As Promised

I scanned this from Real Simple (January 2009 issue). Enjoy!

PS. All the red circles and marks are made by me!

เดิม เดิม

๙
๙๙
๙๙๙
๙๙๙๙
๙๙๙๙๙
๙๙๙๙๙๙
๙๙๙๙๙๙๙
๙๙๙๙๙๙๙๙
๙๙๙๙๙๙๙๙๙
๑๑๑ 

ขอเจิมกันหน่อยนะคะ วันนี้ไม่มีอะไรแปลกประหลาด ทำโน่นนี่ตามปกติ วันก่อนอบเค้กให้ลูก เอา 2 กล่องมาคนรวมกันตอนก่อนเข้าเตาอบเลยได้ “มาเบิ้ลเค้ก” รูปโคลสอัพดูแห้งแก่กไม่น่ารับทาน แต่จริงๆ แล้วนุ่มชุ่มอร่อยนะคะ คราวนี้ไม่ได้อบเค้กในหม้อหุงข้าว เพราะอยากอุ่นบ้านด้วยการอบอาหารค่ะ ถ้าอยากรู้เชิญไปดูนี่เลย http://oohsworld.blogspot.com/2008/06/i-baked-cake-with-my-rice-cooker.html

อันนี้ก็รูปแตงโมลูกเล็กๆ ธรรมด๊า ธรรมดา แต่ที่มาสิที่ไม่ธรรมดา คืออีก๊อตเค้าไปแวะซื้ออะไรๆ ก่อนกลับบ้าน แล้วตั้งใจไปซื้อดอกไม้ให้คุณเมีย ปรากฏว่าเหลือบไปเห็นแตงโม เลยคิดเอาเองว่า อีอ้วนคงจะแฮ้ปปี้ที่ได้กินแตงโมมากกว่าได้ชื่นชมดอกไม้แน่นอน เลยลากแตงโมกลับบ้านมาฝากคุณเมีย 5555 (The Thought Does Count. ใช่ปล่าว) แล้วก็รูปแม๊กกาซีนที่ได้รับวันนี้ ขอบอกว่า Real Simple ฉบับนี้น่าอ่านมากๆ เดี๋ยวถ้าขยันจะไปสแกนมาโพสต์หน่อยนึง ส่วนรูปหมอกนั่นโผล่หัวออกไปถ่ายที่หน้าบ้าน ในรูปคือตอนบ่ายๆ ในวันที่ไม่โหดเท่าไหร่ เพราะถ้าหมอกหนักๆ ก็ไม่ต้องถ่ายอะไร รูปที่ได้คือกำแพงหมอกขาวๆ ไม่เห็นอะไรอื่นๆ อีกเลย สุดท้ายก็คือ แกงเผ็ดหมูใส่ฟักทอง ไม่มีโหระพาก็ไม่ต้องใส่ อร่อยแต่ไม่สวยเช่นเดิมค่ะ

My Blackberry

ดูรูปแล้วอย่าอยากตื้บกันนะ 55555 เป็น Blackberries จริงๆ 5555 ไม่ใช่โทระสับหรือพีดีเอใดๆ ทั้งสิ้น ไม่มีตังค์ซื้อหรอก แต่เป็นพืชผักผลไม้ก็พอซื้อไหว 5555

เมื่อวานไปจับจ่ายกับข้าวมานิดหน่อย ได้มาหลายอย่าง ลากเบบี้สปิแนชมา 5 ถุง สะโม้กซอสเซสไว้กินยามขี้เกียจ (หนักๆ) เจอไข่ไก่เปลือกสีสวยเหมือนที่เมืองไทย แผงละเหรียญ เลยซื้อมาให้ลูกดูเล่น แต่ก็คงกินกันจริงๆ แหละ 555 แล้วก็ซื้อช๊อคโกแล๊ตให้คุณครู 3 คน คนนึงเป็นครูตั้งแต่ไอ้ดีเป็น “คินเด้อ” ไปแวะเยี่ยมเค้า อีกคนเป็นครู ป. 5 ที่เรียนกับเค้าแค่เดือนครึ่ง เค้าก็ไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบศิษย์รอมมี่ไม่ได้ขาด เพราะสามีเค้าสอนอยู่ที่โรงเรียนปัจจุบันของอีรอมเค้า ส่วนอีกครูที่ฝากช๊อคฯ ไปให้ก็คือครูประจำชั้นคนปัจจุบันของอีรอมเค้า ไม่ได้ซื้ออะไรวิเศษวิโสหรอก ไปลากจากวอลมาร์ทแต่มาแต่งกิ๊บเก๋หน่อยๆ ด้วยการ์แลนด์แซนต้ากับต้นคริสต์มาสที่ลากมาจาก 99 Cent Store มีคุณแม่ Cheap Cheap แต่ช่างประดิษฐ์นะคะ ทำเสร็จแล้วออกมาก็ดูน่ารักดี

ส่วนสปิแนชก็เอามาทำแกงจืดเลี้ยงลูกผัว กินกันตามมีตามเกิดนะคะ ฟาดกันคนละถุงฝ่าๆ เลย 5555

จากนั้นก็ไปดูอีหนูดีร้องเพลงคริสต์มาสที่โรงเรียน ห่วยมากๆ ไม่ใช่ลูกห่วยนะ โปรแกรมห่วย ผู้ปกครองทั้งหลาย โลว์ไล้ฟ์เม๊กซิกันซะ 90% โลว์ไล้ฟ์ไว้ท์แทรชอีก 8% ผู้ดีมีมารยาทอย่างอิชั้นก็ 2% ที่เหลือแหละ พวกมันไม่เคารพงาน ไม่เคารพสถานที่ หรือใครๆ ใดๆ ทั้งสิ้น เทียบกับที่โรงเรียนแคธอลิคไม่ได้เลย ฟ้ากับเหว หน้ามือกับหลังตรีน #@$*&>+฿* มากๆ แม่มเสียงดัง เดินกันเพ่นพ่าน ยืนไม่เกรงใจคนข้างหลัง ถ้ามันอยากถ่ายรูปก็ไปยืนมันหน้าสุด-แต่ละคนตัวยังกะฟาย ยืนที 5-6 คน ก็ไม่ต้องดูอะไรกัน แล้วส่วนใหญ่แต่ละไอ้ละอีนะก็ไม่มีกล้องก็เอาโทรศัพท์มือถือแหละไปยืนถ่ายจ่อหน้าลูกๆ พวกมันเลย แม้แต่ครูที่เค้าต้องคอนดักท์นักเรียน มันยังไปยืนบังหน้าเค้าเล้ยยยยย…. สงสารไอ้ครูใหญ่ก็ประกาศกรุณานั่ง กรุณาเงียบ ทุกๆ เบรคก็ไม่ได้ผล เด็กๆ ร้องเพลงก็ไม่ได้ยินอะไรกันหรอก น่าสมเพศมากๆ อีหนูดีบ่นคิดถึงโรงเรียนเก่า สงสารลูก เพราะเหมือนทำร้ายจิตใจลูก เอ้าดูรูป (รูปดูไม่เหมือนที่บ่น เพราะลูกเป็นโชว์สุดท้าย ไอ้พวกเวนนั่นพอลูกเต้ามันร้องเสร็จ มันก็พากันไสหัวไป เลยพอหายใจหายคอออกหน่อยนึง)

