smaller or heaviest to show comparison? ____Yes ____Not yet

compare the size of groups of toys or items? ____Yes ____Not yet

correctly count four to ten objects? ____Yes ____Not yet

show an understanding of the passing of time? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No บางครั้งเข้าใจ แต่บ่อยๆ ไม่ค่อยยอมรับค่ะ คือมันจะไม่เลิก ไม่ฟัง ก็ต้องมีการ..แว๊ดดดด…..)

Part 5: Language

Does Your Child . . .

talk in sentences? ____Yes ____Not yet

follow through when you give her/him one or two directions? ____Yes ____Not yet

use descriptive language? ("That’s a tall building with round windows.") ____Yes ____Not yet

use simple conversational sentences? ____Yes ____Not yet

sing and/or recite nursery rhymes? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No ร้องฮัมพึมพำเพลงการ์ตูนได้หลายเรื่องค่ะ rhymes ถูกบ้างผิดบ้าง แต่ไม่ได้เกิดจากการสอน เรียนเองจากทีวีค่ะ)

use sentences that include two or more separate ideas? ____Yes ____Not yet

pretend, create and make up songs and stories? ____Yes ____Not yet

talk about everyday experiences? ____Yes ____Not yetask questions about how things work in the world around her/him? ____Yes ____Not yet

express her/his ideas so that others can understand? ____Yes ____Not yet

tell or retell stories? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No บางครั้งรู้เรื่องค่ะ แต่บ่อยครั้งที่ เอ่อ เอ่อ ไม่รู้เรื่องเลยค่ะ)

Part 6: Writing

Does Your Child. . .

try to write, scribble or draw? ____Yes ____Not yet

have a collection of paper, pencils, crayons? ____Yes ____Not yet

like to receive notes from you and others? ____Yes ____Not yet

ask you to write words or notes to people? ____Yes ____Not yet

use chalk or magnetic letters? ____Yes ____Not yet

attempt to write her/his name? ____Yes ____Not yet

attempt to invent her/his own spelling while writing (scribbling sentences)? ____Yes ____Not yet

see you writing (e.g., notes, recipes, lists, letters, reminders)? ____Yes ____Not yet

Part 7: Reading

Does Your Child...

enjoy getting a book as a present? ____Yes ____Not yet

have many books of her/his own and a special place to keep them? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No บางทีเก็บเข้าที่ แต่บ่อยๆ ที่ไม่เก็บค่ะ)

recognize her/his first name in print? ____Yes ____Not yet

look at books or pictures on her/his own? ____Yes ____Not yet

read stories or verses to you? (e.g., shares verses or stories read at school; reads or pretends to read her/his library books) ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No เปิดหนังสือแล้วก้ งึมงำ พึมพำอยู่คนเดียวบ่อยๆ ค่ะ)

try to read in everyday situations? (e.g., street signs, store signs, cereal boxes, newspapers, magazines, TV advertisements) ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No ค่ะ)

try to talk about or retell the stories or verses heard in school? ____Yes ____Not yet

try to read along with you on favorite parts of the story or sentences that are repeated over and over again? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No ชอบให้พ่ออ่านให้ฟัง แล้วตัวเองก็ interrupt จนคนอ่านหมดความอดทนค่ะ)

see you reading? (books, magazines, letters, newspapers, recipes, etc.) ____Yes ____Not yet

know any nursery rhymes by heart? ____Yes ____Not yet

pretend to read books by reading the pictures? ____Yes ____Not yet

Part 8: Social & Emotional Development

Does Your Child . . .

use words to solve problems when angry or frustrated? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No ค่ะ)

use words such as "please", "thank you" and "excuse me"? ____Yes ____Not yet

attempt new tasks knowing it’s okay to make mistakes? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No ชอบพูดว่า I can’t ก่อนที่จะลองหรือลงมือทำค่ะ)

do things for her/himself (e.g., dress self, put away toys and belongings, take care of own toilet needs)? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No ค่ะ)

have success in taking turns and sharing? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No ค่ะ)

interact appropriately with peers and have friends? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No ค่ะ)

ask for help when necessary? ____Yes ____Not yet

stay with an activity to completion (e.g., finish a picture, build something with blocks/legos)?

