เรื่องหมอๆ ยาๆ และสุขภาพของช้านนนนน....

เมื่อเดือนก่อนอิชั้นได้ไปทำพิธีตรวจสุขภาพประจำปี เจาะเลือด ตรวจฉี่ ทำ mammograms และ Pap smear คราวนี้ต้องจำนนให้บักคาน (หมอ Karl) ทำแพ๊พสเมีย์ เพราะไม่อยากไปหาอีหมอ OB-GYN คนเดิมซึ่งดูแลเรื่องหญิงๆ ท้องๆ ของอิชั้นมาตลอด 10 ปี เพราะเมื่อปลายปีก่อนเธอสั่งให้อิชั้นไปทำอัลตร้าซาวนด์ เนื่องจำอิชั้นครวญครางเพราะอาการ pelvic pain พอเธอได้ผลอัลต้าซาวนด์ก็รีบส่งอิชั้นไปทำ CT Scan ทำแล้ว...แล้วเลย ไม่เห็นโทรมาบอกว่าผลเป็นอย่างไร จะตายมั๊ย อิชั้นโทรไปทวงถาม 3 ครั้ง ก็ไม่เคยได้พูดกะอีหมอ ฝากเรื่องพวกอีเหมียนหน้าเคานเต้อร์ตลอด ก็อยู่ได้เรื่อยมา พอได้ตรวจสุขภาพคราวนี้ก็เลยฟ้อง ดร. คาร์ล ขวัญใจของช้านนนน.... อีคานก็รีบโทรไปที่ศูนย์ Diagnostic X-ray ให้แฟ๊กซ์ผลมา ณ บัดดล แล้วอีคานก็วิ่งหน้าตื่นมาบอกว่า แกๆๆๆๆ ผลซีทีน่ะ เพลวิคดูไม่น่ากลัวมีซิสต์อยู่จำนวนหนึ่ง ดูกันต่อไปว่าจำเป็นต้องผ่าหรือป่าว ถ้าอยู่กันได้อย่างสันติก็ไม่ต้องผ่า แต่ว่าการทำซีทีสแกนเนี่ย ทำปุ๊บมันจะเห็นไปทั้งช่องท้อง เค้า “ติง” มาว่า ตับไม่ปกติ เต็มไปด้วยไขมัน จากนั้นก็บรรเลงตรวจสุขภาพกันต่อ น้ำตาลในเลือดวันนั้น แจ่มแมวมาก เลขที่ออก....116 วู้ฮู้....5555 แล้วก็ต้องยอมให้อีคานตรวจนมและโม๊ะ เฮ่ออออ..... เพราะบ่นไปว่าจะไม่กลับไปหาอีหมอโม๊ะประจำองค์อีกแล้ว

สรุปว่าวันนั้นตรวจกันเสร็จสรรพ พยาบาลทำนัดให้ไปทำแมมโมแกรมอีก 2-3 วันต่อมา จากนั้นก็รอๆๆๆ อีก 3 วีค กลับไปหาอีหมอคานใหม่เพื่อฟังผล ผลที่ออก....เหมือนดี เหมือนไม่ดี...ไม่ดีมากกว่าดี แหงะ คือ เบาหวาน...อันเด้อร์คอนโทรล แต่ก็ต้องกินยาต่อไปและเพิ่มตัวใหม่มาให้อีกอันนึง เป็นว่าต้องกินยา 2 อย่างเพื่อเบาหวาน ผลเลือดออกมา ไทรอยด์ทำงานได้ไม่ดี....ต้องกินยาไปเรื่อยๆ เอนไซม์ในตับไม่ดี ต้องเปลี่ยนยาลดคลอเรสเตอรอล เพราะคิดว่าไอ้ Crestor ที่กินมาปีนึงอาจเป็นตัวที่ไปทำให้ตับชั่ว....เอ้อ..ไม่ใช่...ตับไม่ดี ต้องเปลี่ยนเป็นยาใหม่ อาการ Anemic ก็ยังคงตัว เลยยังต้องกินเหล็ก Iron (Ferrous Sulfate) และ B12 ต่อไปเรื่อยๆ

ตายๆๆๆๆๆ....ตายห้า ตายหก เกลียดการกินยา พยายามมีวินัยในการกินยาและวิตามิน ยาที่ได้มาใหม่ก็เงื่อนไขเยอะจัง ต้องกินตอนท้องว่าง ตอนไส้แห้ง ตอนอิ่ม ตอนหิว โอ้ย.....เบื่อ

รูปข้างล่างเป็นยาล๊อตใหม่ที่เพิ่งไปรับมาเมื่อวาน ก้อนนี้จ่ายไป 107 เหรียญ ไอ้ขวดใหญ่ Welchol 625 mg เป็นยาใหม่สำหรับคลอเรสเตอรอลที่หมอให้กินแทน crestor แล้วให้กำจัดเครสเตอร์ที่เหลืออยู่ในทันใด จะได้ไม่หลงลืมไปกินอีก ไม่ต้องบอกร๊อกกกก.....อิชั้นไม่ชอบกินยา ลดได้ลด เลี่ยงได้เลี่ยง แกล้งลืมก็บ่อยๆ 555555 แต่ไอ้นี่เม็ดบะเริ่มเทิ่มให้กินพร้อมอาหารวันละ 3 ครั้ง อ้วววววกกกกกกกกก......

ขวดต่อมาเป็น Actos 15 mg อันนี้ก็เป็นยาใหม่ที่เพิ่มมาสำหรับคนอ่อนหวานเยี่ยงอิชั้น หมอให้กินคู่กับ Metformin 500 mg ยาแก้เบาหวานที่กินมาหลายปี ดีนะเม็ดนิดเดียว ฮึ่ม

ขวดถัดมาก็เป็นยาใหม่เหมือนกัน Levothyroxine 25 mcg เป็นยาแก้ Hypothyroid เห็นอีหมอบอกว่ากินไปเรื่อยๆ ไม่มีกำหนด ก็เหมือนยาตัวอื่นๆ แหละ จะบอกทำไมฟระ อันนี้เม็ดกะจิ๊ดริดน่ารัก กินตอนท้องว่างตอนตื่นนอนเช้า ห้ามกินอะไรไปอีก 2 ชม. ห้ามกินยาหรือวิตามินใดๆ ภายใน 4 ชม.