ไปเข้าคลาสคนล่มจมมาแล้ว

เอาลูกๆ ไปฝากน้องคนไทยที่รักกันไว้ เกรงใจเค้านะ แต่จนมุมจริงๆ ก็นั่งฟังแบบเบื่อๆ 2 ชั่วโมงครึ่ง พรุ่งนี้เอาไปแฟ๊กซ์ให้คุณทนาย รอจดหมายจากศาลว่าปิดคดี ก็จบเรื่องล้มละลายซะที เฮ้อ เหนื่อย…

ขากลับพาลูกแวะกิน A&W ที่นี่เค้าขายรวมกันกับ Long John Silver กินๆ นั่งรถหลับคร่อก ถึงบ้าน มาแต๊ดแต๋หน้าคอมพ์ 5555 ผัวชมเลย 555 นึกว่าถึงบ้านจะแจ้นไปนอนเลย ยังมานั่งอดทนอยู่ได้ 5555

ผัดไทย @ มาเดร่า

วันนี้ (วันอาทิตย์) อยู่บ้านกันโม้ดดดดด…. ตามแบบฉบับของครอบครัว “หลังยาว” ไม่มีใครอยากออกไปไหน อีแด้ดดี้รีเควสอยากกินผัดไทย ก็เลยต้องไปซื้อเต้าหู้กับถั่วงอก จัดการผัดๆๆๆๆๆ กินๆๆๆๆๆ จบ

ที่เห็น “ฮาราเพนโย่” น่ะของอีแด้ดดี้ ม้ามมี่ไม่กินเผ็ดจ้า (Jalapeño,  it is pronounced: hah lah pain yo.) ผัดไทยบ้านนี้สีสันไม่สวยเลยแฮะ

Naughty Mama

Not a Hoochie Mama 5555!!! I went to the “TOYs SHOP” after the party, it wasn’t Toys“R”Us Ha Ha Ha.

โปรดอย่าตำหนิกัน อยากเอามาให้เพื่อนๆ ได้ดูได้เห็นเท่านั้น เพราะบ้านเราผิดกฏหมาย มิได้สัปดนหรือลามกแต่อย่างใด เพียงแต่หลังจากปาร์ตี้เลิกขับรถออกมาจากโรงแรมไม่เท่าไหร่เห็น “ร้านของเล่น” เข้าอีก๊อตก็ถามจะหยุดดูกันมั๊ย (ลูกๆ อยู่กับเบบี้ซิทเต้อร์ที่บ้าน) ไม่ค่อยจะมีโอกาสไปไหนๆ โดยไม่มีลูกๆ หนีบไปด้วย เลยตอบไปว่า…เอาก็เอาวะ แต่จะถ่ายรูปไปลงบล๊อกด้วยนะ อีก๊อตก็เออ-ออตามเคย แถมบอกว่า ยูน่าจะบอกคนที่เค้าน์เต้อร์นะว่าถ่ายรูปได้ป่าว อยากจะเบิ๊ดกะโหลกผัว ป้ายห้ามถ่ายรูปหลาอยู่หน้าประตู แอบเอากล้องตัวเล็กใส่กระเป๋าแจ๊คเก็ตไว้ *เปิดกล้อง*ปิดแฟลช*พร้อม*เริ่มเลย* แผนกของเล่น แผนกหนังสือ แผนกดีวีดี แผนกเครื่องมือลงโทษ (5555 คิดได้ไงฟระตรู 555) แผนกเครื่องแต่งตัว (ชาย-หญิง) แผนกกิ๊ฟช๊อปของกุ๊กกิ๊ก แผนกจิวเวอรี่ แผนกสารหล่อลื่น 5555 (ยังก๊ะน้ำมันเครื่องรถยนต์) แผนกเครื่องหอม (เทียนหอม ธููปหอม) แช๊ะๆๆๆๆ

แต่คนเยอะแยะเลย ดูแบบเบลอๆ กันนี่แหละ เพราะเผื่อลูกเด็กเล็กแดงเข้ามาดู 555 ต้องบอกว่าถ่ายลำบากมากๆ รูปคุณภาพต่ำเพราะไม่เปิดแฟลชและช่างภาพตื่นตะหนกกลัวโดนตื้บ ก็แช๊ะๆๆๆๆ เรื่อยไป เจือกเผลอไปกดปิดกล้อง พอล้วงกระเป๋าไปกดสวิชท์กล้องคราวนี้มันก็ออโต้โหมดใช่ปล่าว ถ่ายแช๊ะตรงแผนกหนังสือสาดแฟลชสายฟ้าเปรี้ยงเข้าให้ ผู้คนหันมามองอีซิ่มอ้วนกันใหญ่ เลยจ้ำอ้าวหนีออกมาที่ลานจอดรถ อีก๊อตก็ช้า-เดิน-อืด-ย้วย-กว่าจะมาถึงรถ มีพวกสาวๆ เปิดประตูออกมามองหน้า แล้วก็ผลุบกลับเข้าไปในร้าน มันคงกลัวเราถ่ายรูปพวกมันมั๊ง จากนั้นก็รีบเพ่น ขอบอกก่อนไม่รับฝากซื้อนะคะ 5555 กลัวโดนค้นกระเป๋า เพราะเป็นขาประจำเรื่องโดนค้นกระเป๋าเลย 5555 จบเรื่องลามกก่อน ถ้าหากอยากให้ลบก็คอมเม้นต์มากันนะคะ

คราวนี้มาดูกันว่าอิชั้นใส่รองเท้าคู่ไหน 5555 …Who’s care? ใช่ปล่าว 555 ไม่แคร์ไม่สนก็ช่างแต่อยากบอก ใส่ Enzo Angiolini ค่ะ เขย่งเกงกอยไป คือสูงไง ถ่ายรูปมาให้ดูซะเลย งานเลี้ยงก็เรียบง่าย กินๆๆๆๆ ดื่มไปหลายแก้ว แต่ไม่เมาเช่นเคย คนแต่งตัวแบบลากชุดราตรียาวมาเพียบ ชายหนุ่มๆ แก่ๆ ก็ใส่ “สูทเตี๋ยว” มากัน หลายคนก็แบบแต่งหน้าทำผมมาจากร้านเลย ดูออกน๊าาาา… เพราะจะแบบๆๆๆๆ เกล้าผมมีงวงมีงามาเลย ไม่งั้นก็ช่อระย้าย้วย แต่งหน้าแบบโบ๊ะฉ่ำๆ เลย ดูออกอยู่แล้ว ใครชอบยังไงก็เอาให้ถูกใจตัวเอง เราคนดูก็เพลินดี สวยๆ งามๆ ชอบดู บางคนก็…แหม….อยากจะบอกบ้านแกไม่มีกระจกเหรอวะ หรือคงไม่มีใครรัก เลยไม่มีใครบอก 5555 เพราะเธอๆ ใส่ราตรีเปลือยหลังเปลือยไหล่ เสื้อยกซง..ดั๊น ลอยขึ้นมาตั้งครึ่งหลังหลายคนหลายแบบ แต่ไอ้เสื้อในลอยกับสายเสื้อในโผล่นี่เพียบเลย ไม่กล้าถ่ายรูปเค้า รีบกินรีบกลับ เป็นห่วงลูก (ยังเสือกไปแวะเซ็กส์ช้อป 5555 แล้วมาบอกว่าห่วงลูก 5555) แล้วก็ถ่ายรูปที่เค้าตกแต่งไฟคริสต์มาสที่พอจะถ่ายได้ทันตอนนั่งรถกลับบ้าน โชเฟ่อร์ “แม่ม” ขับรถเร็วบอกจอด บอกชะลอไม่ทัน เพราะเห็นปุ๊บ แว๊บ แป๊บ ผ่านเลยไปซะแล้ว อดถ่ายเลย