____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No ค่ะ)

follow through when you give directions? ____Yes ____Not yet

comply with rules, limits and routines? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No ค่ะ)

interact appropriately with adults? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No ค่ะ)

respect the rights, property and feelings of others? ____Yes ____Not yet (somewhat Yes and No ค่ะ)

พอทำเสร็จปุ๊บ ….ก็ เอ่อ อ่า เฮ้ออออ….. เยอะเลยที่ต้อง “ซ่อม” ไม่ท้อค่ะ เรื่องลูก พ่อแม่ไม่มีสิทธิ์ท้อค่ะ

กลับมาที่เรื่องฉีดยานิดนึงค่ะ พอตกค่ำ ไอ้ตี้ก็ตัวร้อนเชียว วัดได้ 101.5˚F โน่นเลยค่ะ ก็ให็ยาและดูแลแบบ “แม่มือโปร” ค่ะ ไม่อยากพาไปโรงพยาบาล เพราะหมอก็ต้องบอกให้ทำในสิ่งที่มำอยู่ให้ยาแบบที่กำลังให้อยู่ พอเช้า พารอมมี่ไปทำสะอาดฟัน (เค้าโทรมาเลื่อนค่ะ) แล้วก็ไปส่งที่โรงเรียน พอถึงบ้านไอ้ตี้ตัวร้อนจี๋ 103.7˚F ก็จับถอดเสื้อผ้า ให้ยา บังคับให้นอน ลูกก็นอนกระสับกระส่ายพลิกไปมา ซักพักลุกขึ้นไปอาเจียนใส่ผ้าห่มที่ปลายเท้าพ่อ อิชั้นก็รีบทำสะอาด ดีที่ไม่ทำเปื้อนตรงที่นอน ไม่งั้น ยาววววว…. ก็แค่เช็ด ล้าง เอาผ้าห่มใหม่ออกมา พยายามนอนกันต่อ พอไปรับอีรอม ไอ้ตี้อาเจียนในรถอีก ถึงบ้านก็ทำสะอาดคาร์ซีทอีก จับไอ้ตี้ลงอ่าง วัดไข้ได้ 103.3˚F เหนื่อยใจจัง แต่ก็สงสารลูก ตัวร้อนจี๋ ไข้ไม่ลงเลย ป้อนอะไรก็ไม่ค่อยอมกิน พอค่ำๆ คงหิวนั่งดูทีวีกับแม่ที่กำลังดวดกาแฟอยู่ ไอ้ตี้กินครัวซองต์ไป 4 ตัวจิ๋วๆ เลยค่ะ เห็นลูกกินได้ก็อุ่นใจ ก็พยายามสู้กับไข้ต่อไป เมื่อวานเค้าฉีดเชื่อโรคเข้าไปตั้งหลายตัวนี่เน๊าะ ก็ได้แต่บอกลูก ….ต้องสู้ ต้องสู้ ถึงจะ ชนะ

Before I got married I had many theories

about bringing up children;

now I have two children, and no theories.

สวัสดีปีใหม่ 2010 สว้สดี ตรุษจีน & Happy Valentine’s Day

หายไปเลย กร๊ากกกก…. ยังไม่ตาย ครอบครัวอันเป็นที่รักยังอยู่ครบ เริ่มปีใหม่ก็ยุ่งๆ นิดหน่อย เครียดเยอะ แต่ก็ยัง ปาร์ตี้ฮ้าร์ด 555 เครียดก็เรื่องฟันลูกชาย เครียดกันข้ามปี วุ่นวายอยู่หลายเดือน สุดท้ายก็ จบเสร็จไปแบบ “ฟางเส้นสุดท้าย - The Last Straw” จริงๆ ที่วิ่งพลานซ่านแตกก็เพราะ เงินๆๆๆๆๆๆ แต่ก็คิดว่าจบลงแบบพอทนได้ จาก หมื่นหก ซึ่ง “เว่อ” เกินเหตุ หมอสุดท้ายที่หากันจนเจอ คาดว่าประมาณเกือบๆ หมื่น (ยังมิได้บิลเลยจ้า…ลุ้นต่อไป) เรียกว่าแม่มัน hunting for pediatric dentists อย่างรากเลือดลงแดงเลยทีเดียว มาดูรูปกันก่อน เดี๋ยววันหลังจะมาเพิ่มเติมนะคะ

อันนี้ดื้อๆ ซนๆ รักๆ ชังๆ ตามปกติของพี่น้อง รอมมี่+ก๊อตตี้

อันนี้แม่กับพี่พยายามหลอกล่อถายรูปฟันเน่าๆ ของไอ้ตี้มาอวอท่านผู้ชม 1 วันก่อนผ่าตัด

ออกมาจากห้องผ่าตัดสดๆ ตาตู่ๆ ปากตุ่ยนิดๆ เงียบๆ น่าสงสาร แม่น้ำตาร่วง…ตามระเบียบ

หลายวันต่อมา แต่ดั๊นนนนน… ชุดนอนชุดเดิม 555 ไอ้ตี้ก็เริ่มลิงได้ปกติ

ไปแระ เดี๋ยวว่างๆ จะมาเล่าในรายละเอียดให้ฟังจ้า….