ขวดต่อมาเป็นขวดนางเอก เป็นยาคู่บารมี แต่อิชั้นไม่ติดนะคะ เพียงแต่ต้องมีติดตัวไว้ตลอด Vicodin 5/500 -- 5 mg ยาตัวนี้เป็นยาเสพติด คนติดกันทั่งบ้านทั่วเมือง จริงๆ มันคือฝิ่นนั่นเอง น้องๆ เฮโรอีนเลยนะ เป็นยาแก้ปวดแบบแรงโพดๆ ความแรง 6 เท่าของพาราเซตตามอล หรือ Acetaminophen อิชั้นจะกินยานี้เวลาปวดท้องผีบ้าซึ่งปวดมาตั้งแต่เล็กๆ ปวดหงิกปวดงอ เดินไม่ได้ ปวดอยู่ 1-2 วัน แล้วก็หายไปแบบไม่ทิ้งร่องรอยว่าเมื่อวานปวดท้องแทบตาย แม่พาหาหมอตั้งแต่เล็ก พาตัวเองหาหมอเพราะไอ้โรคปวดบ้าเนี่ยตั้งแต่สาวจนแก่ ทำอัลตร้าซาวนด์ไม่รู้กี่ครั้ง ทำฉีดสี เป่าท่อนำไข่ ทำสารพัด หมอไทย หมอฝรั่ง หลายสิบหมอ ไม่เคยมีคำตอบว่าเป็นเพราะอะไร อยู่เมืองไทยก็กินยาอะไรจำชื่อไม่ได้ เม็ดอ้วนๆ รีๆ เหลืองๆ และอีกหลายขนาน กินเป็นกอบเป็นกำ กินไปงั้นๆ พอให้ทุเลาแต่ไม่หายเป็นปลิดทิ้ง พอมาอยู่ที่นี่เจอไอ้ฝิ่นนรกนี่เข้า ปวดแทบตายเมื่อกี้นี้ อีกครึ่งชั่วโมงก็วิ่งไล่ตีลูกได้ตามปกติ ขนาดผ่าตัดคลอดลูกตัวขาดครึ่ง หมอจัดไวโคดินให้ ผ่าปุ๊บอีกแป๊บนึงเดินให้ว่อนโรงบาลไม่เจ็บไม่ปวด ผ่าริดสีดวง เชอะ....เรื่องเล็ก ซัดเข้าไป 2 เม็ดก่อนเช็คเอ๊าท์ ออกจากห้องผ่าตัดแวะไปกินอาหารไทย ฟาดแกงเผ็ด กลับบ้านครี่ได้สบายตรูดไม่มีซี้ดดด....ซ้าดดด.... 5555 ไอ้ไวโคดิน 30 มะเล็ดที่ได้มา...อิชั้นก็จะอยู่รอดไปได้ 2-3 เดือนโน่นแหละ แต่เวลายา kick-in มันสยึ๋มกึ๋ย เหมือนอยู่ใน twilight zone คลื่นไส้ สะหลึ๋มกึ๋มมากมาย บางทีจำเป็นต้องกินตอนขับรถเพราะปวดมากๆ โหยยยย…หูยยยย… กรูจะขับรถพาลูกตลอดปลอดภัยถึงบ้านมั๊ยวะ ยาอันตราย อย่างที่เค้าบอกจริงๆ ค่ะ

สุดท้ายในรูปก็คือเพื่อนซี้เพื่อนเกลอที่ต้องไปไหนไปกัลลล์ Veramyst ยาพ่นจมูกแก้โรคภูมิแพ้ แพ้ไปหมด แพ้ฝุ่น แพ้สัมผัส แพ้หญ้า แพ้น้ำ (อย่าชวนไปเดินป่าเชียว 5555 กรูตาย..แน่ ตอนเข้าไปเป็นอู๋อยู่ดีๆ กลับออกมากลายเป็น ) แพ้ยา แพ้อาหารบางชนิด เป็นมาตลอดชีวิต ถามเด็ดแม่อิชั้นดูได้ น่าเบื่อมากอีขี้แพ้ 5555 เล่นอะไรก็ไม่ค่อยชนะใครเค้า แพ้ตลอด 555 ตอนเด็กๆ ก็ดูแลกันไปตามอาการ ไม่ได้หามดหมออะไร พอโตๆ มาดูแลตัวเองก็กินยาเรื่อยมา หลายปีมาแล้วเลี่ยงๆ การกินยา พยายามใช้ยาพ่นอย่างเดียว ใช้ยาพ่นมาหลายตัว สุดท้ายมาเอาอยู่ที่ไอ้ขวดนี้ ก็พ่นก่อนนอน ถ้าวันไหนอาการรุนแรง หูตาตูบ ไอจามไม่หยุด น้ำตาฉ่ำ เศร้าโศกตลอดวันก็พ่นตอนกลางวันด้วย เค้าให้พ่นได้แค่วันละครั้ง ไม่จำเป็นอย่า “เบิ้ล” 5555 หรือเพิ่ม Claritin เข้าไปอีก 1 มะเล็ด if need อันนี้โรคประจำองค์หมออู๋จัดได้เอง 555 แต่ไอ้ยาพ่นจมูกนั่นต้องแพทย์สั่งนะเค๊อะ