“งานเข้า” อีกแล้วเจ้าข้าเอ้ยยยย…

พักนี้ต้องไปงานเลี้ยงถี่ งานจริงๆ นะ (ไม่ใช่ไปเถิดเทิงปาร์ตี้กับเพื่อนๆ ชาวลาวแบบทุกวีคเอ็นด์แบบเมื่อก่อน เลิกไปนานแล้ว ร่วมปีแหละ ปาร์ตี้กัน “หนัก” มากมายถี่ยิบ ไม่มีเวล่ำเวลาทำอะไรเลย ยังรักเพื่อนๆ อยู่เหมือนเดิมแหละ เพียงแต่ชีวิตช่วงหลังมานี้วุ่นวายสิ้นดี) นอกจากงานเลี้ยง ยังมีแบบต้องไปคุยกะทนาย ต้องไปโน่นนี่ที่เป็นทางการหน่อย จะมาทำซกมกใส่ยูนิฟอร์มอยู่ตลอดก็ไม่ได้ ต้อง “เดรส-อัพ” ซะหน่อย (ยูนิฟอร์มของอิชั้นมีหลายเลเว่ลนะคะ ไม่ไปไหนก็ใส่ชุดนอนทั้งวัน ไปซื้อของก็ขาสั้นรองเท้าแตะหรือสเว๊ทเชิร์ท+สเว๊ทแพ้นท์เวลาหนาวๆ หน่อย *เลเว่ลนี้รวมถึงไปปาร์ตี้กับเพืื่อนด้วยนะ* ถ้าหากต้องไปพบปะผู้คนอย่างไปพบคุณครูลูกใส่อะไรที่ดูเรียบร้อยหน่อยแล้วก็หวีหัวทาลิปมันซะอีกนิดนึง 5555 โอ้ย..ยังมีอีกเยอะ ยูนิฟอร์มเนี่ย)

เสื้อผ้าที่เป็นเรื่องเป็นราวก็ไม่ค่อยมี ถ้าเป็น “ลาว” คงมีเยอะแยะ ไม่อยากซื้อเพราะเป็นเรื่องสิ้นเปลือง ซื้อแพงๆ เริ่ด ใส่ครั้งสองครั้งแค่นั้นเอง ไม่คุ้ม ไอ้ที่ว่า “งาม” ที่มีอยู่ก็วนใส่จนคนเค้าคงจำได้ แล้วความอ้วนก็เป็นปัญหาด้วย ใส่อะไรก็ตุ๊เร่ดมากๆ ระยะนี้ก็ใส่สแล๊คดำๆ เข้าไว้ ส่วนเสื้อก็พยายามให้เหมาะกับงาน ใส่แจ๊คเก็ตที่ดูดีหน่อยก็พอดูได้ถ้าไปธุระ แต่พอต้องไปงานเลี้ยง 3 เลี้ยงติดกัน 3 สุดสัปดาห์เลยเดือนนี้ เสื้อตัวเก่งก็ใส่ซ้ำทั้ง 3 งานไม่ได้ เพราะบางคนก็ได้เจอที่งานแรก เจออีกบางคนที่งานสองแล้ว เดี๋ยวจะไปเจอไอ้พวกบางคนจากงานก่อนๆ ที่งานสามอีก เรื่องแค่นี้ไม่น่าเป็นปัญหาถ้าหากตัว “กรู” นี้คือ แม่นางวิค เบคแฮ่ม เน๊อะๆๆๆๆ แต่กรูมิใช่หล่อน อิชั้นเป็นเมียกรรมกร ถึงจะเป็นหัวหน้างาน แต่ก็เป็น บลูคอล่าส์ตัวจริง 5555 ท่านแม่ยังเคยชมยกย่องว่า มีผัวทั้งทีก็ดั้นมีผัว “กุลี” 55555 นั่นแหละ-คุณนายแดงตัวจริง

เฮ้อ…ว่าจะมาบ่นเรื่องแต่งตัวออกงาน ไหง…พล่ามไปถึงโน่น วกมาเข้าเรื่อง เป็นว่าพรุ่งนี้ก็คงจะใส่กางเกงขายาวดำๆ (เข้าไว้) กับเสื้อพอ (ทน) ดูได้ซักตัว แล้วคลุมทับด้วยแจ๊คเก็ต โบ๊ะหน้ามากกว่าปกตินิดนึง ตานี้ก็ถึงอีกปัญหานึง รองเท้าจ้ารองเท้า จริงๆ เป็นคนบ้ารองเท้า แต่หลังๆ มานี้เลิกซื้อแล้ว ตอนอยู่เมืองไทยแทบล่มจมเพราะรองเท้าก็เคย รองเท้าที่เอามาให้ดูวันนี้เป็นรองเท้าเก่าทั้งสิ้น เลือกเอาออกมาเช็ดๆ เพราะยังไม่รู้จะใส่คู่ไหน แต่เน้นสีดำไว้ก่อน

ที่เล็งไว้คู่ที่น่าจะใส่สุดๆ คือ หมายเลข 1. เป็น Enzo Angiolini คู่นี้เป็นส้นเวจ ถ่ายรูปออกมาไม่สวย แต่ตัวจริงสวยค่อตๆ ใส่กับกระโปรงก็สวย กับกางเกงก็ได้ สูง 4 นิ้ว เดินสบาย ไม่กัด เป็นหนังกลับ+หนังมัน แถมกุ๊นหนังสีเงิน สวยถูกใจมากๆ

ส่วนหมายเลข 2 เป็น Guess อันนี้ใส่บ่อยส่วนมากใส่กับกางเกง หนังเรียบๆ มีดำกับหมุดรูปหัวใจหลายหัวใจเชียวแหละ แต่พรุ่งนี้คงไม่ใส่ (1 กับ 2 เป็น Peep Toe และ ส้น  wedge เหมือนกัน)

