ชีวิตก็ดำเนินไปตามปกติ ไม่ค่อยได้ออกไปไหน เพราะลูกปิดเทอม แต่เมื่อวานพาไอ้ดีไปหาหมอ ฉีดวัคซีน Gardasil เข็มที่ 3 (วัคซีน HPV เพื่อช่วยป้องกันโอกาสเกิดมะเร็งปากมดลูกค่ะคุณคู้นนน....ทั้งหลาย) เป็นหมอคนใหม่ ทนคนเก่าที่รักมากๆ ไม่ไหว เพราะพนักงานมันถ่อยถุนมากๆ อีหมอคนใหม่ก็แบบ “ตุ้มหมู” มากๆ ฟังยากชิบเป๋ง มาบอกว่า อีบั๊ฟฟี่รอมต้องฉึด MMR อีกเข็ม เพราะเข็มที่ฉีดกะหมอคนก่อนเมื่อ กุมภาฯ ฉีดเร็วเกินไป อ้าว อะไรของพวกอึงฟะ แต่ก็ให้มันฉีดแหละ อีรอมเนี่ย น่าสงสาร มันอาจจะโตไปเป็นยอดมนุษย์ซักอย่างแหละ หรือ บั๊ฟฟี่เกิร์ล 5555 เพราะมันฉีดวัคซีนมากกว่าใครๆ ในโรค ฉีดซ้ำฉีดซ้อน ไอ้เราก็ไม่ค่อยรู้ ดูตารางก็พาไปฉีด ไอ้หมอคนไหนบอกต้องฉีดนั่นนี่นะ ก็เออ-ออ ตามเค้าไปทุกที สงสารลูกเหมือนกัน จะทำอวดรู้ดี ไม่ให้ลูกฉีด ก็กลัวว่าถ้าเกิดมันเป็นอะไรไปร้ายแรง-ตัวเองคงเสียใจมากกว่าใคร ก็คงต้องรอดูกันต่อไป ดูมันตอนนี้ก่อนก็แล้วกัน
กลับจากหาหมอก็เลยพาลูกไปกินไอติม (ที่แม่ชอบ5555) ที่แดรี่ควีน เพราะว่าอยู่นอกเมือง (ของเมืองเล็กๆ ซะด้วย) ที่บันเทิงใจ หรือไปเดินเล่นแก้เซ็งตามห้างจนขาฉิ่งแบบเมืองไทยไม่มีหรอก อยู่บ้านนอกที่ห่างไกลตัวเมืองออกมา แต่โชคดีออกจากบ้านข้ามฟรีเวย์ไป เป็นที่เค้าเรียนว่า Truck Stop นะ ก็จะเป็นปั๊มน้ำมันใหญ่ยักษ์ ทีมีอาบน้ำอาบท่าให้พวกสิงห์รถบรรทุก มาจอดรถนอน มากิน มาพักรถ อะไรต่ออะไรแหละ พวกนี้มันขับแบบข้ามรัฐข้ามประเทศเลยนะเฟ้ย (ขับจนตูดเน่าเลยมั๊ง 55555) มีโรงเตี๊ยม มีร้าน Denny’s Wendy’s, Taco Bell, SubWay, ร้านสะดวกซื้อขนาดยักษ์ ฯลฯ (ภาษาอังกฤษ มี ฯลฯ ด้วย 5555) ที่สำมะคันมี Dairy Queen ด้วยยยยย….. ก็ขายหมาร้อน-ฮ๊อตดอกแบบต่าง (โปรดสังเกตุ "ร้านแล่กด่วน" ที่เห็นมีทั่วโลก แต่เมนูจะไม่เหมือนกันหรอก) กับไอศคีมที่เป็นไอค่อนของมันมีปลายแบบ “ม้วนหาสิลูก” นั่นแหละของแท้ เป็นว่าพาลูกไปแล่กมา ก็อิ่มหนำสำราญตามปัญญามีแบบปกติ