มาดูรูปยาล๊อตเดือนที่แล้ว มีแปลกประหลาดอยู่ 5 อย่าง จริงๆ ต้องเรียกว่าไม่ประหลาดสิ เพราะอันนี้ได้มาก่อน ไอ้พวกได้มาใหม่สิเน๊าะที่ประหลาด ยาในรูปนี้กินมานานแล้ว ที่เห็นก็มียาแก้ปวดขวดใหญ่ 2 ขวด Naproxen 500 mg จริงๆ มันก็คือ Aleve ที่หาซื้อได้เองไม่ต้องให้หมอสั่งในชื่อทางการค้า “อะลีฟ” แก้ปวดหัว ลดไข้ ใช้แก้ปวดกล้ามเนื้อ เพราะเมื่อก่อนปวดข้อมือซ้ายมากๆ ปวดตั้งแต่คลอดไอ้ตี้โน่นแหละ คืออุ้มลูกแล้วมันบิดเอี้ยวห้อยโหนไปมาจนข้อมือพลิกแหละ ปวดจนนอนไม่หลับ หมอจ่ายยานี้ให้ก็กอนไปงั้น สามปีผ่านมาข้อมือที่ปวดก็ค่อยๆ ทุเลาลง ตอนที่ปวดก็กินบ้างไม่กินบ้าง แล้วก็เลิกกินไปนานแล้ว แต่ราคาขวดนี้แค่ 40 เซ็น ก็เลยบอกหมอสั่งๆ มาเหอะ ถูกดี ตอนนี้อีซะมีกินแทนซะนี่ (ผิด กม. นะคะ กินยาที่เลเบ้วชื่อคนอื่น) แต่เดือนนี้บอกหมอว่าไม่เอาแล้วมีตุนอยู่อีกขวดนึง ส่วน Ibuprofen 800 mg อันนี้ก็เป็นยาแก้ปวดสามัญประจำบ้านทั่วๆ ไป หาซื้อได้ตามร้านในชื่อว่า Motrin แต่ที่หมอสั่งให้จะเป็น double strength 800 มก. มอทรินที่ขายทั่วๆ ไปจะเป็นไอบูโพรเฟ่น 400 มก. ก็ใช้ลดไข้แก้ปวดเหมือนๆ พาราฯ เป็นพิษเป็นภัยต่อไตและตับพอๆ กัน หมอสั่งให้เพราะอยากให้ใช้แทนไวโคดินเวลาอาการปวดไม่รุนแรง เค้ากลัวอิชั้นจะติดยาค่ะ ได้มาก็ไม่เคยแตะ พอราคาถูกๆ 40-50 เซ็น อีพวกอินลอว์ชอบมาขอก็เลยตุนไว้เรื่อยๆ ปวดหัวตัวร้อนก็จัดหามากินเองบ้าง จัดให้ลูกให้ผัวบ้าง หมออู๋จาดห้ายยยยยย……..

ส่วนไอ้ Crestor พูดไปแล้ว ก็กินมาครบปีพอดี เริ่มกินตอนสุขภาพเมื่อปีก่อนตอนที่เค้าตรวจพบว่าคลอเรสเตอรอลชักสูง ไม่ถึงกับเป็นอันตรายแก่ชีวิตแต่หมอแนะนำให้ควบคุมไว้ให้ดี พอมาตอนนี้ก็ให้เลิกกินซะ และเขวี้ยงทิ้งไปเลย ขวดต่อมา Enalapril 2.5 mg เป็น generic ของ Vasotec เป็นยาควบคุมความดันทุรังสูง ก็กินเรื่อยๆ มาถึงแม้ความดันจะปกติเรื่อยมาก็ตาม หมอไม่ยักกะบอกให้หยุด แต่เม็ดจิ๋วนึง เลยทนกินได้เรื่อยมา ขวดต่อมา Metformin 500 mg พูดถึงไปแล้ว กินมาหลายปี กินกันทั้งตระกูล ทั้งสะเด็ดแม่และพี่หญิงใหญ่รวมทั้งคุณพี่เขยด้วย แล้วก็มีเกลอแก้วไวโคดินและเวร่ามิสต์อยู่ในรูปด้วย

คราวนี้มาดูกล่องยาอิชั้น รูปนี้เป็นยาและวิตามินที่กินทุกวันก่อนที่จะเปลี่ยนไปนิดหน่อยจากคอมมานล่าสุดจากหมอคาน กล่องใหญ่กินตอนเช้าพร้อมอาหาร กล่องเล็กกินก่อนนอนค่ะ หมอคานบอกให้อิชั้นกินยาชุดใหม่ไป 1 เดือนแล้วให้เสนอหน้าไปหาเค้าอีกทีดูว่าร่างกายทำปฏิกริยาต่อยาชุดนี้อย่างไร เฮ่ออออ…เจาะเลือดกรูไปเป็นโอ่งๆ อีกแน่เลย ยิ่งโลหิตจางอยู่ด้วย ฮึ่ม

อันนี้เป็นวิตามินกัมมี่ของทั้งครอบครัว หมออู๋จัดเรียงไว้ถวายครอบครัวให้กินพร้อมๆ กันก่อนนอน ส่วยในถุงก็จะห้อยไว้ที่ไมโคเวฟให้รอมมี่กินในตอนเช้า คือรอมมี่ต้องไปโรงเรียนก็จะเข้านอนก่อนใครๆ กว่าแม่จะแจกวิตามินก็โน่นแหละ ก็หลังเที่ยงคืน...เด็กๆ จะเน้นวิตามินรวม เพิ่มวิตตามินซี ดี3 แคลเซี่ยมและไฟเบ้อร์เข้าไปด้วยเพราะไม่ค่อยกินผักกัน แม่กับพ่อก็ฟาดเซนทรั่มแล้วก็กัมมี่เหมือนๆ ลูก แต่แม่ก็กินบ้างไม่กินบ้าง เพราะกินยาก็เยอะแล้ว นี่ไม่ได้เอาวิตามินของอีก๊อตมาให้ดู 55555 ซะมีอิชั้นแด๊กวิตามินวันละ handful ค่ะ เพราะมันกลัวตายยยยย….มว๊าก 5555

The greatest wealth is health.