หมายเลข 3 เป็น Nina เคยเข้าใจว่ายี่ห้อนี้เป็นของไทย โดย นันทิดา 5555 คิดไปเองไม่มีใครบอก คิดได้ไงฟระ 5555 คู่นี้ก็ใส่บ่อยส้นไม่สูงมาก 3 นิ้ว เดินสบาย แต่ไอ้ตรงเพชรๆ นั่นน่าเป็นห่วง กลัวมันหลุดร่วงไป หมดสวยเลย แถมตัวรองเท้าเป็นซาตินดูไม่ทนทานเลยแหละ

หมายเลข 4 เป็นบู้ทของ Nine West ถ้าพรุ่งนี้เสื้อไม่หญิงมากๆ คงใส่คู่นี้ แต่คู่นี้เต้นระบำไม่สะดวก เพราะบู้ทรัดข้อเท้า แต่เดินเหิรพอทน คู่นี้สูง 4 นิ้ว แต่ด้านหน้าไม่มี platform เดินนานๆ จะเมื่อย

หมายเลข 5 เป็นของ Ellen Tracy เดินไม่สะด๊วก ไม่สะดวก แพง -แต่เจือกใส่ไม่สบาย อันนี้เอาออกมาให้อีมี่ใส่เล่น ต้องขอบอกว่าคู่นี้สวยมากๆ สลิงแบ๊คเส้นจิ๋วนึง เอาคากิยัดเข้าไป บ่ง๊าม บ่งามเด้อ

ส่วนหมายเลข 6 ฮิ้ววววว… สุดเลิ๊บเมื่อหลายปีก่อน ใส่อยู่นั่น ใส่แล้วใส่อีก สบ๊าย สบาย สูงแค่ 3 นิ้ว ใส่กะอะไรก็สวย กางเกงหรือกระโปรง เข้าได้หมด ใส่กับชุดนอนยังได้เลย 5555 คู่นี้เป็น Versace-เวอร์ซาเช่ ครั้งสุดท้ายใส่ไปโบสถ์ตอนลูกทำพิธี First Communion พอเดินออกจากโบสถ์สลิงข้างนึงขาดผึ๋ง-ต้องพับเอาเข้าไปเหยียบไว้ แม่ม-ทำตูขายหน้า (รองเท้าแพงแต่ใส่ไปไหนก็ไม่มีใครรู้หรอก เพราะเหยียบยี่ห้อเอาไว้ ใช่ป่าว - อันนี้เป็นคำที่คุณนายแดงเคย “เหน็บ” อิชั้นบ่อยๆ) วันนั้นอีคุณพวกเดินตามหลังมองรองเท้าตูแล้วก็มองหน้ากัน-เสร็จแล้วก็หันมามองหน้ากรูใหญ่ ตั้งแต่วันโน้น จนวันนี้ยังหาที่ซ่อมไม่ได้เล้ยยยย…. ถ้าอยู่เมืองไทยก็ลากไปพบมิสเตอร์มินิทนานแล้ว

อันนี้เป็นรองเท้าที่ชอบใส่หน้าหนาว ด๊อกเต้อร์มาติน – Dr. Martens - ขอบอกว่ามีเหมือนกันเปี๊ยบ 3 คู่ สีน้ำตาล 2 คู่ ดำซะ 1 คู่ เดินสบาย ทนทายาด ดูดีกับยีนส์เท่านั้น ถูกใจตอนซื้อคู่แรกเห็นป้ายเมดอินไทยแลนด์ เลยต้องกลับไปลากมาเพิ่ม ตัวหนังและพื้นรองเท้าคุณภาพดีมากๆ บุกได้ทุกพื้นผิว

แถมท้ายด้วยอันนี้เป็นบู้ทตี้คู่ใหม่ ไว้ใส่ในบ้านอุ่นๆ เท้าและตาตุ่ม ราคาไม่แพง 14 เหรียญ แต่คงไม่ทนทานหรอก เห็นสีดำๆ มืดๆ มีเก๋ๆ เหมือนคาวบอย ขอบอกว่าพวกบู้ทตี้สีอ่อนๆ น่ะ จะอั๊กลี่เร็วมากๆ พอซักครั้งแรกก็มรณภาพเลยก็มี ถ้ายี่ห้อดีๆ ก็อายุยาวไปอีกนิดนึง คู่นี้ยี่้ห้อ Christian Louboutin 55555 เพราะพื้นรองเท้าด้านในสีแดงแจ๋ 5555

The Christmas Tree Lighting Ceremony

Not at my house, OK? 5555 It’s at the Fashion Fair Shopping Mall. It was very nice But I didn’t get good pictures at all!!! My camera battery’s dead, damn!!!

คงถึงเวลาเสียเงินครั้งใหญ่อีกแล้ว แบตทุกก้อนของกล้องทุกตัวเสื่อมสภาพลงพร้อมๆ กัน G5 มี 3 ก้อน เจือกจะมรณภาพพร้อมๆ กัน ถ่ายได้ไม่กี่รูปเตือนให้เปลี่ยนแบตแระ เซ็ง ส่วนไอ้ SD-400 ทั้ง 2 ตัว มีถ่าน 4 ก้อน ก็เป็นแบบเดียวกัน ถ่านบ้าเนี่ยก็แพงซะด้วยนะ บ่นหน่อยนึงนะ อย่าว่ากัน 5555

วันนี้พาลูกไปมอลล์เพราะเค้ามีพิธีเปิดไฟต้นคิดสะมาก ซึ่งก็มีของแจกเด็กๆ เพียบ ขนมนมเนย ร้านรวง เบเกอรี่อร่อยๆ เดินกินได้ไม่มีลิมิต หนังหน้าหนาๆ ด้วย วนกินจนอิ่ม 555 ‘ตาบั๊ค แจกกาแฟร้อนๆ ฮ๊อตช๊อคโกแล๊ต ขนมต่างๆ รวมทั้งจิงเจ้อเบรดโล๊ฟ (ของโปรดที่มาเฉพาะซีซั่นนี้เท่านั้น-ฟาดซะ) เดินวนร้าน สะตาบั๊คซะหลายรอบ แอบอายไอ้หนุ่นน้อยรูปหล่อนั่นหน่อยๆ มันคง อีซิ้มอ้วนนี่กินเยอะจิงโว้ย เสียดายกล้องเด้ดสะมอเร่ อดถ่ายรูปมันมาโพสต์เลย 5555