ไอ้มี่สั่งหมาร้อนราดชิลลี่ซ้อส+ชีสกับไอติมเบสิค แม่ก็กินหมาร้อนธรรมดากะไอ้ตี้แล้วก็ Chocolate Covered Strawberry Waffle Bowl ตามปกติเช่นกัน อันนี้ทั้งแม่และไอ้ตี้ต้องแย่งกัน เพราะไอ้ตี้ชอบบักสตรอฯ มากๆ (มันชอบเบอรรี่ทุกชนิด-โปรดแซบ) มันจะสวาปามบักสตรอเชื่อม-จนแบบแม่ป้อนไม่ทันใจ มีโมโห พอสตรอเชื่อมหมด สุดท้ายก็ต้องมีกรีดหวีดร้องจะกินถ้วยว้าฟเฟิ่ลนั่น แม่มันยังฟาดไอติมไม่หมด รีบๆ กินจน “เบรนฟรีซ” กลัวไม่ทันใจลูก จะได้หมดไวๆ มันจะได้กินถ้วยไง อ้วนเพื่อลูกจริง....จริ๊ง น่าสงสารเน๊าะ
เวลาไอ้ตี้เงียบๆ ไป ก็จะเจอมันแอบไปทำแบบนี้
ผมไอ้ก๊อตตี้ดูแปลกๆ มันก็หยิกหน่อยๆ เหมือนแด้ดดี้แหละ แต่ด้านหลังมันวนๆ แปลกๆ ไม่มีหางเต่านะ แต่เหมือนจะมีวนมาบิดๆ อยู่หลังหูขวา ไม่รู้เป็นเทรนด์ใหม่หรือปล่าว 5555 เชิญชม
อันนี้ดูเอาเอง 555555 มามี้อู๋อินเทรนด์ กระเป๋าแดงแรงฤทธิ์ ใบเบ้งๆ 5555
ต่อมา Canyon พิ๊งค์อย่างที่ปอบก๊อตชอบ 
อันนี้ Cliff ดูนุ่ม เด้ง น่ารับทาน
จากนั้นไปจ่ายหนี้ที่ลิมิเต็ดทู ได้เสื้อให้อีมี่ 2 ตัว จากตัวละ 29.99 ลดราคาเหลือ 13.99 เสร็จแล้วเดินเล่นกัน ไปแวะ ซื้อช๊อคโกแล๊ตกันนิดนึง ไอเดียอีมี่จะซื้อให้เป็นของขวัญวันพ่อ แต่พ่อจ่ายตังค์เองน้า..... 55555 จากนั้นก็พ่อก็พาไอ้มี่กะไอ้ตี้ไปร้านซานริโอ้ ไอ้ตี้ได้ไอ้ "แบ็ดซมารุ" สีน้ำเงินมา 1 ตัว มันมีสีดำอยู่แล้ว 1 ตัว ไม่เห็นมันเล่นอะไร ถือๆ แล้วก็ขว้างไปมาให้พ่อมันตามเก็บ 5555
พอหนังเริ่ม ไอ้ตี้เริ่มอยากหงุดหงิดหน่อยๆ แม่เลยควักเอาขวดนมให้ แต่ขวดนมกู้ภัยได้แป๊บเดียว แม่เลยต้องควักเอานมจากเต้าฟาดหน้ามันซะเลย เวิร์คเอฟเวอรี่ไทม์-555555 ไอ้ตี้เคลิ้มหลับไปเลย อดดูหนังซะ แต่แม่ดิ ถูกข้าฉึกบุกทะลายประตูหลังแบบขนลุกขนพอง ทำไงดีฟะ คิดถึงพ่อมันขึ้นมาทันใจ ไอ-วิช-ยู-เวอ-เฮีย เล้ยยยย.... มันจะได้อุ้มลูก เราจะได้ไปสู้รบปรบมือกับข้าฉึก ก็ได้แต่ทนไปก่อน ให้ไอ้ตี้หลับลึกๆ ก่อน พอดูแล้วว่าโอเคก็เอาไอ้ตี้นอนตักไอ้มี่ แล้วแจ้นตูดแป้นเลย โซนิคบูมมม......บึ้ม!!! 55555 ค่อยยังชั่ว แล้วแวะไปลากโค้กมาอีกแก้ว อกอีแป้นจะระเบิด มีเดี่ยมโค้ก 3.75 เหรียญค่า..... ขนาดกลางของไอ้กันก็ 32 ออนซ์ เท่ากับ เอ๊กซ์ตร้าลาร์จ-ของไทยเลยทีเดียว สรุป-หนังสนุกดี เด็กๆ ชอบ