ช้อปปิ้งของใช้สามัญประจำบ้าน

หลังจากไม่ได้ช้อปจุ๊บจิ๊บอยู่พักใหญ่ๆ แล้ว ไม่รู้อะไรไม่อยากไปไหนเลย ทั้งๆ ที่อากาศกำลังดี ไม่ร้อนไม่หนาว เวลาอยากได้อะไรนิดหน่อย กับข้าวกับปลา ข้าวของเครื่องใช้ ก็จะบอกให้สามีนักช้อปไปซื้อหามาให้ ไม่งั้นก็ไปแวะซื้อแบบด่วนๆ ตอนไปรับลูกจากโรงเรียน ให้ลูกรอในรถ-แล้ววิ่งปรู้ดเข้าปรู้ดออกแล้วก็บึ่งกลับบ้าน ตอนนี้เผือกมาก 555..ปั๋วว่างั้นค่ะ ไม่เผือกได้ไง อยู่บ้านยังชะโลมกันแดด

…ติดซะแระ เลิกยาก ปกติอิชั้นจะทะมึนมากในช่วงซัมเม่อร์ เป็นเพราะแตร๊ดแตร๋เข้าออกนอกบ้านไม่ได้หยุด ขับรถนี่แหละที่ต้องโดนแดดเผาจนเกรียม ดำไม่กลัวค่ะ แต่มันแสบไหม้นี่เจ็บปวด คัน และกลายเป็นราชินีคางคกนี้สิ สาหัสยิ่งนัก มาดูกันว่าได้อะไรมาบ้าง

ก่อนอื่นที่ไม่ต้องอวดต้องโชว์กัน-ก็พวกน้ำยาซัก ผงซักฟอก น้ำยาปรับผ้านุ่มทั้งหลาย จริงๆ ไม่ค่อยมีอะไรวิสามัญมาอวดหรอกค่ะ แต่ที่ไม่เคยหยุดภาคภูมิใจคือกิจกรรม clip coupons ที่ชอบเหลือเกิน ยิ่งทำก็ยิ่งสนุก ทำมากไปก็เหมือนเป็นบ้า ซื้อของไม่จำเป็นต้องซื้อมาเยอะแยะ เพียงเพราะต้องการใช้คูปอง 555 ที่ให้ดูตัวอย่างใบเสร็จเป็นการซื้อ Olay Pro-X จากราคาเต็ม $41.49 ซึ่งถือว่าถูกกว่าที่ร้านอื่นๆ ขายอยู่แล้ว แต่วีคนั้นมีโปรลดพิเศษ $9.99 แล้วพอดีมีคูปองตัดจาก นสพ. อีก $3.00 สรุปอิชั้นจ่ายไป $28.50 บวกภาษีอีกนิดหน่อย ถูกสะใจจริงๆ คิคิ

รูปบนนี้เป็นเรื่องรักๆ 5555 รักสุขภาพค่ะ คือมีคูปองของเซนทรั่ม ลด 3 เหรียญอยู่ 2 ใบ แล้วที่ร้านเค้ามีโปรฯ ซื้อ 1 ขวดที่ 2 ลด 50% ที่รักสก๊อตต์ก็เลยลากมาซะ 2 ชุด ของคุณเมีย 1 แล้วก็ของตัวเอง 1 ส่วนวิตามินอะไรๆ ที่เป็นยี่ห้อ Nature Made ก็ซื้อ 1 แถม 1 เลยซื้อมาอีก 2-3 อย่างที่ขาดและเกือบหมด ส่วนเบบี้แอสพรินของ Bayer นั่นทดต้องรับทานตามที่แพทย์สั่งค่ะ วันละ 1 มะเล็ดก่อนนอน เพราะเป็นฟามดันโลหิตลูง เบาหวาน ยาสีฟันกับโกเต๊กรุ่นใหม่นั่น ได้มาฟรีๆ ฮิฮิ เพราะจ่ายไปเท่าไหร่เค้าคืนเป็นคูปองเงินสดไว้ใช้ในการซื้อคราวหน้า มาให้เต็มๆ จำนวนเลยค่ะ ส่วนโลชั่นทาสิวนั่นก็สำหรับลูกสาววัยสิว เห็นเค้าเลื่องลือในแม๊กกาซีนหลายเล่มว่าเจ๋งยิงนัก รอดูว่ามันเวิ๊กหรือปล่าว ซื้อให้หลายยี่ห้อแล้ว สุดท้ายอาจต้องพาไปหาหมอผิวหนังอีกแน่เลย อันนั้นแพงมากกกกก…. เพราะประกันบ่จ่ายเด้อ…

รูปนี้เป็นของที่สุดที่รักจัดซื้อจัดหาให้ในวันแม่ ไอ้ดอกไม้นั่นดูเฉาๆ พิการเหลือเกิน เพราะไม่ได้แกะออกจากช่อห่อโบว์สวยซะหลายวัน แช่น้ำทิ้งไว้ในซิ้งค์ในครัวซะหลายวัน 555 จนอิก๊อตทักท้วงน้อยใจ 555 ส่วนโอเลย์ชุดนี้ก็เป็นอะไรที่อยากลองใช้อยู่พักใหญ่แล้ว แต่มันราคาโหดหน่อยๆ เลยไม่อยากซื้อเอง พอสามีบอกว่าวันแม่อยากได้อะไร ก็เลยบอกอยากได้ นี่ๆๆๆๆๆ แล้วก็นี่ สรุปได้มา 3 ชิ้นที่เห็น กับอาหารอร่อยหรู 1 มื้อ ก็จะลองใช้ไปเรื่อยๆ ส่วนที่มีอยู่เต็มตู้เย็นก็แช่เย็นกันไปก่อน 5555 เดี๋ยวก็วนเวียนกลับไปใช้เองแหละ เวิ๊บยู เวิ๊บยู