ดูรูปเท่าที่ได้ละกัน เค้ามีไอ๊ซ์สเก๊ต สโนว์บอร์ดสโล๊พ มาให้เล่นฟรีๆ อีดีเค้าก็ไปสเก็ตอยู่หน่อยนึงเป็นที่หนุกหนาน เอาให้มันส์เลยลูก ของฟรีแม่ชอบ โรงแรมต่างๆ เอาเบเกอรี่กะออเดิ๊ฟมาให้จิ้มๆ สนุกกิน 555 มีพวก “ ควาย” choir (ออกเสียงอย่างนั้นจริงๆ นะเฟ้ย) มา serenade เพลงคิดสะมากตลอดงาน แล้วก็มีสถานีโทรทัศน์มาแจกออนาเม้นต์ฟรีของโรงบาลเซ็นต์จู้ด เอามาแค่ 3 อัน เพราะมันเป็นแก้ว เค้าบอกเอาไปแล้วก็โพสต์รูปที่เว๊บเค้านะ ก็จัดการไปแล้ว เอเม๊กซ์แจกต้นคิดสะมาก-แต่ต้องเอาไปปลูกต่อ 5555 ส่วนไอ้ของเล่นที่เป็นไฟได้มา 5 อัน ทิ้งไว้ในรถ 3 อัน โอ้ยๆ ได้อะไรต่ออะไรมาเยอะ ที่ได้มาเยอะเป็นฝูงๆ คือ แคนดี้เคน 5555

ปล. ไอ้คนใส่แจ๊คเก็ตสีส้มน่ะ หารีเทิร์นเค้าน์เต้อร์ไม่เจอ “แม่ม”ซนอิ๊บอ๋าย งอแง เดี๋ยวไปถามที่โรงบาลก่อน-เค้าจะเอามันคืนหรือปล่าว เบื่อแล้ว แงะ…

หลังคาใหม่

แลนด์ลอร์ด หรือ แลนหลอด 5555 เค้าให้คนมาเปลี่ยนลังคาใหม่ค่ะ (เป็นเรื่องเกี่ยวกับประกันภัยค่ะ 10-15 ปี ต้องเปลี่ยนกันที) ก็โครมครามกันมาตั้งแต่เช้าเมื่อวาน หน้าหนาวแบบนี้…เจ็ดโมงเช้ายังมืดอยู่เลยค่ะ แถมตลอดวันเมื่อวานก็หมอกหนัก เป็นหมอกเปียกด้วยค่ะ เห็นแล้วสงสาร หนาวมากๆ แถมยังเปียกกันมะล่อกมะแล่ก ออกไปถ่ายรูปไม่ดวก แค่ 4 โมงก็มืดแล้ว อิชั้นต้องรีบแจ้นออกไปรับลูก ปกติรอมมี่เดินกลับบ้านเองค่ะ พอดีเด็ก GATE มีคลาสพิเศษหลังเลิกเรียน ทีแรกก็นั่งรอที่บันไดหน้าบ้านตามปกติ พอโผล่หัวออกไปนอกบ้านถึงรู้ว่า หมอกจัด แถมถนนหนทางเปียกยังกะฝนตกพรำๆ เดินออกไปที่รถยังเปียกซ้าาา… แล้วลูกจะเดินกลับบ้านคนเดียวได้ไงฟระ มืดแล้วด้วย พอแจ้นไปที่โรงเรียน ต๊กกะใจ ไม่มีใครเหลือเลย นึกว่าลูกหายค่ะ ที่ไหนได้…เด็กๆ ยังอยู่ในห้องเรียน ทำโปรเจ็คกับครู ง่วนกันใหญ่เลยค่ะ ต่อวงจรหุ่นยนต์จะไปแข่งกะเค้าอาทิตย์หน้า เฮ้อ…ค่อยโล่งอก

มาดูเค้าทำหลังคากันค่ะ

1) สภาพหลังคาเดิมๆ เป็นแบบนี้ค่ะ

2) พอเลาะเอาไม้ออกเป็นแบบนี้

3) ไม่ใช่แซนต้าหรือเดอะกริ๊นช์นะคะ แต่เป็นไอ้เม๊กกำลังขน Shingles 555 ใส่รถเพื่อเอาไปทิ้ง (สะกดแบบเดียวกับ Shingles - งูสวัดนะคะ 555) แต่ชิงเกิ้ลส์ (ไม่ใช่ the INGLEs น้าาา…) อันนี้เป็นไม้แผ่นๆ ที่เค้าเอามาปูหลังคา

4) – 5) แอบถ่ายจากในครัว ดูเค้าทำอะไรอย่างไร

6) เต็มกะบะยักษ์ๆ เลยค่ะ

คือวันแรกเค้าก็มาเลาะเอาไอ้ชิงเกิ้ลส์ออกหมด แล้วก็เอาบอร์ดไม้มาตีปิดไว้หมด แต่เจือกไม่ปิดหลังคาโรงรถให้ น้ำเจิ่งนองเต็มโรงรถเลยค่ะ (น้ำจากหมอก) ดีว่าของที่เก็บไว้ในนั้นอยู่ในกล่องปั๊ดติก ไม่งั้นมี “ซู”

พอวันนี้รถบรรทุกมาแต่เช้ามืด เอาของมาลงเพียบเลยค่ะ เห็นโยนๆ ใส่เครนที่เป็น “คอนเวเย่อ - conveyor belt” ไหลขึ้นไปบนหลังคา พอเจ็ดโมง ไอ้เม๊กพวกเดิมมาถึง ขึ้นไปโป้งป้างกันยกใหญ่ เสียงปืนยิงตะปูกระหน่ำไม่ขาดระยะ แสดงขนมาจากคลังแสงหลายสิบกระบอก 5555 นอนไม่ได้เลยค่ะ เมื่อวานคงไม่ได้ตีตะปูไว้แบบแน่นหนาถาวร แค่แปะๆ คลุมไว้กันน้ำ พอวันนี้เลยขึ้นไปยิงกันซะยังก๊ะสุภาพบุรุษนาแก หรือวีระบุรุษเขาค้อ 555

เอารูปไอ้ตี้หน้าแหกมาให้ดูด้วยค่ะ เมื่อก่อน ย๊ากกกก…อยาก มีลูกชาย พอมีแล้ว โอ้ย ปวดเฮดมากๆ ไม่มีหยุดเลยไอ้ตัวแสบ โดนตีตั้งแต่ลืมตาตื่นทุกวันเลย เมื่อวานก็ปีนป่ายหน้าต่างครัวดูเค้าทำหลังคาจนข้าวของพัง แจกันดอกไม้คว่ำ น้ำหกหนังสือหนังหาข้าวของเปียก หก แหก แตก กระจาย แม่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์กินกาแฟอยู่ เลยฟาดไปซะทีนึงค่ะ แล้วก็กระชากม่านลงมาอีก โดนฟาดไปอีก นี่ก็ข้างตาขวาก็แหกอีก ตาซ้ายยังไม่หายดี ก็รอว่าให้แผลที่ตาซ้ายหายซะจะได้พาไปถ่ายรูปกับแซนต้าเสียที ดั๊นเจือกทำตาขวาแหกอีก ไม่รอแล้ว อาทิตย์นี้พาไปถ่ายทั้งหน้าแหกนี่แหละค่ะ

May you always have walls for the winds,

a roof for the rain, tea beside the fire, laughter to cheer you,

those you love near you and all your heart might desire?