ไอ้ตี้ตื่นมาอีกทีก็หนังจบพอดี พอออกมานอกโรง ไอ้มี่บ่นหิว (ตามระเบียบ) เลยกะว่าจะไป ได้ร์ฟตรู ที่ แมคโดเน่าส์ 5555 เน่าซะ พอจวนถึงแมคโดเน่าส์ ไอ้พวกข้าฉึกก็บังอาจบุกรอบสอง ไอ้มี่เกิดไอเดีย แม่ไปเข้าส้วมเดี๋ยวไอ้มี่จะเอาน้องไปเล่นของเล่นเอง เออ...ก็ได้วะ แม่ก็ไปจัดการกับข้าฉึก พอออกมาจากส้วม ไอ้ตี้กะไอ้มี่นั่งยองๆ รอหน้าส้วม สงสารมันจัง ไอ้มี่บอกว่า เห็นแม่ไม่เอากระเป๋าออกจากรถ (คว้าแต่เงินกับกุญแจรถวิ่งเข้าส้วมไปเลย) กลัวเค้าทุบรถ ถ้าไปเล่นเดี๋ยวจะมองไม่เห็นรถ โถ โถ โถ ลูกกรู ถ้าเค้าทุบรถต่อหน้าต่อตาจะเอาอะไรไปสู้เค้าฟะ หอบน้องอยู่ด้วย ก็เลยไปสั่งอาหารแล้วก็พากันแจ้นกลับบ้านดีกว่า
ไอ้ตี้ไปหาหมอคราวนี้ ไม่นานมาก ไปบ่ายสาม กลับถึงบ้านสองทุ่ม หักเวลาขับรถไปกลับออกซะ 1 ชั่วโมง หมอ พยาบาล มาตรวจสรุปว่าไวรัสแอ๊ทแทร๊กกก... ตอนนี้เด็กเป็นกันเต็มโรงบาล เฮ้อ....โล่งอก อีแม่ก็กลัวมันจะหาว่าเราเอาอะไรสกปรกให้ลูกกิน ต้องเร๊บพรีเซ้นไทยแลนด์เวลล์ตลอดเวลา 5555 เค้ายิ่งหาว่าเราเป็นชาวป่าเมืองเถื่อน ไอ้พวกฟาย ไม่รู้จักไทยแลนด์ ต่อๆๆๆ เค้าเอายากันอ้วกแก้อ้วก (กันหรือแก้นี่แหละ) มายัดปากไอ้ตี้ครึ่งเม็ด เอาเอ็นเทอร์เทนเม้นต์เซนเต้อร์มาปรนนิบัติไอ้ตี้กะไอ้มี่ เอาหนังยัดมาด้วย 3-4 เรื่อง จากนั้นก็เอาหวานเย็นมาให้ไอ้ตี้ 1 คู่ ไอ้มี่ 1 คู่ อีแม่อีก 1 คู่ ตามด้วย จู้สส์ให้ไอ้ตี้ 1 กล่อง โค้กให้แม่กะไอ้มี่คนละกระป๋อง ซักพักเอายาลดไข้มาอัดไอ้ตี้อีก จากนั้นก็คอยมาดูว่าไอ้ตี้กินได้ปล่าว อ้วกอีกปล่าว ไข้ลงหรือยัง คือมาสังเกตุอาการเรื่อยๆ พอเห็นมันกลับคึกคะนองดีเค้าเลยไล่กลับบ้าน โชคดีวันนี้ไม่ถูกเจาะ-ถูกทิ่มถูกแทงเหมือนครั้งก่อนๆ จบข่าวสาธาณสุข 
กลับเข้ามาถึงช่วงข่าวรายงานกรมพัฒนาฝีมือแรงงานและร้านเสริมสวย (จำเป็น) คือ ไปลากซื้อบัดตาเลี่ยน (หากสะกดผิด โปรดคิดอภัย) มานานหลายเดือนแล้ว ถึงมีวิดีโอสอนตัดมาด้วย ก็ไม่กล้าลงมือซักที แต่พอกลับมาจากโรงบาลเห็นหน้ามันโซมๆ จับไถซะเลย ถ้าพาไปตัดร้านก็ทีละ 15 บวกทิป 2-3 เหรียญ เข้าไปอีก