Love me when I least deserve it,

because that's when I really need it.

ช้าง ม้า น่าสงสาร

วันนี้ไปร้าน 99¢ เพื่อซื้อ swimming noodle มาทำ bumper รอบๆ ขอบเตียง เพราะไอ้ตี้วิ่งชน กระโดดขึ้น ตะกายลง หกคะเมน ตีลังกา กระโดดโลดเต้นบนเดียง หน้าแข้งเขียวเต็มไปหมด หัวโขกปูดร้องจ๊ากก็บ่อยๆ ลูกบ้านนี้เดินไม่เป็น มันต้องวิ่ง แล้วเวลามันวิ่งกวดกันไอ้เตี้ยตี้ต้องชนโครมเข้าที่ขอบเตียงประจำ บางทีก็กระโดด bouncing บนเตียงแล้วเสียหลักล้มหัวฟาดที่ขอบเตียง หวาดเสียวที่สุด ลูกร้องไห้กะจองอแง แต่แม่มันอยากจะฟาดบึ้กๆๆๆ ซะจริงๆ โมโหไง ห้ามไม่ฟัง ไล่จับไม่ทัน แล้วไอ้เตียงบ้าเนี่ย มันมีเฟรมไม้รอบๆ เตียงไง สรุปว่าไปหาซื้อไม่ได้ หาซื้อที่ไหนก็ไม่มี เพราะมันหมดฤดูว่ายน้ำกันแล้ว ของแบบนี้จะเห็นดกดื่นตอนหน้าร้อน ตอนนั้นก็เจือกไอเดียไม่เกิด เฮ้อ …เซ็ง

ไอ้หน้าร้านนี้มีเครื่องเล่นหยอดเหรียญอยู่หลายอัน ไอ้ตี้ชอบไอ้ม้าตัวนี้มาก ได้ขี่ดีอกดีใจ ยี๊ฮ่า… อีมี่ก็อยากขี่ด้วย ปีนไปปีนมา พยายามอย่างไม่มีที่สิ้นสุด มาขำก็อีมี่ไปขี่ช้างซึ่งเหมาะเจาะกันมาก พอดีกับม้าของไอ้ตี้หมดลมปราณ 50¢ ที่ยอดไป เลยอุ้มลูกไปขี่ช้างกับพี่ อีพี่ถอยหลังไปให้น้องนั่งตกตูดช้างโครมมมม… ทั้งสงสารลูก ทั้งขำ คนเดินผ่านไปมาหันมามองกันใหญ่ บางคนก็ขำก๊าก อีมี่ไม่ยอมแพ้ลุกขึ้นได้จะขี่อีก ไอ้ตี้เกิดกลัวช้าง เพราะไอ้ช้างตกมันนี่ movement ของมันซาดิสม์มากๆ เขย่าโครมๆ กึ๊กๆ กักๆ กระแทกกระทั้นมาก ไอ้ตี้ร้องโวยวายอยากลง 5555 พี่ก็จะขี่ น้องก็ร้องจะลง โอ้ยยยย… วุ่นวายชิบหาย หมดไป 1 เหรียญ (เกิดหาเรียญควอเต้อร์ไม่ได้ซะงั้น-ไอ้ตี้ชอบจริงๆ รื้อเทกระเป๋าตังเศษเหรียญของแม่มัน เลยอดเลย 555) อีรอมเดินมาขึ้นรถ พูดว่า…สนุกดีนะแม่ เหมือนได้ไป Six Flags เลย 5555 พรุ่งนี้มาขี่อีกนะแม่ ส่วนไอ้ตัวเล็ก Fun! horsie fun, e-le-fan not fun ! 555