Pon De Ring My Love

เมื่อคืน อ่านโน่นนี่จนดึก ดั๊นไปเจออันนี้เข้า นอนไม่หลับเลย อยากกินมากกกกก……

ของโปรดที่หาทานแถวนี้ไม่ได้อย่างแน่นอน

พอนเดอริง เป็นโดนัทที่ดึ๋งๆ หนึบๆ หน่อยๆ อร่อยๆ ชอบๆๆๆๆๆๆ

ชอบแบบเกลซธรรมดา มีท๊อปปิ้งเยอะๆ ไม่ชอบ เกลซช๊อคโกแล๊ตพอไหว อยากกินวุ๊ย….

กาแฟร้อนๆ กับ พอน-เดอ-ริง ซักโหลนึง อื้มมมมม…อ้วนเข้าไป ไม่ต้องหยุด ยังหนักไม่ถึง “ตัน”  กินได้อีกเยอะ 555

กีฬาสี ???

แนวร่วมประชาธิปไตยขับไล่เผด็จการแห่งชาติ (นปช) หรือ

National United Front of Democracy Against Dictatorship (UDD).

formerly Democratic Alliance Against Dictatorship (DAAD)

is the anti-PAD: People's Alliance for Democracy alliance in Thailand. (กลุ่มผู้ก่อการร้ายพันธมิตร)

Its members are RED-clad during protests.

อ่านข่าว จน “Goo ล่ะเซ็ง Goo ละเบื่อ Goo ล่ะหน่าย สุดท้าย…Goo เลยเศร้า” เหตุการณ์บ้านเมือง แย่จัง (เหตุการณ์บ้าน Goo ก็ไม่ธรรมดา เฮ้อ เหนื่อย) ไอ้พวกเชี้ยนั่นก็ไม่เลิกซะที ทีแรกก็ไม่เขียวไม่แดงกะใครเค้าหรอก (ไม่มีวันเหลืองก็แล้วกั้ลล์-มันช่างน่าละอาย) วันนี้ชักอยากจะแดงๆ คืออยากเป็นซูเป้อร์แมนซะเลย แบกหัวรถจักรไปทอยเล่นเก๋ๆ ที่พวกมันชุมนุมกัน หนามบงหนามบินจะไปแวะทุบพวกมันหมดทุกที่ ให้มัน “เจ๊บบบบบบ….ระนาว และ หมอไม่รับเย็บด้วย บาดทะยักแด๊ก…ตายตกตามกันไปชุมนุมต่อที่นรก”

ไปดีฝ่า มาพ่นๆ ลดความกดดัน แล้วก็ไป 5555

สังขยาพัมพ์กิ้น กับยำวุ้นเส้นสีเทาๆ

วันแต๊งส์กีฟวิ่งที่ผ่านมา ทำขนมนิดนึง เพราะไม่ช้อบบบบบบ ไม่ชอบพัมพ์กิ้นพายเลย เบื่อๆๆๆ แหวะ เลยทำ สังขยาฟ๊ากกก..ทองซะหน่อย ง่าย รวดเร็ว อร่อย ถูกใจ ทุกๆ คน วันนี้ทำ 2 แบชรวมกัน คือต้องทำเยอะหน่อยเพราะต้องมีคนขอเอากลับไปแด๊กต่อที่บ้านค่ะแน่นอน - แล้วก็เป็นจริงไปตามที่คาดหมายค่ะ

ส่วนผสม (สำหรับ 1 แบช)

ไข่ (ไก่ เป็ด ตามแต่จะหาได้)   1 1/2 ถ้วย

น้ำตาลทราย                        1 1/4 ถ้วย

กะทิ                                  1 1/2 ถ้วย

เกลือ                                 1/2 ช้อนชา

ฟักทองหั่นๆๆๆๆ มากน้อยตามชอบ

วิธีทำ

ตีไข่ (ไม่ต้องขะย๋ง ขยำด้วยใบเตย 5555 เพราะหายาก และขี้เกียจ ใช้แฮนด์เบลนเด้อร์ซะเลย)

เติมน้ำตาล เกลือ กะทิ ปั่นๆๆๆๆๆ จนเข้ากันดี ตีด้วยตวามเร็มต่ำ หรือตะกร้อมือก็พอไหว พอใหเข้ากันดูเนียนดีไม่ต้องให้ขึ้นฟู นำไปกรอง พอดีไม่มีผ้าขาวบางเลยใช้ตะแกรงพลาสติกตาถี่ยิบกรอง ใช้ได้ดีที่เดียวค่ะ (ล้างง่ายด้วย)

เอาฟักทองที่หั่น ใส่ถ้วย ใส่พิมพ์ ที่เตรียมไว้ ใส่มากน้อยแล้วแต่ชอบ อิชั้นใส่ครึ่งหนึ่งของพิมพ์เลยค่ะ

อีกเคล็ดลับนึงคือ เลือกพิมพ์ที่ใครเอาไปแล้วไม่ต้องรอให้เค้าเอามาคืน 5555 หรือทำรับทานเองเสร็จแล้วก็โยนทิ้งไปเลย ไม่ต้องมาล้างให้ยุ่งยาก ตามแบบฉบับของแม่บ้านหนังยาวค่ะ

เติมส่วยผสมของสังขยาที่กรองแล้วลงไปจนเต็มพิมพ์ นึ่ง รอๆๆๆๆๆๆ พอสุกก็เชิญรับทานค่ะ

 

อีกเมนูที่กำลังฮิตคือ ยำวุ้นเส้น ครั้งล่าสุดใช้วุ้นเส้นสวีทโพเทโท่ ซื้อมานานจนลืม ลองเอามาทำดู ทานอร่อย ดึ๋งๆ ดี ไม่ดึ๋งมากมายแบบเส้นคอนนิยาคุ แต่สีเทาๆ ไม่สวยเลย เส้นนี้อร่อยกว่าวุ้นเส้นธรรมดา ทิ้งไว้ไม่เปื่อยเละ ไปหามาลองทำทานกันได้เลยค่ะ ส่วนสิงสาราสัตว์ทะเลที่ใส่ไปก็คือที่เหลือจากคราวก่อน 5555 หาทางกำจัดซะ จะได้ไปพ้นๆ สายตา ซีฟู้ดส์รวมมิตรนั่นเป็นชนิดที่คุณภาพต๊ำต่ำ ไม่อร่อยเลย กับกุ้งจิ๋วที่ฟรีซเซ่อร์เบิร์นได้ที่ เอามาลวกๆ ต้มๆ โยนลงไปในจาน (ระ) ยำ ของอิชั้น เติมด้วยหอมแดงใหญ่ซอยบางๆ และผักจากสลัดถุงที่เหลืออยู่ในตู้เย็น คลุกๆ คนๆ เข้ากัน สรุปอร่อยเพราะฝีมือ โปรฯ เชฟอู๋นี่เอง 5555 เชิญชิมรูปไปก่อน 5555

PAD = ????

Peripheral Artery Disease or People's Alliance for Democracy (Demo-CRAZY) !!!!