มาถึงซักล้างไอเท่มใหม่ ไอ้ที่ล้างจานไม่ใหม่หรอก Cascade เป็นของที่ใช้ๆ อยู่มานานแล้ว แต่ว่ามีคูปองลดถุงละ 2 เหรียญ ส่วนไอ้หลอดๆ นั่น Plastic Booster ของ Cascade ก็ลดเหลือหลอดละ 2 เหรียญ เลยลากมาตุนซะอีก 6 หลอด เพราะใช้เปลือง ที่บ้านใช้แต่พลาสติก โดยเฉพาะไอ้ทัพเพอร์แวร์ที่รักทั้งหลาย ล้างไม่ดีจะเป็นเหนียวๆ อยู่เรื่อย ต้องบีบไอ้นี่ใส่เครื่องล้างจานไปด้วยช่วยได้เยอะเลย ส่วน Tide ขจัดคราบนี่ไม่เคยซื้อมาใช้ พอดีมีคูปองลด 3 เหรียญเลยลองซะหน่อย ไอ้พวกนี้ทำเป็นก้อนๆ น่ากินยิ่งนัก 555 โดยเฉพาะไอ้ก้อนเขียวฟ้านั่น 5555

ตอนนี้แพนทีโละใหญ่ทั่วประเทศ 555 พูดเองไม่มีใครพูดหรอก เพราะเค้ามีออกมารุ่นใหม่ อวดอ้างสรรพคุณว่าฟอร์มูล่าใหม่ โดยมีหีบห่อและเลเบ้วใหม่น่าใช้กว่ารุ่นเก่าที่เห็นจนชินตา จากที่เคยทำงานเกี่ยวข้องกับการซัพพลายวัตถุดิบให้กับเจ้าสำนักผลิตภัณฑ์หลายยี่ห้อดังในเครือเค้า เคยมีคำถามในใจที่ไม่เคยถามใครว่า มันมีอะไรต่างกันจริงมั๊ยว้า….สำหรับสูตรผลิตภัณฑ์ที่ต่างๆ กันไปตามคำโฆษณา หรือแบชเดียวกันหมด แค่กรอกใส่ขวดติดเลเบ้วต่างๆ กันไป 55555 ส่วนที่ซื้อมาจริงๆ มีมากกว่าที่เห็นในรูป แต่ไปซื้อมาหลายรอบรวมๆ แล้วเยอะจนหน้าเกลียดเลยแหละ Ice Shine นี่เป็นรุ่นที่คุณรอมเค้าพรีเฟอร์ค่ะ ทั้งหมดนี้และที่ไม่เห็นในรูปซื้อมาในราคาลด 50 ปูเซ็งค่ะ ส่วนอินฟิวเซี่ยม 23 นั่นเป็นลีฟอินทรีตเทนต์ตัวดังของเค้า ใส่แล้วผมไม่เหนียวหนืดดีค่ะ นี่ก็ได้มาฟรีๆ ได้คูปองเงินสดคืนมาหมด ส่วนสเปร์สารพัดประโยชน์นั่นซื้อเพราะขวดและฉลากดูเก๋าๆ ดี ราคาไม่แพงสองเหรียญกว่า เอามาไว้ใช้สารพัดโอกาสในครัวค่ะ ไอ้โฟมฆ่าเชื้อโรคก็ขวดละเหรียญ เอามาไว้ในรถ ขวดใหญ่พอสมควรใส่กระเป๋าไม่ไหว หนัก….เกิ้นนน.. ขวดละ 8 ออนซ์ค่ะ บางทีลูกๆ รวมทั้งแม่ด้วยกินจุบกินจิบกันในรถตลอด แบบเจลขวดปั๊มเนี่ย พอหน้าร้อน รถจอดทิ้งไว้จะร้อนจัดจี๋เลยเชียว อากาศในขวดขยายตัว ดันให้เจลไหลล้นออกมาทางหัวปั๊ม เปื้อนเปรอะเลอะเทอะหลายหนแล้วค่ะ ไม่รู้ไอ้โฟมนี่จะทานทนฮีทได้เท่าไหร่

อันนี้จะเรียกว่า “วิสามัญ” พอได้มั๊ง 5555 เจ้าที่นวดตัวเนี่ย อันไม่ใหญ่ไม่โตยาวประมาณ 7-8 นิ้วได้ เลือกสั่นได้ที่ลูกบอลหรือที่ด้ามจับ พอดีไปเห็นเครื่องนวดหน้าราคาแพง…สองร้อยกว่าเหรียญเข้า อยากได้แหละ แต่ไม่ใช่ของจำเป็นไม่มีแล้วตาย จะมา spurge อยู่คนเดียวในบ้านได้ไง น่าละอายนิ พอแก่แก้มชักห้อย เหนียงชักยาน ร่องแก้มก็ชักลึก 5555 ปลงไม่ได้ 555 ไอ้นี่ราคา $9.99 ราคาพอทน พังก็โยนทิ้งไป-ซื้อใหม่ได้ ลูกผัวยังมีข้าวปลากินอิ่มหนำได้อยู่ 5555 เวลานอนดูทีวีก็ถูๆ ไถๆ ไปเรื่อยๆ เผื่อว่ามันจะดี 555 ส่วน Tweezerman เป็นยี่ห้อที่ชอบนะ มีแหนบเค้าอยู่ 3 อัน ที่ดัดขนตา กรรไกรตัดเล็บ กรรไกรตัดหนัง คุณภาพเริ่ดๆๆๆๆ ชอบ ราคาโหดนิดๆ สำหรับทดคนยาก ก็รอซื้อตอนมันลดราคาเท่านั้น 555 ไอ้ชุดแปรงคิ้วอันนี้ น่าใช้มากมาย ลด 50% แล้วราคา $10.00 เลยซื้อมา แปรงคิ้วเป็นอะไรที่หยิบจับใช้แทบทุกวันหรือทุกครั้งที่แต่งหน้า ไม่ต้องดีหรือแพงมากมาย อันนี้ถือว่าแพง แต่คุณภาพดีเกินราคาเลยแหละ ด้ามเป็นไม้ ฐานที่วางแข็งแรงดี แต่มันตั้งเด่แบบนี้น่าจะอมฝุ่นดีนักเชียว ไม่ไฮยีนเลย ไว้จัดระเบียบข้าวของเครื่องแต่งหน้าก่อน…หาที่เก็บให้มิดชิดซะหน่อยคงจะดี ส่วนสตรอเบอรี่ลูกนั้น…เป็นลูกสุดท้ายที่เหลืออยู่ในตู้เย็น เห็นแล้วงงๆ กะมังเบอเริ่มเทิ่มเหลือให้เหงาหนาวเหน็บอยู่ลูกเดียว ทำไมไม่มีใครกินวะ เหลือไว้ทำไม เพราะสตรอเบอรี่ บลูเบอรี่ ซื้อมาแล้วหายวับไปกับตาเลย ทุกคนชอบกินกันแบบไม่นึกถึงคนข้างหลังเลยแหละ นี่เป็นลูกเดียวที่คุณแม่อู๋ได้รับทานสำหรับล๊อตนี้ 555