วันก่อนไปซื้อของกินของใช้เล็กน้อย แม่ได้กางเกงอุ่นๆ ราคาถูกมา 2 ตัว ส่วนลูกๆ ซื้อเสื้อผ้าอุ่นๆ sweat shirt & pants ให้เพิ่มคนละ 3 เซ็ทแล้วเมื่อหลายวันก่อน โตกันเร็วมาก เสื้อผ้าหน้าหนาวเมื่อหนาวก่อน อีรอมใส่ไม่ได้แล้วทั้งสั้นทั้งเต่งตึงตูมเหมือนจะแตก 5555 ส่วนของไอ้ตี้ก็ใส่ไม่ได้แล้ว จริงๆ ใส่อยู่บ้านได้แหละ แต่มันสั้นๆ เต่อๆ ไป-ซึ่งก็ดูน่ารักอีกแบบ มันไม่อ้วนขึ้น ได้แต่สูงขึ้น ซื้อโน่นซื้อนี่ ลืมถุงเท้าลูก ก็เลยไปลากถุงเท้ามาให้มัน 2 แพ๊ค เจ็บใจน่าจะลากมาซัก 4 แพ๊ค ตอนแรกกะว่าให้ใส่ของเก่าปนๆ กันไป พอเอาของเก่ามาให้มันใส่ 55555 กะจิ๋วหลิว น่ารักน่าเอ็นดู ใส่ไม่ได้ซะแระ 5555 เห็นกันทั้งวันทุกวัน ไม่รู้หรอกว่าลูกสูงใหญ่ขึ้นมากแค่ไหน มันเป็นเบบี๋เล็กๆ ในสายตาแม่เสมอเลย อีรอมก็เหมือนกัน คิดถึงวันทีไรนึกถึงแต่เด็กหญิงอายุซัก 7-8 ขวบ แต่จริงๆ มันกระบือถึกใหญ่มากๆ Oh…. they’re my sweet little Kong & Chimp!

อันนี้คือประสบการณ์เอาตลับหมึกไปใช้บริการเติมหมึกที่ Walgreens มันก็โอเคนะ แค่ 1 ชั่วโมง (แต่ไม่ได้รอหรอก บอกเค้าไปว่าจะมารับในวันรุ่งขึ้น ขังคิงคองกับชิมแพนซีไว้ในรถ อิแม่มันวิ่งปรู้ดเข้า ปร๊าดออก ทุกธุระต้องทำอย่างรีบด่วน ขนลูกลงไปด้วย โอ้ยยย..เรื่องเยอะ) เค้าอธิบายว่า พอเค้าเติมหมึกเสร็จแล้ว ต้องเอาไปเข้าเครื่องทดลองว่าใช้การได้เราถึงจ่ายตังค์ (ไอ้แถบๆ กระดาษนั่นแหละ ที่เค้าใช้กับเครื่องทดลอง) มาถึงบ้านลองเอาไอ้ตลับที่ใช้อยู่ในเครื่องออก แล้วเอาไอ้พวกนี้ใส่แทน ก็โอเคเลยแหละ คิดไปคิดมาชักงง ไม่รู้ว่าคุ้มมั๊ย เพราะค่าบริการอันละ ($12.50 x 2) +TAX = $28.25 จำไม่ได้ว่าตอนซื้อแบบใหม่เอี่ยมกล่องคู่ทุกครั้งนั่นจ่ายไปเท่าไหร่ เอาเป็นว่า….อย่าคิดมากเลยดีกว่าเน๊าะ ถือว่าจัดการธุระเล็กๆ เสร็จไปเรื่องนึง วันๆ ดูเหมือนไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน Running errands with a toddler is about as easy as herding cats. (Herding cats may refer to: A saying that refers to a task that is extremely difficult or impossible to do, due to one or more variables being in flux and uncontrollable. แปลให้ด้วยเลย …. ตามประสาคนน่ารักและมีน้ำใจ 5555)

Life is short and so is money.

Hello Fall, Good Bye Summer..!!

Goodbye Summer, Hello Fall! Summer has been officially over for a couple days (September 22nd, 2009). Fall starts very toasty as usual…. it’s been 3 digits for a few days…… Today is 101°F. I don’t like summer at all, I love AC Ha Ha so, I can survive the cold weather better than the heat! ฮิฮิฮิ ร้อนที่นี่ร้อนตับแหก ทารุณมากๆ จริงๆ แล้วร้อนที่ไหนๆ ก็คงเหมือนกัน แต่ทดเป็นอะไรที่ไม่ tolerate อากาศร้อนเลย จนบางทีสงสารลูก เวลาลูกอยากทำกิจกรรมอะไรนอกบ้าน อิแม่มันก็ No No No ตลอด ร้อนแล้วเหงื่อสาด คันยุก คันยิก หงุดหงิด ยิ่งแก่ๆ แล้ว โรคสาวแก่ หรือ Men-O-Pause (Menopause) คุกคาม ร้อนวูบร้อนวาบ ร้อนนิดร้อนหน่อย ก็ทนไม่ได้ ขี้โมโหซะยิ่งกว่าปกติอีก เพราะฉะนั้น งดได้ต้องงด เว้นได้ต้องเว้น ถ้าพวกแก (ลูก+ผัว) อยากอยู่อย่างสงบ อย่าตอแยเชียว จะเห็นว่าผลพวงของอากาศร้อนๆ นี่ไม่ดี (สำหรับทด) เลยแหละ 5555