Yellow shirt people….THEY ARE SUCK!!!

I feel very bad about what’s happening to my country.

GO TO HELL PAD!!! You all SUCK and careless about others especially your own country!!!

They shouldn’t have Thai Flags in their dirty hands or in their f***ing minds.

 

PAD = Kotex

It’s only good thing that PAD can do or can be !!!

 

55555555

มันออกมาแล้ว…

ไม่ใช่อะไรแปลกประหลาดมหัศจรรย์หรอก ก็ไอ้ต้นคิด(สะ)มาก-คริสต์มาสนั่นเอง ลากออกมาตั้งแต่คืนแต๊งส์กีฟวิ่งนั่นแหละ (แต๊งส์กิฟวิ่งก็จบลงไปแบบเงียบๆ เซ็งๆ ซ้า…ตุ๊ จบซะที) ปีนี้คริสต์มาสดู ??? สถานีวิทยุหลายๆ สถานีเริ่มเปิดเพลงตั้งแต่ต้นเดือนพฤศจิกายน ปกติเค้าจะเริ่มเปิดเพลงคริสต์มาสกันในคืนแต๊งส์กีฟวิ่ง พอคืนวันคริสต์มาสก็เลิกกัน คืนนั้นก็จะรู้สึกเหงาๆ ไม่ได้ฟังไปอีก 11 เดือน แต่ตอนที่เค้าเปิดเพลงคริสต์มาสก็จะแบบ…. เบื่ออิ๊บอ๋าย เปิดสถานีไหนๆ ก็เหมือนกัน ทีวี หรือตามร้านรวง เฮ้อ เบื่อ พอเค้าเลิกเปิดก็ชักคิดถึง 5555 คนบร้าาาาา…. สถานีที่ฟังประจำเปิดตั้งแต่วันที่ 5 พฤศจกายน จำได้แม่นเพราะวันนั้นมีธุระต้องทำแต่เช้า พอเข้าไปในรถ อะไรฟระ เพลงคริสต์มาส จะบ้าป่าว แล้วเค้าก็บอกว่า อเมริกาชอกช้ำด้วยหลายๆ เรื่องมาตลอดปี เปิดเพลงพวกนี้จะเป็น way to Lift the Spirit ลิฟเลิฟบ้าอะไร เพิ่มฟามเครียดตะหาก คิดสะมากอีกแล้วเหรอวะ จะให้จะรับ จะกีฟจะเทค ฤดูจับจ่ายแบบล่มจมมาถึงแล้ว กั๊กๆๆๆๆๆ พูดแล้วเซ็ง ดูไอ้ดีตกแต่งต้นคิดสะมากของมัน แถมมี the Grinch คอยรังควาน พี่เอาขึ้นติด ไอ้น้องเด็ดลงอีก

อันนี้เป็น Ornaments ที่ลากออกมาแล้ว ยังมีอีกเยอะ 5555 ติดได้อีก 3 ต้น ต้นคริสต์มาสครอบครัวนี้ไม่เคยมี “ธีม” ไม่คอนโทรล “โทน” มีทุกสี ทุกอย่าง ทุกขนาด ฟรีสไตล์มากๆ รกได้ใจ 5555

อันนี้เป็นรูปครอบครัวบร้าๆ ล่าสุด 5555 มีรูปที่มอลล์ด้วย ว่าจะไม่ไป ก็แหกไปกะเค้าแหละในวัน Black Friday แต่ไปบ่ายๆ แล้ว ไม่ทมิฬแล้ว เพราะไอ้ที่ฆ่าแกงกันนั่นตอนเช้ามืด เพราะร้านรวงจะมี โปรโมฯ พิเส้ดดดดด… พิเศษ ตอนเช้ามืด ส่วนใหญ่จะเปิดกันตั้งแต่ตีสามตีสี่ พวกโปรโมฯ พิเศษจบเอาตอนเที่ยงหรือบ่ายโมง ประมาณนั้น คนจะไปเข้าแถวตบตีกัน แค้มป์เอ๊าท์ตั้งแต่หลังแด๊กแต๊งส์กีฟวิ่งกันเสร็จ บางครอบครัวทำกันจนเรียกว่าเป็นประเพณีประจำตระกูล ปีนี้ก็มีข่าวเจ็บตายหลายๆ ที่ มีเกือบตาย มียิงกัน ตบตีกัน เกือบแท้ง ฯลฯ ไปหาอ่านเอากันเอง เอาตัวอย่างมาให้อ่านหนึ่งอัน http://www.cnn.com/2008/US/11/28/black.friday.violence/ 

 

โปรดสังเกตุ ไอ้ตี้ตาแหกอีกแล้ว ตาเดิมทุกที ครั้งนี้ครั้งที่สามแล้วตั้งแต่เกิดจน 2 ขวบ ตาซ้ายทุกที คราวนี้ไปปีนป่ายลิ้นชักที่ขนมาแล้วตั้งเรียงๆ กันไว้ (ตัวตู้ยังไม่ยอมมา) ปีนไปปีนมาเลยได้เรื่อง Ouch…. แต่ไอ้ตี้ร้อง….เอ๊าวี่… ขนาดมันมายืนดูรูปตัวเองยังคราง เอ๊าวี่ เอ๊าวี่ ….

Pre-Christmas Shopping

มิได้ร่ำรวยถูกหวยอะไรหรอกค่ะ คือต้องไปซื้ออาหารของวันพรุ่งนี้ แล้วก็หลีกเลี่ยง แบล๊คฟรายเดย์ด้วย อีกอย่างที่ร้านประจำของอีหนูดีน่ะ (Limited Too) มีลดแหลก B1G1 Free + 30% off ซึ่งโปรโมชั่นนี้จะจบลงวันศุกร์ทมิฬ อิชั้นไม่สามารถจริงๆ เลยรีบไปซะก่อน ลูกนี่ทำไมมันโตเร็วจังวะ ตั้งใจไปลากกางเกงขายาวมาซัก 2 ตัว หนาวๆ ก็ลากใส่แต่คาปรี ไอ้ขายาวรุ่นปีก่อนก็ใส่ไม่ได้แล้ว แถมโตแล้ว-เริ่มจะมีสไตล์ที่อยากได้ อยากตามเทรนด์ วันนี้บอกอยากได้สกินนี่ เอาไงก็เอา วันนี้วันเดียว 5555 บายวันเก๊ตวันฟรี บวก ลดอีก 30 ปูเซง นี่ไม่ได้เกิดบ่อยๆ