รูปนี้โปรดสังเกตการใส่แว่นของไอ้ตี้ ไม่รู้ทำไมมันต้องใส่ทับหูมันทุกที ไปปรับเปลี่ยน จับช่วยยังไงมันก็จับใส่เองใหม่ทับหูไว้แบบนี้ทุกที ลูกหนอลูก ประหลาดกันจรี๊งงงง…. ส่วนรูปหนูดีกับเพื่อนนั่น เป็นวันที่เค้าให้แต่งตัวเป็นแฝดกัน เพื่อนเลิ้บเค้ากับแม่ไปซื้อเสื้อ+หมวกเอามาส่งให้ถึงบ้าน น่ารักดี ส่วนรถแดงนั่นก็ซื้อให้ไอ้ตี้ใหม่ คนมันรวยช่วยไม่ได้ คราวนี้ “ดอดจ์-ไวเป้อร์” เชียว 5555 ซื้อรถบ่อยมากบ้านนี้ แต่เลี้ยงไม่โตซักคน อันนี้อิแม่ได้คูปองเงินสดคืนมาหลายเหรียญอยู่ แค่ $4.99 แม่เลยไม่ขัดใจ 5555

Have A Nice Day Everyone.!.!.

Vitamins

Daily dose: Best vitamins for your family

by Liz Vaccariello, Editor-in-Chief, PREVENTION, on Tue Aug 19, 2008 12:22pm PDT

In a perfect world, one industrial sized bottle of vitamins would fulfill the nutritional requirements of your entire clan. Alas, the reality is that you, your kids, your husband, and even your Mom and Dad all have different needs. To make sure everyone is covered, follow this cheat sheet:

Your pre-teen or teen needs: Calcium. This is their one big shot at building a strong skeleton, but kids usually get far less than the 1,300 mg of calcium they need, according to experts.

Food or Supplements? Food. The calcium in milk, cheese, yogurt and dark leafy greens helps build more bone mass that popping a pill. Not all kids are milk drinkers (or green eaters) so stock up on string cheese or low-fat Greek yogurt paired with fruit and honey it’s practically dessert.

You and your husband need: Vitamin D. Study after study shows that the “sunlight” vitamin can lower risk of several cancers by as much as 50% and lower your risk of death from ANY cause yet 74% of all Americans don’t get enough of it.

Food or Supplements? Supplements. It’s hard to find the 1,000 IUs per day experts are now recommending from food, and if you live in a northern state you may not get enough sun exposure (your skin makes Vitamin D from sunlight). Look for D3 that’s what your skin makes from the sun.

Your Parents Need: Vitamin B12. Up to 40% of older adults suffer from a B12 deficiency, and it’s essential for a healthy immune system, plus it can keep memory sharp.

Food or Supplements? Both. Synthetic B12 in supplements and fortified food is easier to absorb. Suggest that they take 2/4 mcg of B12 or eat a serving of B-fortified food. If mom or dad take antacids or medications for ulcers make sure they take an additional 400 mcg a day these meds can mess with B12 absorption

มีให้อ่านต่ออีกนะ ดีเชียวแหละ ไม่เยิ่นเย้อมากมาย ไปอ่านกันซะ

Thanks > > http://shine.yahoo.com/channel/health/daily-dose-best-vitamins-for-your-family-240758/

คราวนี้มาดู ว่ามะนุดบ้านนี้กินวิตามินอะไรกันบ้าง เริ่มที่ไอ้ตี้ 2 ขวบครึ่งเลย รูปรวมหลายๆ ขวดคือวิตามินของมันทั้งหมด แต่หลักๆ มันกินวิตามินรวม Gummy Vites (Gummy Bear) หรือ Cars วันละ 1 ตัว ส่วนแคลเซี่ยมกับโอเมก้า-3 มันไม่ชอบเพราะเคลือบด้วยเกล็ดน้ำตาล คง “หยะแหยง” ด้วยเหตุผลส่วนตัวของมันมั๊ง หลังๆ มาไม่ค่อยยอมกิน ยังไม่หมดอายุก็เลยเก็บไว้ ส่วน Power C Gummy นั่นเป็นของผู้ใหญ่ ปกติก็จะตัดให้กินวันละครึ่ง แต่ตอนนี้ให้ไปเต็มๆ 1 กัมมี่เลย เพราะ Swine Flu Outbreak เลยกระหน่ำ Mega Dose มันคงไม่เป็นไรหรอก (มั๊ง) หมออู๋จัดห้ายยยยย….5555