คราวนี้อากาศก็คงจะค่อยๆ เย็นลง แต่บางปีก็ร้อนโฮกๆ ไปถึงเกือบสิ้นเดือนตุลาเลย แล้วก็เวลาหนาวแถวนี้ ไม่ว่าจะหนาวเย็นเยือกไปถึงไหนก็ไม่มีหิมะนะคะ นั่นเป็นเรื่องที่ดีมากๆ เพราะไม่ต้องโกยหิมะเหมือนที่อื่นๆ แต่อาจมีน้ำแข็งตามพื้นบ้าง ซึ่งก็ไม่ได้พบเห็นบ่อยๆ ส่วน “แม่คนิ้ง” (สะกดถูกป่าววะ อีเหมียน ตรวจพรู้ฟที 555) มีให้เห็นเกือบตลอดหนาว Oh… I can’t wait…..for the cold… HURRY UP!

พล่ามเรื่องร้อนๆ หนาวๆ มามากแล้ว จริงๆ ตอนนี้อิชั้นกับซะมีนี่ก็ร้อนๆ หนาวๆ ไม่หยอกเชียว เพราะทุกคืนหลังจากเปิดประตูเข้าบ้านคุณพ่อบ้านก็จะบ่นๆๆๆๆๆๆๆ เรื่องงานค่ะ มิได้กัดกันเองแต่อย่างใด ดูเหมือนปัญหาที่ททำงานจะวิกฤติเข้าขั้นรุนแรง หลังจากที่นายสายตรงเค้าโดนไล่ออกไปเมื่อไม่นานมานี้ อีก๊อตก็หาความสงบในการทำงานไม่ได้เลย นึกแล้วก็สงสารคุณผัว ไม่รู้จะเป็นยังไง ถ้ามันจะเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ คงจะแย่ทั้งสุขภาพกายและที่หนักหนาคือสุขภาพจิต เห็นผัว กลุ้ม เครียด นอนไม่หลับ อิชั้นก็พาลเครียดไปด้วย เกิดตกงงตกงานไป…เฮ้อ…ไม่อยากจะคิด ซ้า….ตุ๊ คุณพระคุณเจ้า คุ้มครองลูกช้างและครอบครัวด้วยเถิ้ดดดดด….

เอ้า…มาดูหน้าหล่อๆ ที่ทำให้พ่อต้องอดทนทำงานอย่างไม่ยอมตาย และตายไม่ได้ วันนี้พากับไปทานเช้าที่ว๊าฟเฟิ่ลเฮ้าส์ พอจอดรถเห็นแมงกะไซของน้องๆ หนูๆ ตำรวจจอดอยู่ใกล้ๆ หน้าร้านเป็นฝูง เลยพาลูกเดินไปดูอยู่ห่างๆ หนุ่มน้อยในเครื่องแบบคนนี้เค้าก็เดินมาเชียว บอกดูใกล้ๆ ก็ได้นะ เดี๋ยวเปิดไฟไซเรนให้ดู ก๊อตตี้ก็ดีใจใหญ่ เลยขอถ่ายรูปเป็นที่ระลึก ก่อนเดินผละมา น้องหนูตำรวจอีกคนยื่นสติกเก้อร์ให้เจ้าตี้ เข้ามาในร้านได้ก็อวดพ่อใหญ่ 5555

ปล. หนูๆ ตำรวจทั้งฝูงที่เจอวันนี้….. แม๊ หล่อ ล่ำ กล้ามใหญ่ กันโม้ดดด…. ประชาชนอย่างป้า…เห็นแล้วก็ โอบอุ๊นนนน…. อบอุ่น แฮ่ แฮ่ แฮ่ …. off to wipe this drool off my chin 555555

Take Care, Everyone !.!.!

My Child - ลูกของช้านนนนน…

เซ็งๆ เบื่อๆ เหนื่อยหน่ายในหัวจิตหัวใจ มาหลายวันแล้ว เมื่อวานไปหาหมอฟังผลนมกับโม๊ะ ดันไปสาย 15 นาที โดนเลื่อนนัด ไปวันที่ 10 กรกฎาโน่น ที่เราไปรอนานๆ เป็นชั่วโมงไม่เห็นจ่ายค่ารอ หรือลดราคาวะ มีแต่พวกอึงเท่านั้นนะที่เวลามีค่า…ไอ้พวกหมอทั้งหลาย ก็ลุ้นกันต่อว่าจะได้ฟังข่าวดีหรือข่าวร้าย แต่ผลนมน่ะทางโรงบาลส่งมาให้แล้วว่า “ปกติ” นมยานสวย บีบได้แบนแต๋ง่ายดี 555