เธอเลือกโน่นนี่มายกใหญ่ เห็นแล้วขนหัวลุก เธอขนเข้าไปลอง แล้วก็เลือกที่เข้ารอบมาให้แม่ ซึ่งเหลือไม่กี่ชิ้น ถามไปว่าพอแล้วเหรอ มันก็บอกพอแล้ว พอก็พอ ตอนคิดตังค์ ก็บอกมันจะไปเอามาเพิ่มก็รีบๆ นะ มันก็ส่ายหัว พอกลับมาบ้าน อีพ่อเห็นใบเสร็จ บอกให้ไสหัวไปลากมาอีก ไม่สนใจว่าคนจะฆ่าแกงกันช้อปปิ้งในวันนั้นเลย (บอกแล้วไง-ครอบครัวอิชั้นน่ะ Cheap!!) มาดู มาดูกัน ต้องบอกว่าเสื้อผ้าเด็กหญิงร้านนี้แพงไม่แพ้ Gap หรือ Banana Republic แต่พอลดกระหน่ำ ก็เลยพอรับได้ กระซิบนิดนึง คุณภาพสู้ไอ้พวกแก๊ปกับกล้วย นั่นไม่ได้เลย คุณป้าคุณน้าที่ใส่เสื้อผ้าร้านเดียวกับอีหนูดีไม่ต้องอิจฉา ไปเลือกชมเลือกซื้อได้ที่นี่เลย http://www.limitedtoo.com/clearance?utm_id=NAV200804&utm_source=website&utm_medium=navbar&utm_term=clearance&utm_campaign=clearancenav ไม่ได้ค่าโฆษณานะคะ

กางเกง 2 ตัว ตัวละ 39.50 อันนี้ราคาเต็ม ยังไม่ได้ลด แต่จ่ายแค่ 1 ตัว อีกตัวนึงฟรี ลดอีก 30 % = 27.65 / 2 ตัว (ตัวละ 13.825 ค่ะ) สองตัวนี้เป็นยีนส์ยืดดดดดดดดดด….. นุ่มน่าใส่ แม่ก็อยากได้ แต่เค้าไม่มีไซ้ส์ห่อฟายยยยย…. อยากใส่เหมือนกันนะเฟ้ย สกินนี่กะบู้ทสวยๆ  5555 อ้วนก็มีหัวใจนะ

เสื้อ 2 ตัวต่างราคา สีเทา เป็น knit บางเบานุ่มน่าสวมใส่ ราคาตั้งต้น 34.50 ลดแล้วเหลือ 19.99 ตัวขาวมีฮู้ด ราคาตั้งต้น 34.50 เหมือนกัน แต่ราคาลดแล้วเหลือ 17.99 เค้าเอาตัวแพงกว่าเป็นหลัก สรุปว่าจ่ายไป 13.99 / 2 ตัว (ตัวละ 7 เหรียญจ้า)

กระโปรงหางเครื่องของโปรดเค้าเลย ชอบสุด สไตล์นี้ ชอบมาหลายปีแล้ว ยังไม่เลิก ชอบโชว์ขางามๆ โปรดสังเกตุ แม่ชอบว่ามันขาลายไม่สวย มันเถียงว่า ไม่ใช่ขาลาย เป็นดีไซน์ที่มันทำ (แกะเกา) เอาเอง รับรองไม่มีซ้ำกับใคร 5555 สองตัวนี้ราคาตั้งต้นที่ 39.50 อันนี้ราคาลดแล้วเหลือตัวละ 19.99 ราคาที่จ่ายไปคือ 13.99 / 2 ตัว (ตัวละ 7 เหรียญอีกแล้วจ้า) ตัวสีฟ้าถ่ายรูปแล้วไม่สวย จริงๆ น่ารักเชียว เป็นผ้าจอร์เจีย หรือชีฟองที่หนาๆ นิดนึง-เรียกผ้าอะไรว้าาาาา….

ส่วนไอ้ตี้ได้เสื้อแขนยาวมา 3 ตัวจากร้านประจำเช่นกัน Children’s Place ไม่มีลด ไม่มีพิเศษ 3 ตัว 17 เหรียญกว่าๆ เสื้อผ้าร้านนี้ไม่แพง พอรับได้  ส่วนแม่ ไปลากสบูล้างมือสโนว์แมนมาจาก บ๊าธฯ ขวดละ 5 เหรียญ แต่มันกลิ่นวานิลา อ๊วกๆๆ ไม่ช้อบ ไม่ชอบ เกลียดกลิ่นวานิลา แหวะ แต่เอาไว้แจกเค้า ที่ไปซื้อเพราะได้คูปองแลกของฟรีได้ 1 ชิ้น ไม่เกิน 13 เหรียญ เลยฉวยเอาสบูกลิ่นโปรดมาเชยชมฟรีๆ 13 เหรียญเป๊ะๆ แต๊งกิ้วนะบ๊าธ…..นะ

จริงๆ มีเรื่องจะบ่น พ่น ระบาย เพราะตั้งแต่เมื่อวานมีแต่เรื่องน่าเบื่อ ไม่ใช่เรื่องน่าจะเป็นเรื่อง แถมเป็นเรื่องกับไอ้พวกอินลอว์เส็งเคร็ง น่าเบื่อ อยู่ตรงกลาง หุบปากบ้าง ปิดหูบ้าง ห้ามศึกบ้าง พยายามเชื่อมสัมพันธไมตรีให้พวกมัน สุดท้ายทั่นทูต หรือภูติ อย่างอิชั้น เจ็บหนักจนได้ ไม่น่าเลยตู งานนี้บอกสาราเลิกกัน ข้าพเจ้าไม่ขอยุ่งกะใครทั้งนั้นแหละ ขอปลีกวิเวกจากพวกเชี้ยนั่นเป็นการถาวร เนื้อไม่ได้กิน หนังไม่ได้รองนั่ง (เจือก) เอากระดูกมาแขวนคอ กระดูกไดโนเฉาซะด้วย แล้วดันโง่แขวนอยู่นานเชียววุ๊ย

อ่านข่าวเมืองไทยก็เซ็ง ไม่ใช่ว่าอยู่ไกลบ้าน จะไม่มีสำนึกรักห่วงหวงแผ่นดินไทย เห็นพวกบ้าไร้สมองพร้อมใจกันทำลายชาติ แถมยังหน้าหนามาออกมาป่าวปาวๆ รักชาติเลื้อออออ…เกิน ไหงทำอะไรแต่ที่โง่ๆ ทำแต่สิ่งที่ทำลายชาติบ้านเมือง คิดกันไม่ได้ โง่ บ้า ปัญญาอ่อน ไอ้พวกทำลายชาติ หยุดทีเถอะ ถ้าสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริง-ได้โปรดจงดลบรรดาลให้อะไรดีๆ มาครอบงำสมองชั่วๆ ที่ใหญ่เท่าเมล็ดถั่วเขียวของพวกมันให้คิดทำแต่สิ่งดีๆ มีคุณประโยชน์ต่อบ้านเมืองโดยเร็วด้วยเถิ้ดดดดดด…….. ซ้า…ธุ (ถั่วเขียวหลายๆ แสน หลายๆ ล้านเมล็ดรวมกัน เป็นยุ้งเป็นฉาง ช่วยกันสร้างความดีเล็กๆ สักอย่างที่ดี ก็คงจะดี - หยุดโง่ซะทีนะ ไอ้พวกหนักแผ่นดิน กลับตัวกลับใจ สังคมให้อภัยค่ะ)