ส่วนรูปก้อนนี้ก็เชิญชมกันตามสะดวก คุณนายรอมเค้าไม่ค่อยมีวินัยเรื่องกินวิตามินหรอก ต้องคอยบอก คอยเตือน และคอยด่า ก่อนหน้านี้ชอบแอบเอากัมมี่ของน้อง เอามากินเป็นขนมทีละ 3-4 ตัว เราก็กลัวมันเป็นอันตราย แต่ไอ้กัมมี่พวกนี้ไม่มีธาตุเหล็ก (ซึ่งหมออู๋คิดและเชื่อว่า OD แล้วอันตรายถึงสมองพิการ โคม่า หรืออาจถึงชีวิต) พูด (ด่า) ก็ไม่ค่อยฟัง จนบอกกินเข้าไป กินให้ตายรู้แล้วรู้แร่ดไปเลย ถึงได้เลิก ก็กะว่าถ้าวิตามินของมันขวดนี้หมดก็จะให้มันกลับไปกินกัมมี่เหมือนน้องตามเดิม มันคงรู้สึกแย่ๆ ว่าทีเมื่อก่อนให้กินแบบกัมมี่ ไหงตอนนี้ให้กินแบบมะเล็ด ตอนเล็กๆ ก็ให้กินกัมมี่แบบน้องนี่แหละ แล้วเสริมแคลเซี่ยมกัมมี่ พอเห็นแอบเอาแคลเซี่ยมทิ้งขยะ เลยเปลี่ยนเป็นแบบ Teen’s ให้มัน เรื่องมากจริงๆ อีลูกสาวคนนี้

ส่วนของไอ้แด้ดดี้นั่น “บางส่วน” เท่านั้น มันแด๊กวิตามินจนอิ่มแหละ ไม่รู้ไอ้ตลับตับนี้เป็นของมื้อไหน 555 ขี้เกียจขนออกมาถ่ายรูป เพราะเยอะมากกกกก….. ส่วนหมออู๋ก็กินแค่นั้นแหละ เพราะเป็นคนไม่ชอบกินยา (ยาสารพัดโรคที่ต้องกินอยู่ทุกวัน..ก็…กะเดือกแทบไม่ลง เฮ้อ..) จะให้กินวิตามินเป็นกอบเป็นกำก็ไม่ “สามารถ” จริงๆ เมื่อก่อนไม่มี CDR ก็จะกิน Chewable C เป็นหลัก ก็เลยได้ลดๆ ตัดๆ Vit C ไปบ้าง แต่กลับมาฮึกโหมอีกก็ตอนที่ไข้หวัดหมูระบาดนี่แหละ

Jury Summons & ของฝากจากเมืองไทย

ส่งมาอีกแล้ว ส่งมาได้ทุกปี เบื่อๆๆๆๆ ก็ต้องให้ “แต-หลอ” กาช่องที่ว่า…I do not have sufficient of the English Language. ทุกที 5555 จะให้ไปเป็น jury ได้ไง รู้ตัวดีว่าเป็นคนที่ค่อนข้าง emotional และหาความยุติธรรมในใจหรือนอกใจก็ไม่มี ไม่ใช่เปาบุ้นจิ้นกลับชาติมาเกิดนิ ขนาดลูกตีกันยังเข้าข้างได้ตัวเล็ก ตะล๊อดดดดด…. 5555 เดี๋ยวต้องรีบเมล์ไป จะได้ไม่ต้องโดนทั้งปำทั้งจับ ทั้งปรับทั้งจำ 5555 (ถ้าทั้งจับทั้งปล้ำ…ก็ต้องโชว์แม่ไม้มวยไทยกันหน่อย 555)

จริงๆ การที่จะได้ทำ jury duty ก็ต้องถูกเรียกไปแบบนี้แหละ ไปให้เค้าสัมภาษณ์ก่อน ก็ไปรอหมดวี่หมดวัน เค้าก็ต้องเลือกคนที่เหมาะสม แต่ถ้าได้รับหมายแล้วไม่ไปตามนัด ไม่ชี้แจงข้อขัดข้องที่ยอมรับได้ ก็ถือว่าทำผิด กม. จะมาโกหกว่าไม่ว่าง ไป ตจว. ทำงาน-ลาไม่ได้ นั่นไม่ได้เลย เพราะนายจ้างต้องให้ลูกจ้างลาไปรายงานตัว มีธุระจะเดินทางไปโน่นนี่ ก็ไม่ได้ เพราะเค้าส่งหมายมานิมนต์ไปเนี่ย..เค้าให้เวลาร่วมเดือนหรือเดือนกว่าๆ ก่อนที่จะถึงวันนัด ถ้าป่วยไข้ไม่สบายก้ต้องแบบนอนโรงบาลเลยนะ…ถึงจะรอด สำหรับอิชั้นทางออกที่ดี อีซี่และปลอดภัย คือ ภาษาอังกิดช้านไม่ดี๊ ไม่ดี ปล่อยชั้นไปเหอะ 5555 จริงภาษาอังกฤษของอิชั้นมันก็พอใช้ได้ แต่ไม่ได้เลิศเลอเพอร์เฟ๊คแบบมาเต้อร์ทัง เพราะไม่ใช่ภาค่อตพ่อค่อตแม่อิชั้น แต่ด่าฝาหรั่งได้ละกัน 555 คนที่ถูกเลือก… ก็ต้องไปร่วมพิจารณาคดีความ เป็นหลายๆ วัน ถึงหลายๆ สัปดาห์เลยแหละ หลวงเค้าก็จ่ายชดเชยค่าแรงค่าจ้างให้…คิดกันยังไงก็ไม่ทราบ ไม่มีประสบการณ์ ก็แค่มาเล่าสู่กันฟัง กับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต

วันนี้ได้รับของที่เพื่อนเลิ้บ-สุมนา เอามาฝากจากเมืองไทย และของบางอย่างที่ฝากซื้อ (พวกยาหยูกนั่น) ต้องขอบคุณทั้งป้าแม้ว น้องจี้ด และน้องป๊อบ ที่เป็นธุระจัดการให้แถมฝากของมาอีกพะเรอ ขอบคุณค่าคุณๆ ขอให้เจริญๆ นะคะ 555 รูปก้อนนี้ก็เป็นกระเป๋ารักษ์โลกจาก DSM นิวเนมของโรวิไทย แล้วก็ CDR 20 หลอด (ของ Bayer หรอกนิ นึกว่า Roche มาตลอด 555) แก่แล้วไงต้องเพิ่มวิตามินซะหน่อย ซ่อมแซมส่วนที่สึกๆๆๆ แต่ยังไม่หลอ..นะจะบอกให้ เก๊กฮวย “หังโจว” ของโปรดของอีรอมเค้า ถุงร้อนกับถุงเสื้อกล้าม (ฝรั่งตะลึงมากมายกับไอ้ถุงเสื้อกล้ามเนี่ย 555) ส่วนยาแก้อักเสบชนิดที่มัน universal ทั้งของผู้ใหญ่และเด็ก เป็นยาคุณภาพ premium และราคา supreme อย่างแรงในอเมริกา คือหมอๆ ไม่อยากจ่ายเพราะราคาแพงและหลายๆ บริษัทประกันไม่คัฟเว่อร์จ้า (คุณหมอคนไทยที่รู้จักกันดี-บอกมาแบบนั้น) ยาราคาประมา 500 บาท ที่นี่ก็ประมาณ 500 เหรียญ ถ้าประกันคัฟเว่อร์ 80% co-pay 20% ก็ 100 เหรียญ เชียวนะคะ เพราะฉะนั้นต้องมีติดบ้าน เวลาไปหาหมอ-ถ้าหมอจ่ายยาแก้อักเสบก็ไม่ต้องเอาใบสั่งยาไปซื้อยา หมออู๋-ก็จะจัดการดูแลสมาชิกในครอบครัวซะเอง

ไอ้ยาใส่แผลให้แสบๆ ทิงเจอร์ Merthiolate กับ Betadine ที่ไม่แสบนั่น ต้องมีติดบ้าน (ป้าแม้วส่งมาให้ทาแสบๆ แสบแบบพี่แม้วเลยนิ 555) ส่วน SP กับ Easy 25 K นั่น กะว่าจะทำขนมอบให้สะใจ ไอ้ Rock Dildo นั่น 55555 ขอขำก่อน ไอ้สุมเล่าให้ฟังว่าโดนค้นกระเป๋าด้วย แล้วไอ้ ตม. มันลากไส้เอาของออกมาหมดรวมทั้งสากกะเบือหินอันนี้ด้วย น่าสงสารเพื่อนจัง 5555 มันคงแอบเอาไป กร๊ากกกก… ลับหลังกัน… Soft-spoken Thai lady with the Rocky Dildo 5555 ก็เคยบ่นๆๆๆๆ ว่าสากหินที่มีอยู่ ไอ้ตี้เอาไปโยนเล่นตั้งแต่ซื้อมาใหม่ๆ หักครึ่งเป็น 2 ท่อนเลย ต้องเอากาวช้างมาต่อไว้ เล่าให้เพื่อนสุมฟังอยู่บ่อยๆ มันเลยซื้อมาฝากซะให้สิ้นเรื่องสิ้นราว แต๊งส์หลายๆ นะเพื่อน

กิ๊บหู จ้า กิ๊บหู ที่อีรอมเค้าอยากได้มากกกกกก พอแกะกล่องออกมา อีมี่ก็เป็นบ้าเลย ติดคู่โน้นคู่นี้ ดีใจแบบกรี๊ดๆ เห็นน้าสุมบอก เค้ามีกี่แบบลากซื้อมาทุกแบบเลย พอมันเห็นตุ้มหู ก็เป็นบ้าอีก มันคงหูเน่าวันนี้เลย เพราะถอดเข้าถอดออกอยู่นั่น ส่วนไอ้ตุ๊กตาไฟกระพริบห้อยโทรศัพท์นั่น น่ารักดี ไม่อยากเอามาใช้เลยแหละ กลัวมันถ่านหมด หน้าตาเหมือนฝูงพวงกุญแจที่แม่จ๋าซื้อให้ไอ้ดีเลย แต่ตอนนี้หัวขาดหมดแล้ว 555 กลัวอีนังพวกนี้หัวขาดจัง แล้วก็มีทองคำเปลวที่พี่แม้วซื้อให้ 2 ห่อ ทีหลังฝากสร้อยคอทองคำ ก็จะเริ่ดนะพี่นะ 555 (ว่าจะเอาไว้แปะขนมเก๋ๆ น่ะ จริงๆ แล้วมันกินได้มั๊ยเนี่ย) ส่วนเครื่องประทินฟามงามนั่น เพื่อนๆ ซื้อมาฝากเพราะกลัวเพื่อนอู๋ตกกระแส บีบีครีมและแป้งไดม่อนมิสทีนที่ฮิตแรงมาก 555 และรีฟิวแป้ง Dior ด้วย-ทากันไป 3 ปี ไม่ต้องซื้อแป้งเลย ส่วนไอ้พวงกุญแจโครเชต์ตุ๊กตาหน้าหมวยนั่น อีมี่ก็ปี๊ดๆ เพราะชอบเจ้าการ์ตูนหมวยตัวนี้อยู่ ทึกทักเอาว่าหน้าเหมือนตัวเอง แต่แม่ยึดมาก่อน 555 เพราะน่ารักดี ไอ้ตะขอห่วงแขวนผ้านั่น เพื่อนสุมแบ่งมาให้ใช้ เลยได้ไอเดียกิ๊บเก๋หลายอย่าง อย่างนึงคือเอาไว้ตากแปรงแต่งหน้า ไม่รู้จะเวิร์คหรือปล่าว แต่มีไอเดียวิไลเสมอ นะ สิบอกไห่

ขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคน มากๆ เด้อ ถ้าได้กลับเมืองไทยเมื่อไหร่จะไปสมนาคุณอย่างแรง รอกัน “เงกกกกก….” ไปก่อนนะ เพราะไม่รู้เมื่อไหร่จะมีตังค์ซื้อตั๋วเรือบินขี่ไปเยี่ยมครอบครัวและเพื่อนๆ ที่เมืองไทย 555