ลืมไปจะมาเล่าเรื่องเมื่อวานที่ไปนั่งรอหมอ ไอ้ก๊อตตี้ก็ดื้อด้านตามปกติ ส่งเสียงดัง วิ่งวุ่นวายไปหมด ไล่จับจนเหนื่อยเกิดไอเดีย เอาปากกากับกระดาษให้มันขีดๆ เขี่ยๆ เล่น มันก็สงบเงียบ น่ารักน่าเอ็นดูขึ้นมาเลยลูกช้านนนน… สักพัก อีเจ้าหน้าที่ทำหน้าดุส่งเสียงมาบอกว่า pen maker are not allow in this office … แม่ม….ลมออกหูเลย กรูไม่ยักกะเห็นมรึงมี sign ตรงไหนบอกห้าม เอาวะ กรูเกลียดมืงละกัน อีฟาย 555 ด่าเค้าในใจก็พอทุเลาดีกรีความโกรธได้บ้าง แล้วก็เก็บปากกาสมุดโน๊ตใส่กระเป๋าอย่างว่าง่าย พร้อมกับบอก ซอรี่ แม่ม (มืงงง)

ตานี้ไอ้ก๊อตตี้ก็เกิดอาการคลุ้มคลั่งอย่างแรงขึ้นมาอีก เปล่งวาจาผรุสวาทกึกก้องกัมปนาทออกไปว่า “ฟักคํ” ด้วยเสียง K - เอนด์ซาวนด์ ชัดเจน คิดกันเอาเองว่ากี่ลูกกะตาในคลีนิคที่ไม่จ้องมองมาที่อิชั้นและลูก “0” ศูนย์ค่ะ zero-สูญ ถึงติดลบเลยแหละ แม้แต่ลูกเด็กเล็กแดงที่จ้องมองมา มันอ้าปากหวอ จอว์ดร๊อพ กันเป็นแถว อายแบบอยากแซกแผ่นดิน ทันใดอีเจ้าหน้าที่อีกคนก็เรียกขานนามอันไพเราะของอิชั้นขึ้นมา ก็เลยรีบวิ่งแจ้นไปหาเธอ แล้วเธอก็บอกว่าขอเลื่อนนัด เพราะคุณหมอโดนเรียกตัวไปผ่าตัดด่วน อิชั้นไม่มีอิดออด หรือ ต่อล้อต่อเถียง คว้าไปนัด คว้าลูกๆ วิ่งหนีขึ้นรถ ออกรถปรื้ดดดด… หายวับไปในแสงแดด “ปิ๋ง”

ไม่สามารถแก้ตัวหรืออธิบายในที่เกิดเหตุได้ มาอธิบายตรงนี้ดีกว่า ไอ้ลูกบ้านี่ก้อนะ… ก่อเรื่องจนได้ ไม่รู้จะด่าอะไรมัน 2 ขวบ 8-9 เดือน เพิ่งจะพูดได้ไม่กี่คำ ไอ้ที่ชัดๆ ด้วยเสียงและความหมายก็นับได้ไม่กี่คำ แต่ไอ้ที่ชัดเจนฉะฉานและไม่ต้องการให้มันพูดเนี่ยก็ก่อปัญหาจนได้ คำว่า “ฟัก” ของไอ้ตัวแสบมีที่มาจากพ่อ “สัง-ลัง-ม่าย-ลี” ของมัน ชอบพูดคำ curse คำ ขอร้อง ด่าว่า ห้ามปาม ทะเลาะกัน กี่ร้อยครั้งมันก็เลิกไม่ได้ บอกห้ามพูดคำพวกนั้นต่อหน้าลูกๆ เลิกได้ก็เลิกซะ มันบอกมันพูดแบบนี้มาตั้งแต่เกิด แล้วอีรอมก็ได้ยินได้ฟังพ่อมันพูดแบบนี้มาตลอดชีวิตอีรอม ไม่เห็นอีรอมมันพูดคำหยาบซักที เอากะมันสิ ไอ้กันแก่ๆ นี่สอนยากวุ๊ย ต่อๆๆๆๆ เดี๋ยวจะกลายเป็นเรื่องด่าทอผัวให้ชาวโลกฟัง ตอนจีบกันน่ะไม่ได้ยินซัก “F” เลย แต่ตอนนี้อิชั้นน่ะปั๊ดตะนาไปสูสีกะผัวแล้วหล่ะค่ะ กลับไปที่ไร่ฟักแฟงของไอ้ตี้ อิชั้นก็ไม่เข้าใจว่าเวลามันพูดคำนั้นออกมามันอยากสื่อความหมายว่าอย่างไร มันก็ไม่ได้พูดบ่อยๆ หรอก บางทีมันพูดเวลามันโมโห บางทีมันพูดเวลามันแฮ้ปปี้ หลังๆ มามันเรียกปืนของเล่นมันว่าฟัก เวลามันหาปืนมันไม่เจอมันจะพูดว่า มายฟัก มายฟัก อิแม่มันก็พยายามเบี่ยงเบนฟามหมายและ rhyme ตาหลอด อย่างเช่น duck, bug, hug, mug, luck, snug สารพัด..แล้วแต่จะนึกออกแหละ พอมันหาปืนฟักของมัน อิแม่ก็จะพูด your gun… This is your gun, this thing calls GUN! ย้ำซ้ำอยู่นั่น แต่ไม่เคยได้ผล นึกเสมอเลยว่ามันจะต้องไปพูดนอกบ้าน-แล้วมันก็พูดจริงๆ ตามคาดหมาย พยายาม fix เรื่องนี้เพราะรู้ว่าถ้ามันไปพรีสคูลแล้วยังเอาฟักแฟงติดไปโรงเรียนด้วย มันโดนไล่ออกแน่ แถมอิแม่มันต้องขายคี่หน้าไปชั่วชีวิต เฮ้อ…. เหนื่อยใจ