ทุกๆ เดือนน่าเสียดายเงินเน๊าะ ไอ้บัดตาเลี่ยนราคา 27 เหรียญ ต้องเอาให้คุ้ม ก่อนหน้านั้นก็กลัวสารพัด ไอ้ตี้มันจะให้ความร่วมมือหรือปล่าวว้า ไอ้เครื่องนั่นทำเสียงหึ่งๆ จะไปกวนประสาทไอ้ตี้ให้คลุ้มคลั่งมั๊ยน้า จะตัดหูลูกออกมาด้วยหรือปล่าว หรือสุดท้ายมันยึกยักงอแงแม่จะ “บึ้ก” มันมั๊ยวะ ฯลฯ สุดท้าย ไถๆ ถูๆ ถากๆ มันหันไปมา มันหยุกหยิก เอาขวดฉีดน้ำให้มันเล่นช่วยได้เยอะเลย สุดท้ายออกมาเป็นที่น่าพอใจ พ่อมันชมไม่ขาดปาก ลูกข้าหล่อเหมือนข้าเล้ยยยยย แหวะ 
คือว่า..... รู้ๆ กันอยู่ว่าเดี๊ยนเนี่ย เป็นคนคี่อวดค่า 55555 ขอยอมรับอย่างหน้าชื่นตาบาน มีอะไรติ๊ดนึงก็อยากจะกู่ร้องให้ก้องโลก อยากอวดๆๆๆๆๆ ตลอดเวลา อวดลูกดี อวดว่าลูกดื้อ อวดว่าปั๋วบ้าๆ บอๆ อวดลูกข้าน่ารักที่ซู้ดดดดด... อวดว่ามีบิลค่าหมอที่ยังไม่ได้จ่ายเป็นปึกๆ อวดรองเท้าแตะที่ซื้อมาใหม่ อวดบ้านรกติดระดับ อวดกับข้าวที่ทำอร่อยบ้างไม่อร่อยบ้าง อวดว่าพาลูกไปเดินเล่นข้างบ้าน อวดว่ารถยางแตก (ไม่ได้เกิดบ่อยๆ) คืออวดไปซะหมด
ร่ายมาซะยาวยืด เข้าเรื่องสาเหตุที่ทำให้เกิดไอเดียวิไลในท๊อปปิคว่า “คี่อวด+คี่อิจฉา” คือเพื่อนเลิ้บของเดี๊ยน เค้าอวดมาว่าฝามีเค้าไปลากซื้อแหวนเพชรเม็ดเท่ามีทบอลล์มาเป็นของกำนัล อารมณ์ยินดีมันก็มีล่ะค่ะ เพราะว่าเป็นเพื่อนรักกัน แต่อารมณ์อิจฉาริษยามันดั๊นพลุ่งพล่านไม่อายใคร ต้องเอาของที่เรามีมาข่มค่ะ 55555 แต่ก็กลัวเพื่อนจะเสียใจ เพราะที่เรามีนะมันจะเรียกว่าใหญ่เฉยๆ ไม่ได้ ต้องเรียกว่า เพ็ดเม็ดเป้งๆ หรือ เรียก มหึมา จะดีกว่า 5555 ช่วยกันตัดสินหน่อยนะคะ จุ๊ๆ อย่าไปบอกเพื่อนเลิ้บของดิชั้นนะคะ เดี๋ยวเธอจะเสียจายยยยย..... แต่ที่อิชั้นมีในครอบครองนั้นล้วนเป็นเพ็ดลิเกทั้งสิ้น 55555 
แถมท้ายนิดนึงค่ะ ตอนที่ไปช้อปปิ้งกับเพื่อนและลูกๆ เมื่อไม่นานมานี้ ไปเจอของสิ่งนี้ค่ะ รองเท้าแตะยี่ห้อคุ้นตา รองเท้าแตะยี่ห้อ ทะ-นา-คาน-กุง-เต้บ 55555 ลองไปพินิจพิเคราะห์ดูแล้วไม่แพงมากนัก แต่ไม่ถูกใจเลยไม่ได้ลากมา จริงๆ แล้ว มิมีกะตังค์เหลือพอให้ซื้ออะไรเลยค่ะ วันนั้นโรคถังแตกคุกคามนักเลยค่ะ 