เอ้า อ่านกันขำๆ

A low-life or lowlife is a term for a person who is considered unacceptable by their community in general. Examples of people who are often called "lowlives" are skells, prostitutes, drug addicts, drug dealers, alcoholics, hustlers, pimps, slumlords, criminals and corrupt officials or authority figures. It may be used in a more general sense to describe anyone not "living the high-life", such as persons with low incomes or who live in poor conditions (or anyone else perceived as "lazy" by the middle and upper class), but such usage is commonly seen as an indicator of classist elitism and unfounded prejudice. Often, the term is used as an indication of disapproval of antisocial or self-destructive behaviors, usually bearing a connotation of contempt and derision.

Thanks > > http://en.wikipedia.org/wiki/Low-life

ส่วนน้ำตาลในเลือดวันนี้ เลขที่ออก …. 80 ถือว่าอยู่ที่ bottom line ของ "ปกติ" ค่ะ รีบไปดวดเป๊บซี่ด่วน 1 ป๋อง 5555 อ้วนต่อไป

All the Best Everyone .!!!

หนุ่มบ้านนอกก๊อตตี้ขึ้นลิฟท์

ไม่รู้ว่าชาวโลกจะหาว่าอิชั้นรังแกเด็กหรือปล่าว 555 แม่กับพี่มันเห็นขำเลยเอามาให้คุณๆ ดูกัน

บันทึกสดๆ วันนี้เลย พาลูกๆ ไปเยี่ยม MIL ที่โรงบาล 5555

อีรอมอุทานให้ขายคี่หน้าคุณแม่มันมาก I-Hia ชัดถ้อยชัดคำมากลูกกรู

Why Boys Need Parents

ได้รับเหวิดเมวอันนี้จากคุณน้องป๊อบ ดูแล้ว กร๊ากกกกก…..

ถูกใจมากมาย You just make my DAY !!! Thanks เด้อ ค่ะ เด้อ 555

* – * – * – * – * – * – * – * – * – * - *

This is for those mothers of boys, sisters of boys, and boys that have grown older...

And anyone else who needs a laugh.

Why boys need parents...

This boy has parents… but this happened when Mommy was in the bathroom…

Picasso doesn’t need much time to create artworks huh !?!

Have a Nice Day Everyone !!!

ควันหลงวันเกิดลูกสาว

เมื่อสุดสัปดาห์ก่อนนังแด้ดดี้ชวนครอบครัว (อินลอว์) ไปกิน Chinese Buffet ที่ในเมืองเพื่อเลี้ยงวันเกิดให้ลูก เพราะวันจริงๆ ตัวเองต้องทำงาน ได้แต่กำชับให้พาลูกไปกินอะไรหร่อยๆ ตามใจชอบ อีรอมเค้าก็เลือก Perko’s Cafe ร้านโปรด ก็กินกันอิ่มหมีพีมันแต่เหงาๆ เพราะลูกบ่นคิดถึงพ่อกัน พอวันที่รวมญาติก็ไม่มีใครมาเท่าไหร่หรอก เพราะโคตรนี้แปลกๆ 555 ไอ้พวก IL- In Law ของอิชั้นมันบ้าๆ กัดกันนุงนัง หน้าที่เราก็เชิญมันครบทุกคน จะมาไม่มาก็เรื่องของมัน ไม่ชวนไอ้ตัวไหน-เดี๋ยวมันแว้งกัดเอาที่หลังได้ 5555 น่ากลัวมาก…ขอบอก แล้วพอมันไม่ถูกกันก็เป็นผลดีหน่อยๆ เพราะ พวกเชี่ยนี่ แบบ..แบบ…เด็กๆ ไง 555 ถ้าไอ้นั่นไป กรูไม่ไป อะไรทำนองนั้น ไม่มาก็ดี เราเลยไม่ต้องจ่ายตังค์เยอะ 5555

พล่ามซะมากมาย วันนั้นก็มีไอ้สตี๊ฟ อีว่า อเล็กซิส มาแค่นั้น ส่วนสาวเสริฟ China Doll นั่นเป็นเมียไอ้ตี๊ฟมัน (555 เคยดูถูกกรูที่เป็นคนเอเซีย เป็นคนไทยนัก ไอ้เวนนี่หย่าเมีย มาเอาอีซิ้มนี่เลย 555) ก็กินๆ ให้มันเสร็จๆ จบ แยกย้ายกันไป อ้อวันเกิดอีมี่ปีนี้พ่อแม่ซื้อ Sony MP3 – 8 GB ให้มัน ก็ดูกันต่อไปว่ามันจะรักษาของได้นานแค่ไหน

หลังจากวิ่งวุ่นเรื่องหมอ เรื่องยา และอื่นๆ อีกมากมาย on the go ตลอด… ลูกๆ ก็ต้อง “แดกด่วน” กันแทบตลอดเวลา แม๊คโดเน่า-เป็นหลัก อีพ่อก็กลัวว่าลูกๆ จะ Malnutrition 555 ไม่ห่วงอีแม่เท่าไหร่ร๊อกกกก… ก็เลยโทรมาบอกให้พาลูกไปกินอาหารอิตาเลี่ยนร้านเริ่ดหรูในเมือง DiCicco’s อิชั้นก็โยนลูกใส่รถกะจะไปกินซะให้อร่อยเชียว เมนู Eggplant Parmesan จานมาลอยอยู่ในห้วงฟามคิดทันที เพราะไม่ได้ไปกินนานแล้ว ลืมนึกถึงร้านนี้ไปนานเลย อีรอมไปถึงก็สั่ง Scarface ได้ซุปสลัดมาเปิดฉาก พร้อมหนมปังอิตาเลี่ยนเนื้อแน่น พอเริ่มลงมือ ไอ้ตี้ก็เริ่มก่อกวน งอแงงี่เง่า โหวกเหวก วี๊ดว้าย ฟัดเหวี่ยงฟาดหัวหางราวกับมันเป็นเฮลิคอปเต้อร์ น่าอับอายเป็นที่สุด ที่เคยแอบด่าแอบเกลียด ลูกคนอื่นไม่มีมารยาทตามร้านอาหาร พาลไปถึงพ่อแม่มันไม่สั่งสอนลูก กรรมเวรก็เห็นกันชาตินี้เลย ไอ้เวนตี้อาละวาดไอ้อุบาทว์สะใจ ชาวประชาในร้านมองมาที่อิชั้นเป็นตาเดียว… ขายขี้หน้าซ้าาาา…. พอเค้าเอาเมนดิชมาเสริฟ ก็บอกเค้าไปว่าแพ๊คเป็น to go ให้หน่อย ดูรูปเอาเลย อีมี่หน้ามุ่ย หิว และอยากตื้บน้อง สุดท้ายเลยแด๊ก “มิ้นต์” แก้เซ็ง แล้วก็บึ่งกลับมาโซ้ยกันต่อที่บ้าน เซ้งมากกกกกกก

วันนี้ก็อีก…แวะไปจ่ายค่าเช่าบ้าน หิวมาก เลยพาลูกแวะกินอาหารเม็กซิกัน อย่างไม่กลัวไข้หวัดหมู หมูไม่กลัวหมูอยู่แล้ว 555 ที่ร้าน Maria’s Tacos (ไปร้านนี้แล้วก็คิดถึงคุณเพื่อนโนมหย่ายมากกกก… 555) ก็กินกันอย่างทุลักทุเลเพราะไอ้ตี้กวนตรีนอีก เลยต้องบอกเค้า ห่อให้ด้วย จ้า…. อีกตามเคย